“Siz Hep Kardeşsiniz”

“Rabbi diye çağırılmayın; zira sizin mualliminiz birdir, ve siz hep kardeşsiniz.”—MATTA 23:8.

1. Hangi konu dikkate değerdir?

BİR Doğu ülkesinde yaşayan, İsa’nın takipçisi bir kadın, Avustralya’dan gelen dolgun vakitli vaize şöyle sordu: “Dolgun vakitli bir vaiz mi yoksa Beytel’de çalışan biri mi daha çok onuru hak eder?” Aslında, başka ülkeden gelen dolgun vakitli bir vaize mi, yoksa Teşkilatın bürosunda çalışan yöresel bir hizmetçiye mi daha çok saygı gösterilmesi gerektiğini öğrenmek istiyordu. Sınıf bilincinin yoğun şekilde hissedildiği bir kültürü yansıtan bu masum soru, dolgun vakitli vaizi şaşkınlığa düşürdü. Yine de, kimin daha büyük olduğu sorusu, insanların güç ve etki açısından hangi sırada olduğunu öğrenme arzusundan kaynaklanır.

2. İman kardeşlerimizle ilgili bakış açımız nasıl olmalı?

² Bu merak hiç de yeni değildir. İsa’nın öğrencileri bile aralarında en büyüğün kim olduğu konusunda sürekli tartışıyordu. (Matta 20:20-24; Markos 9:33-37; Luka 22:24-27) Onlar da sınıf ayrımının belirgin şekilde hissedildiği birinci yüzyıldaki Yahudi kültüründen geliyordu. İsa böyle bir toplumu düşünerek öğrencilerine şu öğüdü verdi: “Rabbi diye çağırılmayın; zira sizin mualliminiz birdir, ve siz hep kardeşsiniz.” (Matta 23:8) Mukaddes Kitap bilgini Albert Barnes “Öğretmen” anlamına gelen “Rabbi” gibi dinsel bir unvanın”ona sahip olanlarda gurur ve üstünlük, olmayanlarda ise haset ve aşağılık duygusu yarattığını; ayrıca bu unvanın ruhunun ‘Mesih’teki sadeliğe’ zıt olduğunu” belirtti. Gerçekten de, İsa’nın takipçileri “ihtiyar” sözcüğünü pohpohlama amacıyla kullanarak aralarındaki nazırlara “İhtiyar Filanca” diye hitap etmekten kaçınırlar. (Eyub 32:21, 22) Öte yandan, İsa’nın bu öğüdünün ruhuna uygun yaşayan ihtiyarlar, tıpkı Yehova’nın, vefalı kullarına ve İsa Mesih’in, vefalı takipçilerine yaptığı gibi, cemaatteki diğer kardeşlere onur verir.

16. Neden ihtiyarların da cemaatteki diğer kardeşlerle aynı onura layık olduğunu düşünmeliyiz?

¹⁶ İhtiyarlar Yehova’yı örnek alarak Pavlus’un şu tembihini uygulamak konusunda iyi bir örnek oluşturur: ‘Kardeş sevgisinde birbirinize karşı müşfik sevginiz olsun. Birbirinize onur vermekte önde gidin.’ (Romalılar 12:10) Sınıf bilincinin kök saldığı ülkelerde yaşayan ihtiyarlar açısından bu daha zor olabilir. Örneğin, bir Doğu ülkesinde “kardeş” sözcüğü için iki karşılık var; biri onurlu, diğeri sıradan bir anlam taşıyor. Geçen yıllara kadar cemaat fertleri ihtiyarlara ve daha yaşlı olanlara, onur veren terimle hitap ediyor ve diğerleri için sıradan terimi kullanıyordu. Fakat, onlar her zaman sıradan terimi kullanmaya teşvik edildiler, çünkü İsa takipçilerine “siz hep kardeşsiniz” demişti. (Matta 23:8) Başka ülkelerde fark bu kadar belirgin olmayabilirse de , insanların sınıf ayrımı yapma eğilimlerinin farkında olmalıyız.—Yakub 2:4.

17. (a) İhtiyarlar neden yaklaşılır olmalı? (b) Cemaat fertleriyle ilişkilerinde ihtiyarlar Yehova’yı nasıl örnek alabilir?

¹⁷ Gerçi, Pavlus bazı ihtiyarlara “iki kat hürmete lâyık” şekilde davranmamızı teşvik ettiyse de, onlar yine de kardeşimizdir. (I. Timoteos 5:17) Evrensel Egemen’in “inayet tahtına cesaretle” yaklaşabiliyorsak, Yehova’yı örnek alması gereken ihtiyarlara neden yaklaşamayalım? (İbraniler 4:16; Efesoslular 5:1) Nazırlar başkalarının öğüt almak ya da tavsiyede bulunmak için kendilerine ne kadar sık yaklaştıklarına bakarak yaklaşılabilirliklerini ölçebilirler. Yehova’nın, işlerine başkalarını dahil etme tarzından ders alın. O başkalarına sorumlulukları devrederek onur verir. Başka bir Şahidin sunduğu bazı öneriler uygulanabilir görünmese de, ihtiyarlar gösterilen ilgiyi takdir etmeli. Yehova’nın İbrahim’in araştırıcı sorularını ve Habakkuk’un sıkıntı içindeki feryatlarını nasıl karşıladığını hatırlayın.