Rahab Duruş Alıyor

Çok geçmeden Rahab beklenmedik iki ziyaretçiyi—İsrail ordugâhından gelen iki çaşıtı, yani casusu kabul eder. Onlar yatacak bir yer aramaktadır; Rahab da onları evine alır. Fakat onların orada oldukları haberi Eriha kralının kulağına gider. Kral, onları tutuklamak üzere derhal memurlarını gönderir.—Yeşu 2:1, 2.

Kralın memurları oraya vardığında Rahab Yehova Tanrı’nın tarafında duruş almıştır. Kralın temsilcileri “Sana gelen . . . . adamları çıkar” diye emreder. Rahab çaşıtları damında kurutmak üzere serdiği keten saplarının arasına gizlemiştir. O şöyle der: “Evet, bana o adamlar geldiler, fakat nereden olduklarını bilmiyordum; ve vaki oldu ki, karanlık basınca [şehir] kapılar[ı] kapanmak üzre iken o adamlar çıktılar, o adamlar nereye gittiler bilmiyorum; hemen arkalarından kovalayın; çünkü onlara yetişirsiniz.” (Yeşu 2:3-5) Kralın adamları öyle yapar—tabii çabaları boşa gider.

Rahab düşmanları yanıltmıştır. O, Yehova’ya imanını işlerle göstermek üzere hemen başka adımlar da atar. Rahab yukarı dama çıkar ve çaşıtlara şöyle der: “Biliyorum ki, RAB diyarı size vermiştir.” Rahab, tüm diyar sakinlerinin, Tanrı’nın 40 yıl önce İsraillilerin önünde ‘Kızıl Denizin sularını nasıl kuruttuğunu’ işittiklerinden dehşet içinde olduklarını kabul eder. Halk, İsraillilerin iki Amori kralı yok ettiklerini de bilmektedir. Rahab “işittik” der “ve yüreğimiz eridi, ve sizin önünüzden artık kimsede can kalmadı; çünkü Allahınız RAB, yukarıda göklerde ve aşağıda yer üzerinde Allah odur.”—Yeşu 2:8-11.

Rahab’ın çaşıtları kovalayan kişilere onları yanlış yola yöneltmek amacıyla söylediği sözler hakkında acaba ne denebilir? Tanrı onun tutumunu tasvip etti. (Romalılar 14:4 ile karşılaştırın.) Rahab, O’nun hizmetçilerini korumak için hayatını tehlikeye attı, bu da imanının bir kanıtı idi. Kötü niyetle yalan söylemek Yehova’nın gözünde yanlış olmakla birlikte, bir kişi onu bilme hakkına sahip olmayanlara doğru bilgiyi açıklamak zorunda değildir. İsa Mesih bile, bunu yapmanın gereksiz yere zarara yol açacağı durumlarda, tüm ayrıntıları söylemekten ya da doğrudan cevaplar vermekten kaçındı. (Matta 7:6; 15:1-6; 21:23-27; Yuhanna 7:3-10) Tabii, Rahab’ın düşman memurlarına yanlış yol göstermesi de bu anlayışın ışığında ele alınmalıdır.