“Sesini Tanırlar”

“RAB çobanımdır.” Bunlar, 23. Mezmur’un açılış sözleridir. Kutsal yazılar İşaya’nın şu peygamberliğinde Yehova’yı yine bir çobana benzetir: “Sürüsünü çoban gibi güdecek, kolu ile kuzuları toplıyacak, ve bağrında taşıyacak, ve emzikli olanları yavaş güdecek.”—İşaya 40:11.

Aynı şekilde, İsa da bir çobana benzetilir. Kendisi şöyle dedi: “Ben iyi çobanım; iyi çoban koyunlar uğruna canını verir.” (Yuhanna 10:11) İsa’nın dediği gibi, “koyunlar onun [çobanın] sesini işitirler; o da kendi koyunlarını adları ile çağırır, ve onları çıkarır.” Sözlerine şunları da ekledi: “Koyunlar [çobanın] ardınca giderler; zira sesini tanırlar. Ve yabancının ardınca gitmezler, fakat ondan kaçarlar; çünkü yabancıların sesini tanımazlar.”—Yuhanna 10:2-5.

Hem Yehova Tanrı hem de Oğlu İsa Mesih, sözü edilen ayetlerde verilen tasvire uyduklarını gösterdiler. Onlar mecazi koyunlarına şefkatle ve sevgiyle özen gösterirler. Sonuç olarak, koyun benzeri kişiler sevildiklerini, güvencede ve korunma altında olduklarını hisseder.

Bu ilişki uygun olarak harfi koyunların çobanlarıyla olan ilişkisine benzetilir. 1831 yılında, John Hartley bu konudaki gözlemlerini yazdı. Yunanistan’da çobanların koyunlarına isim takmasının âdet olduğunu belirtti. Koyunlar isimleriyle çağrıldığında çobanlarının sesine karşılık verirdi. Yaklaşık 51 yıl sonra, 1882’de J. L. Porter benzer gözlemler yaptı. Kendisi çobanların “özel keskin bir ses . . . . çıkardığına” ve koyunların bu sese karşılık vererek çobanlarını itaatle izlediğine tanık oldu. Aynı yıl William M. Thomson, koyunların çobanlarını izlemek ve onun sesini tanımak üzere eğitilebileceğini gösteren tekrarlanmış deneyler hakkında yazılar yazdı.

Çobanlarla koyunları arasındaki böyle eşsiz bir ilişki daha yakın zamanda da gözlendi mi? Evet. National Geographic’in Eylül 1993 sayısında, Avustralyalı maceracı Robyn Davidson, Hindistan’ın kuzeybatısında kırsal yaşam sürdüren Rabari halkı hakkında şunları yazdı: “Her çobanın aynı melodinin değişik şekillerinden oluşan ve ufak farklılıklar taşıyan bir çağrısı vardır. Sabahları yola çıkmak için yapılan çağrılar, koyunları suya götüren çağrı ve başka çağrılar vardır. Her çoban koyununu ve her koyun da çobanını tanır; böylece sabahları kendi sürüsü, büyük sürüden ayrılarak onun peşinden gider.”

Şüphesiz, az önce sözü edilen bu dört gezginin anlattıkları şeyi İsa da gözlemişti. Kendi gözlemleri, koyunların onun sesini tanımalarıyla ilgili meseline gerçeklik kazandırdı. Siz de İsa’nın koyunlarından biri misiniz? Onun sesini tanıyor ve ona uyuyor musunuz? Onun öğrettiği şeyleri hakikat olarak tanıyor ve kabul ediyorsanız, emirlerine itaat edip Yehova’ya tapınmada onun önderliği izliyorsanız, o zaman Yehova Tanrı’nın ve Oğlu İsa Mesih’in sevgi dolu ve şefkatli çobanlığını tadabilirsiniz.—Yuhanna 15:10.