“Saygı Uyandırmaması Olanaksız” Bir İş

RESUL Petrus, İsa’nın takipçilerini şöyle uyardı: “Kötülük işliyenler gibi sizi çekiştirdikleri şeyde iyi işlerinizi görerek ziyaret gününde Allaha izzet versinler diye, Milletler arasında iyi yaşayışınız olsun.” (I. Petrus 2:12) Yehova’nın İtalya’daki Şahitleri yıllardır böyle olumlu davranışları açıkça sergilemişlerdir. İsa’nın “damlarda bağırın” emrindeki ruha uygun olarak tüm faaliyetlerini gizlemeksizin, tamamen insanların gözü önünde yerine getiriyorlar. (Matta 10:27; Yuhanna 18:20) Bundan dolayı, bir İtalyan avukat ve papaz Yehova’nın Şahitlerine yönelik “uydurma bir din ve tarikat” suçlamalarını yayımlamaları ve onları “insanları tuzağa düşüren gizli cemiyetler” sınıfına sokmaları üzerine, Şahitler bu karalayıcı ifadelerden dolayı yasal yollara başvurmaya karar verdi.

İlk duruşmada mahkeme, avukatın ve papazın herhangi bir yasayı ihlal etmediği sonucuna vardı. Bununla birlikte, 17 Temmuz 1997 tarihinde Venedik Temyiz Mahkemesi iki sanığı suçlu bularak ilk mahkemenin kararını bozdu. Temyiz Mahkemesi şunu bildirdi: “Söz konusu makalelerin ikisi de kesin bir şekilde ‘Yehova’nın Şahitleri’ dinine mensup kimselerin namına zarar verici ifadeler ve cümleler içermektedir. Makalelerdeki niyetin bu dine mensup kişilerin toplum tarafından hor görülmesini sağlamak olduğu açıkça görülüyor.” Mahkeme, makalelerin “fikir beyanı ve eleştiri hakkının yasal bir uygulaması olmadığını” belirtti. Mahkeme, iki iftiracıyı para cezasına çarptırdı ve Şahitlerin her iki davadaki yasal masrafları da dahil tüm mahkeme harcamalarını ödemeleri emrini verdi.

Venedik Temyiz Mahkemesi yazılı kararında şu yorumda bulunuyor: “Hoşgörüsüzlük ve dinsel fanatizmi engellemek sadece [İtalyan] Anayasa[sı]nın güvencesi altına alınan tüm hakları dengeleyerek ve koruyarak mümkün olabilir.” Kararda, Yehova’nın Şahitlerinin faaliyetinin ne gizli, ne de uydurma bir dine ait olduğu bildirilmektedir. Mahkeme şunu belirtti: “Yehova’nın Şahitlerini gizli cemiyetlerle aynı sınıfa koymak, tarihsel gerçek kriterine saygı bile göstermemektir; çünkü söz konusu bu din birçok şehirde mevcuttur ve üyelerinin pazar ve diğer tatil günleri geniş çapta yerine getirdiği tanıtım faaliyeti iyi bilinmektedir; ayrıca bir kişi vaaz ettikleri öğreti hakkında ne düşünürse düşünsün gösterdikleri çabaların saygı uyandırmaması olanaksızdır.” Bu sayede, Yehova’nın İtalya’daki Şahitlerinin hararetli vaaz faaliyeti ve örnek davranışlarının kabul edilmiş olması, onlara yönelik önyargının ortadan kaldırılmasına yardımcı oldu.—Matta 5:14-16; I. Petrus 2:16.