Herhalde bahçenin girişine yakın bir yerde İsa resullerinden sekizini bırakıp onlara “ben şuraya gidip dua edinciye kadar siz burada oturun” talimatını verdi. Sonra diğer üçünü, Petrus, Yakub ve Yuhanna’yı yanına alarak bahçenin içine doğru ilerledi. İsa derin bir sıkıntı ve keder duymaya başladı. Onlara, “canım ölüm derecesinde çok kederlidir” dedi. “Burada kalıp benimle uyanık durun.”

Kesinlikle değil! İsa ölümden esirgenmek için yalvarmıyordu. Bir keresinde Petrus tarafından önerilmiş olduğu gibi, kurban niteliğindeki ölümden kaçınma fikri bile ona tiksinti vermişti. Ancak, derin bir elem içinde olmasının nedeni, yakında gerçekleşecek ölümünün oluş şekliyle ilgiliydi; adi bir suçlu gibi ölmenin Babasının ismine leke getirmesinden korkuyordu. O sırada, birkaç saat sonra, en kötü insanlardan biri, Tanrı’ya küfreden bir kişi gibi direk üzerine çivileneceğini seziyordu! İçindeki derin sıkıntının nedeni buydu.