Ölmüş Olan Sevdikleriniz—Neredeler?
ALEC perişan haldeydi. Bir hafta içinde arkadaşlarından ikisini yitirmişti. Onlardan biri olan Nevil aldığı kurşun yarası sonucunda ölmüştü. Diğer arkadaşı Tony ise bir araba kazasında ölmüştü. Daha önce bu 14 yaşındaki Güney Afrikalı genci rahatsız etmeyen sorular şimdi onun canını sıkıyordu. ‘İnsanlar neden ölmek zorunda? Öldükten sonra neler oluyor?’ diye merak ediyordu.
Alec, Nevil’in cenazesine giderken bu sorulara cevap bulacağını içtenlikle ümit ediyordu. “Fakat,” diyor “papaz sadece bir kitaptan pasajlar okudu ve Nevil’in göğe gittiğini söyledi. Sonra mezarlıktayken, dirilmeyi beklememizi söyledi. Aklım karışmıştı. Eğer Nevil gökteyse dirilmesi nasıl beklenebilirdi?”
Alec aynı gün başka bir saatte Tony’nin cenazesinde hazır bulundu. Cenaze töreni anlayamadığı bir dilde yapıldı. Bununla birlikte, yaslı kimselerden bazılarının ümitsiz çırpınışlarından onlara bir teselli verilmediği kanaatine vardı. Alec şunları anlatıyor: “O gece, korkunç derecede altüst olmuştum. Çaresiz kaldığımı ve aklımın karmakarışık olduğunu hissettim. Hiç kimse sorularıma doyurucu cevaplar veremiyordu. Gerçekten hayatımda ilk kez, bir Tanrı’nın var olup olmadığını kendi kendime sordum.”
Her yıl, Alec gibi milyonlarca kişi sevdiklerini yitirmektedir. 1992 Britannica Book of the Year şunları söyler: “1991 yılında dünya çapında 50.418.000 kişi öldü.” O zamandan bu yana kaç milyon kişi daha öldü? Geride kalanların döktüğü gözyaşlarını bir düşünün! Ölüm hakkındaki çelişkili görüşlerin neden olduğu karışıklık da onların üzüntülerini artırır.
Böylece birçok kişi Alec gibi hayal kırıklığına uğrar ve ölümden sonraki bir hayat ümidi için herhangi bir dayanak olup olmadığına dair şüpheye düşer. Encyclopedia of Religions’a göre, “her çağda, düşünen insanlar çoğunluğun dışında kalarak, . . . . kişinin canının veya hayatının, o kişinin beyninden ve bedeninden ayrı olarak nasıl var olabileceği konusuna şüpheyle baktılar.”
İlginçtir, sözü edilen ansiklopedi bedenden ayrı olarak yaşayan ölümsüz bir canla ilgili dinsel kuramın Mukaddes Kitap tarafından desteklenmediğini kabul eder. Gerçi Mukaddes Kitap birkaç yerde, bir insanın “can”ının ölü bedenden ayrıldığına ve hatta geri döndüğüne değinir, fakat bu örneklerde “can” yitirilen veya yeniden kazanılan “hayat” anlamında kullanılmıştır. (Tekvin 35:16-19; I. Kırallar 17:17-23) “Can” sözcüğü, Mukaddes Kitapta çoğunlukla et ve kandan oluşan görünür yaratıkları, evet canlı varlıkları tanımlamak için kullanılmıştır. (Tekvin 1:20; 2:7) Bu nedenle, Mukaddes Kitap canın öldüğünü defalarca söyler. (Hezekiel 18:4, 20; Resullerin İşleri 3:23; Vahiy 16:3) Tanrı’nın Sözü, canların öldükten sonra artık ‘bir şey bilmediğini’ anlatır.—Vaiz 9:5, 10.
Diğer yandan Mukaddes Kitapta, ölmüş kişilerin tekrar hayata döndürüldüğünü gösteren olaylar da vardır. Lazar’la ilgili olayda bu, o dört günlük ölüyken gerçekleşti. (Yuhanna 11:39, 43, 44) Peki ama, yüzlerce veya binlerce yıl önce ölmüş olan insanlara ne olacak? Gelecek hayatla ilgili ümitleri, Tanrı’nın, onları öldükleri sırada sahip oldukları bedenle diriltmesini mi gerektirir?
Hayır. Böyle bir düşünce, ölü bir bedeni oluşturan atomların durumuyla uyuşmaz. Çünkü zamanla bu atomların bazıları bitkiler tarafından emilir, bu bitkiler sonra diğer canlılar tarafından yenir ve atomlar onların bedenlerinin bir kısmı haline gelir.
Bu, uzun zaman önce ölmüş olan insanlar için hiç ümit olmadığı anlamına mı gelir? Hayır. Sonsuz evrenimizin Yaratıcısı içimizi hayranlıkla dolduran sınırsız bir hafızaya sahiptir. Kusursuz hafızasının, hatırlamak istediği ölmüş herhangi bir insanın kişiliğini ve genetik özelliklerini saklama kapasitesi vardır. Ayrıca Yehova Tanrı, daha önce yaşamış olan bir kişinin tam doğru genetik koduyla yeniden bir insan bedeni yaratma kudretine sahiptir. Bundan başka ona, hatırındaki bir kişinin, örneğin İbrahim’in hafızasını ve kişiliğini de verebilir.
İbrahim’in ölümünden yaklaşık iki bin yıl sonra, İsa Mesih şu güvenceyi verdi: “Musa da Çalı fıkrasında Rabbi: ‘İbrahimin Allahı, İshakın Allahı ve Yakubun Allahı,’ diye çağırarak, ölülerin kıyam ettiklerini gösterdi. İmdi o, ölülerin değil, ancak yaşıyanların Allahıdır, zira hepsi ona diridirler.” (Luka 20:37, 38) İbrahim, İshak ve Yakub’un yanı sıra, gelecekte diriltilmeyi bekleyen diğer milyonlarca ölmüş insan da Tanrı’nın hafızasında canlıdır. Mukaddes Kitap ‘adil olanlar ile adil olmayanların dirilmesi olacağına’ dair güvence verir.—Resullerin İşleri 24:15.
Alec, arkadaşlarını yitirdikten birkaç hafta sonra sorularına cevap buldu. Yehova’nın Şahitlerinden biri kapısını çaldı ve Tanrı’nın Sözünün ölüm ve dirilme hakkında ne söylediğini ona gösterdi. Bu Alec’i rahatlattı ve hayatına yeni bir anlam kazandırdı.
Siz de Mukaddes Kitaba dayanan dirilme ümidi hakkında daha fazla bilgi almak ister miydiniz? Örneğin, dirilmeler daha çok gökte mi, yoksa yerde mi olacak? Ayrıca bir kişi, Tanrı’nın onayını kazanmak ve insanların ölmüş olan sevdikleriyle tekrar biraraya gelebileceğine ilişkin harikulade Tanrısal vaadin gerçekleştiğini görmek için ne yapmalıdır?