Yehova Yunus’a Ninevelilerin ‘sağını solunu ayırt edemediğini’ söyledi (Yun. 1:1, 2; 3:10; 4:9-11). Daha sonra İsa Yehova’nın adaleti ve merhameti hakkında konuşurken Ninevelilerden bahsetti. Nineveliler hangi anlamda ‘hüküm gününde kalkacak’? İsa gelecekte ‘hüküm için dirilme’ olacağını söyledi (Yuhn. 5:29). Bu onun Bin Yıllık Hükümdarlığı sırasında olacak. O zaman “doğru olanlar da olmayanlar da” diriltilecek (Elçi. 24:15). Doğru olmayan kişiler “hüküm için” diriltilmiş olacak. Bu ne anlama geliyor? Yehova ve İsa, bu kişilerin davranışlarını ve öğrendiklerine nasıl karşılık verdiğini gözlemleyecek. Eğer diriltilen bir Nineveli Yehova’ya ibadet etmeyi reddederse, ona verilen hüküm yok oluş olacak (İşa. 65:20). Fakat Yehova’ya sadakatle ibadet etmeyi seçen kişilere verilen hüküm ise bunun tam tersi olacak. Onlar sonsuza dek yaşama fırsatına sahip olacaklar (Dan. 12:2). w24.05 5 p. 13-14

İsa Babasının merhametini kusursuz şekilde yansıttı (Yuhn. 14:9). Sözleri ve davranışlarıyla, şefkatli ve merhametli Babasının insanları ne kadar sevdiğini ve onlara yardım etmek istediğini gösterdi. İsa’nın yardımıyla günahkâr insanlar yaşam tarzını değiştirme isteği duydu ve onu takip etmeye başladı (Luka 5:27, 28). İsa kendisini nelerin beklediğini biliyordu. Birçok kez takipçilerine ihanete uğrayacağını ve direğe gerileceğini söyledi (Mat. 17:22; 20:18, 19). O, ölümüyle dünyanın günahını ortadan kaldıracağını biliyordu. Ayrıca İsa, hayatını verdikten sonra ‘her tür insanı kendisine çekeceğini’ öğretti (Yuhn. 12:32). Günahkâr insanlar onu efendileri olarak kabul eder ve adımlarını izlerlerse Yehova’yı memnun edebilirlerdi. Bunu yaptıklarında en sonunda ‘günahtan özgür kılınacaklardı’ (Rom. 6:14, 18, 22; Yuhn. 8:32). Bu yüzden İsa cesurca acılar içinde öldürülmeye razı oldu (Yuhn. 10:17, 18). w24.08 5 p. 11-12

Tanrı’nın Sözündeki hakikati ilk öğrendiğinizde ne hissettiğinizi düşünün. Göklerdeki Babanızın sizi sevdiğini, ailesinin bir parçası olmanızı istediğini, acıları ortadan kaldıracağını, yeni dünyada ölen sevdiklerinizi tekrar görebileceğinizi ve çok daha fazlasını öğrendiniz (Mar. 10:29, 30; Yuhn. 5:28, 29; Rom. 8:38, 39; Vah. 21:3, 4). Bu hakikatler yüreğinizi derinden etkiledi (Luka 24:32). Öğrendiklerinizi sevdiniz. Bu sevgi yüreğinizden taştı ve bunları başkalarıyla da paylaşmak istediniz (Yeremya 20:9 ile karşılaştırın). Evet, hakikate duyduğumuz sevgi yüreğimizde kök saldığında öğrendiklerimizi herkese anlatmak isteriz (Luka 6:45). Tıpkı İsa’nın birinci yüzyıldaki öğrencileri gibi hissederiz. Onlar şöyle demişti: “Bizler gördüğümüz ve duyduğumuz şeyler hakkında konuşmadan duramayız” (Elçi. 4:20). Hakikati öyle seviyoruz ki, olabildiğince çok insanla bunu paylaşmak istiyoruz. w24.05 15 p. 5; 16 p. 7