12. (a) Galatyalılar hangi yolda yürümeliydi? (b) Pavlus hangi önemli tezata dikkat çekti?

¹² Pavlus sünnetin hiçbir önemi olmadığını, önemli olanın sevgi yoluyla ortaya konan iman olduğunu açıklar. Bütün Kanun şu sözle ifade edilir: “Komşunu kendin gibi seveceksin” (5:14). Onlara ruhun gösterdiği yolda yürümelerini tembihler, çünkü “Ruh size rehberlik ediyorsa Kanunun hükmü altında değilsiniz demektir” (5:18). Pavlus günahkâr bedenin işleri hakkında uyarıda bulunarak “Bunları alışkanlık edinenlerin Tanrı’nın krallığında mirası olmayacak” der (5:21). Sonra bu davranışlarla tezat oluşturan, ruhun meyvesi olan nitelikleri sayar, bunlara karşı bir kanun olmadığını söyler ve şunları ekler: “Ruhun rehberliğinde yaşıyorsak, ruhun gösterdiği yolda, onunla uyum içinde yürümeye devam edelim” (5:25). Ayrıca Galatyalıları kendini beğenmiş ve kıskanç kişiler olmamaları için uyarır.

15. (a) Bu mektubun Galatya’daki cemaatlere nasıl yararı oldu? (b) Hangi ilke İsa’nın takipçilerine günümüze dek rehberlik etmiştir?

¹⁵ Bu mektubun Galatya’daki cemaatlere büyük yararı oldu. Çünkü onlara Mesih sayesinde nasıl bir özgürlüğe sahip olduklarını ve iyi haberi çarpıtanların güvenilir kişiler olmadığını net şekilde anlattı. Ayrıca insanın ancak iman sayesinde aklanabileceğini ve kurtulmak için sünnetin artık gerekli olmadığını açıkladı (2:16; 3:8; 5:6). Dolayısıyla bu mektup Yahudi ve diğer milletlerden kişilerin, bedensel özelliklere dayanan böyle ayrımları bir kenara bırakarak cemaatte tam bir birlik içinde hizmet etmesini sağladı. Bununla birlikte Kanunun hükmü altında olmamak bedensel arzular için fırsat olarak görülmemeliydi. “Komşunu kendin gibi seveceksin” ilkesi hâlâ geçerliydi (5:14). Bu ilke İsa’nın takipçilerine günümüze dek rehberlik etmiştir.