Okuyucuların Soruları

Mukaddes Kitap suçlulara idam ya da ölüm cezası verilmesiyle ilgili ne söylüyor?

Her birimizin bu konuda yaşam deneyimimize veya durumumuza dayanan kişisel bir görüşe sahip olması doğaldır. Ancak Yehova’nın Şahitleri olarak, birçoklarının bu konudaki politik tavrı karşısında tarafsız kalmanın yanı sıra, Tanrı’nın idam cezası hakkındaki düşüncelerini de benimsemeye çalışmalıyız.

Öz olarak söylemek gerekirse, yazılı Sözünde Tanrı, idam cezasının yanlış olduğunu belirtmez.

Tekvin’in 9. babında okuduğumuz gibi, Yehova insanlık tarihinin başlangıcında bu konudaki düşüncelerini belirtti. Bu açıklamanın muhatabı, tüm insanlık ailesinin atası olan Nuh ve ailesiydi. Gemiden çıkmalarından sonra, Tanrı onlara hayvanları yiyebileceklerini söyledi; yani, hayvanlar öldürülüp kanları akıtıldıktan sonra yenilecekti. Sonra, Tekvin 9:5, 6’da Tanrı şöyle söyledi: “Gerçek sizin kanınızı, canlarınız için arıyacağım; her hayvanın elinden onu arıyacağım; ve insanın elinden, yani, her adamın kardeşinin elinden, insan canını arıyacağım. Her kim adam kanı dökerse, onun kanı adam elile dökülecektir; çünkü Allah kendi suretinde adamı yaptı.” Böylece Yehova katillere ölüm cezasının uygulanmasına izin verdi.

Tanrı’nın, kavmi olarak İsraille ilgilendiği dönemde, Tanrısal kanuna karşı işlenen başka birtakım ciddi suçlar da ölümle cezalandırılıyordu. Sayılar 15:30’da şu geniş kapsamlı açıklamayı okuyoruz: “Yerliden olsun, garipten olsun kasten yapan can RABBE küfretmiştir; ve o can kavmının arasından atılacaktır.”

Peki, İsa’nın takipçilerinin cemaati kurulduktan sonra durum nasıldı? Yehova’nın, insan hükümetlerinin var olmasına izin verdiğini ve onları üstün otoriteler olarak adlandırdığını biliyoruz. Hatta Mukaddes Kitap İsa’nın takipçilerine, bu hükümetlerden oluşan bu otoritelere itaat etmelerini öğütledikten sonra, onlarla ilgili şunları söyler: “Sana iyilik için Allahın hizmetçisidir. Fakat kötü olanı yaparsan, kork; çünkü kılıcı boş yere taşımıyor; çünkü Allahın hizmetçisidir, kötülük yapana gazap için intikamcıdır.”—Romalılar 13:1-4.

Bu, hükümetlerin ciddi suçlar işlemiş kişilerin canlarını almaya bile yetkili olduğu anlamına mı gelir? I. Petrus 4:15’teki sözlerden çıkardığımız sonuca göre, evet. Bu ayette resul kardeşlerine şunu tembih etti: “Sizden biri katil, yahut hırsız, yahut mücrim olarak, yahut başkalarının işine karışan bir adam olarak elem çekmesin.” ‘Sizden biri katil olarak elem çekmesin’ kısmına dikkat ettiniz mi? Petrus hükümetlerin, bir katile suçundan dolayı sıkıntı çektirmeye hakları olmadığını ileri sürmedi. Tersine, bir katilin yerinde olarak hak ettiği cezayı alabileceğini gösterdi. Bu, ölüm cezasını da kapsar mı?

Evet, kapsayabilir. Bu, Pavlus’un Resullerin İşleri 25. baptaki sözlerinden açıkça anlaşılıyor. Yahudiler, Pavlus’u Kanunlarını çiğnemekle suçlamışlardı. Komutan, Pavlus’u tutuklusu olarak Romalı valiye gönderirken, Resullerin İşleri 23:29’da belirtilen şu raporu verdi: “Kendi şeriatlerine dair meseleler için itham olunduğunu buldum, ancak ölüme veya zincire lâyık bir töhmetini bulmadım.” İki yıl sonra Pavlus Vali Festus’un önündeydi. Resullerin İşleri 25:8’de şöyle okuyoruz: “Pavlus: Ne Yahudilerin şeriatine karşı, ne mabede karşı, ne de Kaysere karşı asla suç işlemedim, diye kendisini müdafaa etti.” Fakat şimdi Resullerin İşleri 25:10, 11’de ceza, hatta ölüm cezası hakkında söylediklerine dikkat edin:

“Pavlus da dedi: Ben Kayserin hüküm kürsüsü önünde duruyorum, bana burada hükmolunmak gerektir; ben Yahudilere hiçbir haksızlık etmedim, nasıl ki, sen de pek iyi bilirsin. İmdi eğer bir haksızlık ettim, ve ölüme değer bir şey işledimse, ölmekten çekinmem; fakat bunların beni itham ettikleri şeylerin hiç biri doğru değilse, kimse beni onların eline veremez. Davamı Kaysere arzediyorum.”

Meşru otoritenin önünde duran Pavlus, Kayser’in suçluları cezalandırma, hatta idam etme hakkına sahip olduğunu kabul etti. Suçlu bulunduğu takdirde cezalandırılmaya itiraz etmedi. Ayrıca, Kayser’in ölüm cezasını sadece katillere uygulayabileceğini de söylemedi.

Tabii, Roma yargı sistemi kusursuz değildi; insanların bugünkü hukuk sistemleri de değil. O zaman olduğu gibi, bugün de bazı masum insanlar suçlu bulunup cezalandırılmıştır. Pilatus bile İsa hakkında şunu dedi: “Onun öldürülmesini icap eder hiç bir suç bulmadım; bunun için onu döver ve salıveririm.” Evet, hükümet otoritesinin İsa’nın suçsuz olduğunu kabul etmesine rağmen, bu masum adam idam edildi.—Luka 23:22-25.

Böyle adaletsizlikler Pavlus’un veya Petrus’un, ölüm cezasının aslında ahlaken yanlış olduğu şeklinde kanıtlar ileri sürmesine yol açmadı. Tersine, Tanrı’nın bu konudaki düşüncesine göre, Kayser’e özgü üstün otoriteler var oldukları sürece ‘kılıcı taşıyıp kötülük yapana gazap için intikamcı’ olacaklar. Bu, kılıcı idam cezasını uygulamak anlamında kullanmayı da kapsıyor. Bununla birlikte, bu dünyanın herhangi bir hükümetinin katilleri idam etme hakkını kullanmasının gerekip gerekmediği yönündeki tartışmalı konuya gelince, İsa’nın hakiki takipçileri bu konuda dikkatli davranarak tarafsız kalırlar. Onlar, Hıristiyan âleminin ruhban sınıfından farklı olarak, bu konuyla ilgili herhangi bir tartışmadan uzak kalırlar.