“İşte seçtiğim, gönlümün hoşnut olduğu sevgili kulum! Ona ruhumu vereceğim ve milletlere adaletin ne olduğunu o gösterecek. Kavga etmeyecek, bağırmayacak, anayollarda onun sesini kimse duymayacak. Adaleti zafere ulaştırıncaya dek, kırılmış kamışı ezmeyecek ve alevi titreyen fitili söndürmeyecek. Evet, milletler onun ismine ümit bağlayacak” (Matta 12:18-21; İşaya 42:1-4).

Ayrıca İsa’nın teselli edici mesajı mecazi anlamda “kırılmış kamış” gibi iki büklüm olmuş ve ezilmiş kişiler içindi. Bu kişiler, son kıvılcımı da sönmek üzere olan, “alevi titreyen fitil” gibiydi. İsa kırılmış kamışı parçalamadı ya da alevi titreyen fitili söndürmedi. Tam tersine şefkat ve sevgi göstererek bu yumuşak başlı kişileri özenle ayağa kaldırdı. İsa kesinlikle milletlerin umut bağlayabileceği kişiydi!