Ölüme Yol Açan Doğum Günü Kutlamaları

BUGÜN çoğu kişi, doğum günü kutlamalarını sadece zararsız bir âdet olarak görüyor. Fakat Mukaddes Kitap bu gelenekle ilgili olumlu bir tablo çizmez. Her şeyden önce, Mukaddes Yazılarda, Tanrı’ya hizmet eden sadık kişilerden herhangi birinin doğum günü kutladığına dair hiçbir ima yoktur.

Mukaddes Kitabın değindiği doğum günlerinin ikisi de, Tanrı’nın düşmanı olan yöneticiler için yapılmıştı. Kutlamaların ikisinde de bir infaz söz konusuydu, böylece konuklar kralı memnun etmeyen birinin ölümünden şeytanca bir zevk duydular. Birinci olayda, Mısır kralı Firavun başekmekçisini öldürttü. (Tekvin 40:2, 3, 20, 22) Mısırlı hükümdar bunu kutlama sırasında yaptı, çünkü hizmetçisine karşı hiddetlenmişti. İkinci olayda, Galile’nin ahlaksız hükümdarı Hirodes, doğum günü partisinde dans ederek kendisini memnun eden bir kıza armağan olması amacıyla Vaftizci Yahya’nın başını kestirdi. Ne iğrenç manzaralar!—Matta 14:6-11.

Ancak, Mukaddes Kitabın üzerinde durduğu bu iki doğum günü de olağandışı olaylar değil miydi? Hayır, böyle olduğu söylenemez. Eski Yahudi tarihçisi Josephus bu olayların benzersiz olmadığını açıklar. Kendisi doğum günlerinde eğlence amacıyla infazların yapıldığı başka olayları kaydeder.

Örneğin, bu olaylardan bazıları 1.000.000 Yahudi’nin telef olduğu ve 97.000 kişinin esir edildiği Yeruşalim’in MS 70 yılındaki harabiyetinden sonra gerçekleşmişti. Romalı general Titus Roma’ya doğru giderken, Yahudi esirlerini yakındaki Kayseriye limanına topladı.

Josephus şunları yazıyor: “Titus Kayseriye’de kalırken, erkek kardeşi Domitianus’un doğum gününü ihtişamlı şekilde kutladı ve vahşi hayvanlar ve ateşle yapılan oyunlar sırasında 2.500 esiri ölüme gönderdi. Bundan sonra Fenike’de bir Roma kolonisi olan Berytus’a [Beyrut’a] hareket etti ve orada da, büyük gösterilerde çok daha fazla sayıda esir öldürerek babasının doğum gününü kutladı.”—Josephus: The Essential Writings, Paul L. Maier tarafından tercüme edilen The Jewish War, VII, 37.

The Imperial Bible-Dictionary’nin şu yorumuna şaşmamalı: “Daha sonra yaşayan İbraniler, doğum günü kutlamalarını putperest tapınmanın bir parçası olarak gördü ve bu görüşün doğruluğu, o günlere ait yaygın kutlamalarda gördükleri şeylerle bol bol kanıtlandı.”

İsa’nın ilk yüzyıldaki sadık takipçileri, Mukaddes Kitapta uygun görülmeyen bir şey olarak gösterilen ve Romalılar tarafından bu kadar korkunç şekilde kutlanan bir âdete katılmayı arzu etmemiş olmalılar. Bugün de İsa’yı takip eden samimi kişiler, yönlendirilmeleri amacıyla yazılmış olan şeyler arasında Mukaddes Kitabın doğum günleriyle ilgili kayıtlarının da bulunduğunun farkındadırlar. (Romalılar 15:4) Onlar doğum günleri kutlamaktan kaçınır; çünkü böyle uygulamalar bireye yersiz şekilde önem verir. Daha önemlisi, Yehova’ya hizmet edenler, doğum gününün Mukaddes Kitapta uygun görülmeyen bir âdet olarak sergileniyor olmasını hikmetle hesaba katarlar.

[Sayfa 25’teki resim]

Kayseriye’deki arena