Sevgiye Dayanan Bir Rica

1. Hepimiz hangi sorumluluğa sahibiz?

YEHOVA’NIN toplumunda kardeşlerimizle sahip olduğumuz barış bizim için çok değerli. Bu barış dolu ortam cennet yeryüzünde hayatın ne kadar güzel olacağını daha iyi anlamamızı sağlıyor (İşa. 32:17, 18). Tabii ki bu barışı bize veren Yehova’dır. Ama bunu koruma sorumluluğu her birimize ait (Rom. 12:18). Peki cemaatin barışını korumak için başkalarıyla ilişkilerimizde nelere dikkat edebiliriz? Biz birini incittiğimizde ya da başka biri bizi incittiğinde neler yapabiliriz? Bu soruların cevabını görmek için Kutsal Kitap’taki bir olaya bakalım. Bu olayda yer alan şu üç kişiden neler öğrenebileceğimizi göreceğiz: Pavlus, Filimon ve Onisimos.

BİR RİCA

2. Filimon ve Onisimos’la ilgili kaydı özetleyin (Filimon 8, 9, 17).

² Filimon 8, 9, 17’yi okuyun. Pavlus Filimon’a yazdığı mektupta onu, kölesi Onisimos’a kucak açmaya teşvik etti. O Filimon’un Mesih’e ve iman kardeşlerine olan sevgisine dayanarak bu ricada bulundu. Neler yaşandığını hatırlayalım. Filimon, Kolose cemaatinde biraderdi. Güçlü imanı ve sevgisiyle tanınıyordu. Onun Onisimos adında hakikatte olmayan bir kölesi vardı. Bu köle onu terk edip Roma’ya kaçtı. Hatta belki de giderken ondan bazı şeyler çaldı (Filim. 18). Onisimos Roma’dayken Pavlus’la yakın arkadaş oldu ve hakikate geldi (Kol. 4:9). Ancak Roma kanununa göre efendisine geri dönmeliydi. Bu nedenle Pavlus onu Filimon’a geri gönderdi (Filim. 12, 13).

3. Pavlus Onisimos’u geri gönderirken neler hakkında kaygılanmış olabilir? (Resme de bakın.)

³ Filimon Onisimos’un geri dönüşüne nasıl karşılık verecekti? Yasalara göre, isteseydi onu çok ciddi şekilde cezalandırabilirdi. Bu hakkını kullanacak mıydı? Peki cemaat nasıl karşılık verecekti? Diğer efendiler ve köleler bu konu yüzünden görüş ayrılığı yaşayabilir miydi? Pavlus bu durumun cemaatin barışını bozabileceğinin farkındaydı. Bu yüzden Filimon’a bir mektup yazıp Tihikos aracılığıyla gönderdi (Efes. 6:21, 22; Kol. 4:7-9). Aynı zamanda Kolose cemaatine de bir mektup gönderdi. Şimdi bu iki mektup aracılığıyla Pavlus, Onisimos ve Filimon’dan neler öğrenebileceğimizi görelim.

PAVLUS’TAN NELER ÖĞRENİYORUZ?

4-5. İhtiyarlar cemaatin barışına nasıl katkıda bulunabilir?

⁴ Pavlus hangi konuda bize örnek oldu? O başkalarıyla ilişkilerinde her zaman barışı korumaya çalıştı. Dolayısıyla cemaatin barışını korumak için kardeşlerimize nasıl davranmamız gerektiğini Pavlus’tan öğrenebiliriz.

⁵ Pavlus Filimon’a dostça davrandı (Filim. 17). Ona efendilik taslayarak emir vermedi. Bunun yerine onu iş arkadaşı olarak gördü ve aralarındaki dostluğu hatırlattı (2. Kor. 1:24). Böylece Filimon’a örnek oldu ve artık iman kardeşi olan Onisimos’a nasıl davranabileceğini gösterdi. Ayrıca Pavlus bizim için, özellikle cemaatteki ihtiyarlar için de iyi bir örnektir. İhtiyarlar kardeşlerini dostları olarak görüp öyle davranırlarsa barışa katkıda bulunurlar. Sevgi dolu çobanlar sürünün üzerinde ‘hâkimiyet kurmazlar’ (1. Pet. 5:1-3). Bunun yerine kardeşleriyle zaman geçirir, onları dinler, değer verir ve zor zamanlarında destek olurlar. Pavlus gibi başkalarına dostça davranan ihtiyarlar sürüye örnek olur ve cemaatteki barış dolu ortama katkıda bulunur.

6. Başkalarını övmemiz neden önemlidir?

⁶ Pavlus Filimon’u övdü (Filim. 4, 5, 7). Hepimizin övgüye ihtiyacı var. Neden böyle bir ihtiyaç duyuyoruz? Bunun bir sebebi, zaman zaman değersizlik ya da yetersizlik duygularına kapılmamız olabilir. Belki görünüşümüzle ilgili kaygılanıyoruz, başkalarının bizi sevip sevmediğinden şüphe ediyoruz ya da sevdiğimiz bir görevi kaybetmekten korkuyoruz. Böyle duygular normaldir. Ancak bu hisler nedeniyle bazen kaygılı, aşırı hassas, rekabetçi ya da hemen savunmaya geçen biri haline gelebiliriz. Bu tür özellikler de cemaatin barışını tehlikeye atar. Bir kişiyi övmek onun böyle duygularla mücadele etmesini kolaylaştırabilir (Özd. 12:25). Övgü ona sevildiğini ve değer verildiğini hissettirir. Siz de başkaları üzerinde böyle bir etkiye sahip olmak ister misiniz? Öyleyse onları içtenlikle övmek için fırsat kollayın. Sadece yaptıkları iyi şeyler için değil harcadıkları çaba için de övün. Özetle kendimize şu hedefi koyabiliriz: İyi bir şey görüyorsan iyi bir şey söyle.

7. Kardeşlerimiz hakkında ne söylediğimize neden dikkat etmeliyiz? (Filimon 10-12).

⁷ Pavlus Onisimos hakkında iyi şeyler söyledi (Filimon 10-12’yi okuyun). Pavlus’un Onisimos’la ilgili sıcak sözleri Filimon’un üzerinde nasıl bir etki yaratmış olabilir? Onisimos’a karşı duygularını, sözlerini ve davranışlarını olumlu etkilemiş midir? Mutlaka. Bizim de kardeşlerimiz hakkında söylediklerimiz, başkalarının onlara karşı duygularını ve davranışlarını etkileyebilir. Kardeşlerimiz hakkında olumlu konuşursak, başkaları onlara iyi davranır. Ancak ne yazık ki tam tersi de söz konusu. Kardeşlerimiz hakkında olumsuz konuşursak başkaları onlara mesafeli davranmaya başlayabilir. Şunu da unutmamak gerekir ki, biri hakkında olumlu konuşmak için önce onun hakkında olumlu düşünmeliyiz. Bunu yapmamıza ne yardım eder? Pavlus’un edindiği bir alışkanlığa bakalım.

8. Kardeşlerimiz hakkında olumlu düşünmemize ve konuşmamıza ne yardım edebilir? (Resimlere de bakın.)

⁸ Pavlus Filimon’u dualarında ne zaman ansa onun güzel nitelikleri için hep şükrediyordu (Filim. 4, 5). Başka kardeşler için de bunu yapıyordu (1. Kor. 1:4-7; Filip. 1:3-5; Kol. 1:3, 4; 1. Sel. 1:2, 3). O tabii ki kardeşlerin olumsuz yönlerini görüyordu. Yine de olumlu yönlerini görmek için özel bir çaba harcıyordu. Ayrıca kardeşleri için Yehova’ya şükretmeyi alışkanlık haline getirmişti. Biz de başkaları hakkında olumlu konuşmakta zorlanıyorsak kendimize şunu hatırlatabiliriz: Kardeşlerimizin olumlu yönlerini görmeyi ve onlar için Yehova’ya dua etmeyi alışkanlık edinirsek doğal olarak onlar hakkında olumlu konuşacağız.

9. Pavlus’un Filimon’a yaklaşımı neden dikkate değer?

⁹ Pavlus, kendi yaşadığı zorluklara rağmen Filimon’a iyilikle davrandı. Hiç yorgun ya da stresli olduğunuz için birine karşı sabrınızın tükendiği oldu mu? Bir zorlukla mücadele ederken öfkenizi başkalarından çıkardınız mı? Pavlus’un Filimon’a mektup yazdığı dönemde hangi koşullarda olduğunu hatırlayalım. Bundan sadece birkaç yıl önce saldırıya uğramış, sonra da haksız yere tutuklanmıştı. Yeruşalim’de ve Sezariye’de gözaltında tutulmuştu. Sonra Roma’ya götürülürken bir gemi kazası yaşamıştı. Şimdi de Filimon’a mektup yazarken Roma’da ev hapsindeydi (Filim. 1). Fakat Pavlus yaşadığı tüm bu stresli olayların Filimon’a yaklaşımını etkilemesine izin vermedi. Ona yazdığı mektup çok nazik ve sevgi doluydu. Bundan ne öğreniyoruz? Biz de yorgun ve stresli olduğumuz ya da bir zorluğa katlandığımız dönemlerde bile başkalarına iyi davranmak için elimizden geleni yapalım. Böylece barışa katkıda bulunmuş oluruz. Başkalarıyla barış içinde olduğumuzda da yaşadığımız zorlukla daha kolay mücadele edebiliriz.

ONİSİMOS’TAN NELER ÖĞRENİYORUZ?

10. Onisimos’tan ne öğreniyoruz?

¹⁰ Hepimiz zaman zaman başkalarını incitebiliyoruz. Böyle bir durumda Onisimos’u örnek alarak barışı sağlayabiliriz. Onun yaptığı basit gibi görünebilir ama bu genelde insana en zor gelen adımlardan biridir. Onisimos hatasını kabul etti ve Filimon’la barışmak için üzerine düşeni yaptı. O şüphesiz Roma kanununa göre efendisine geri dönmesi gerektiğini biliyordu. Bu yüzden Filimon’un yanına gitmek için 1.400 kilometreyi aşan, zorlu ve masraflı bir yolculuğu göze aldı. Ayrıca o özgürlüğünden vazgeçmeye istekli olmalı ve yaptıklarının olası sonuçlarına katlanmalıydı. Kuşkusuz bu onun için çok zor bir karardı. Peki ya Filimon’dan kaçmakta haklı olduğunu düşündüyse? Böyle hissetmiş olsa bile bu duygular onu efendisine geri dönmekten ve iman kardeşiyle barışı sağlamak için üzerine düşeni yapmaktan alıkoymadı.

11. Birini kırdığımızda barışı sağlamak için neler yapabiliriz? (Resimlere de bakın.)

¹¹ Birini kırdıysanız, onunla barışmak için ilk adımı atın (Mat. 5:23-25). Tabii bunu yapmak kolay olmayabilir. Ama aranızın düzelmesi için göstereceğiniz her çabaya değer. İşe içtenlikle özür dileyerek başlayın. Kişiyi dinlemeye istekli olun ve duygularını anlamaya çalışın. Kendi hatanızı kabul edin. Mazeretler bulmaya ya da suçu başkasına atmaya çalışmayın. Çünkü bunu yapmak özrün etkisini hafifletebilir, meseleyi uzatabilir hatta durumu daha da kötüleştirebilir. Evet, özür dilemek alçakgönüllülük ister ama bu genelde barışa giden en hızlı yoldur (Rom. 14:19).

FİLİMON’DAN NELER ÖĞRENİYORUZ?

12. Pavlus Filimon’un Onisimos’u bağışlayacağından neden emindi?

¹² Filimon’dan biri bizi kırdığında barışı nasıl koruyabileceğimizi öğrenebiliriz. Acaba o, Onisimos’u bağışlayıp ona kucak açtı mı? Kutsal Kitap bu konuda bir şey söylemez. Ama Pavlus Filimon’un bunu yapacağına güveniyordu (Filim. 17, 21). Filimon’un çok güzel nitelikleri olduğunu biliyordu. Bu yüzden de Onisimos’u bağışlayacağından emindi. Peki Filimon’un hangi güzel nitelikleri vardı?

13. Barışı korumak için sevgi neden çok önemlidir? (Koloseliler 3:14).

¹³ Filimon kardeşlerini seviyordu (Filim. 5). Filimon’un ismi “sevgi dolu” anlamına gelir. O gerçekten de isminin hakkını veriyordu çünkü güçlü sevgisiyle tanınan biriydi. Eğer Onisimos’u bağışladıysa kuşkusuz bunu sevgisi sayesinde yapmıştı. Pavlus, Filimon’un cemaati olan Kolose’ye yazdığı mektupta sevgiyi “birliğin kusursuz bağı” olarak adlandırdı (Koloseliler 3:14’ü okuyun). Yani barış ve birliğe en çok katkıda bulunan nitelik sevgidir. Başkalarını ne kadar seversek, onları bağışlamamız ve iyilikle davranmamız o kadar kolay olur (1. Kor. 13:4-7). Şimdi, Filimon’un sevgisini güçlendirmesine neyin yardım etmiş olabileceğini görelim.

14. Filimon’un konuksever olduğunu nereden biliyoruz?

¹⁴ Filimon’un sevgisini güçlendiren niteliklerinden biri konuksever olmasıydı. O ibadetlerin yapılması için evini açıyordu (Filim. 2). Ayrıca Pavlus Filimon’dan kendisine kalacak bir yer hazırlamasını istedi. Bu, onu konuksever biri olarak gördüğünü gösteriyor (Filim. 22). Filimon’un gösterdiği konukseverlik sayesinde kuşkusuz kardeşler kendini rahat hissediyordu ve ferahlıyorlardı (Filim. 7).

15. Konukseverlik göstermek sevgimizi nasıl güçlendirir? (Resimlere de bakın.)

¹⁵ Filimon’un konukseverliğini örnek almak başkalarına olan sevgimizi nasıl güçlendirebilir? Konukseverlik gösterdiğimizde kardeşlerimizi daha yakından tanırız. Arkadaş çevremizden olmayanlarla, özellikle de pek yakın hissetmediğimiz kişilerle zaman geçirirsek Yehova’nın toplumunu güzelleştiren çeşitliliği daha çok takdir ederiz. Geçmişte neler yaşadıklarını, hakikate nasıl geldiklerini, zorluklara nasıl tahammül ettiklerini öğrendiğimizde onlara olan sevgimiz ve saygımız artar. Ayrıca Yehova’nın onları toplumuna neden çektiğini daha iyi anlarız (Yuhn. 6:44). Dolayısıyla konukseverlik gösterdiğimizde kardeşlerimizi daha çok severiz, niyetlerinden şüphe etmeyiz ve hatalar yaptıklarında onları daha kolay bağışlarız.

16. Pavlus’un Koloseliler 3:13’teki öğüdü Filimon’a nasıl yardım etmiş olabilir?

¹⁶ Şu anda birini bağışlamakta zorlanıyor musunuz? Kardeşlerimizi sevsek de bazen onları bağışlamakta zorlanabiliriz. Peki bize ne yardım edebilir? Hatırlayacağımız gibi Pavlus, Filimon’un cemaati Kolose’ye de bir mektup göndermişti. Onun Koloseliler 3:13’teki sözlerini düşünelim (Okuyun). Pavlus’un bu sözlerinin Filimon’un evinde toplanmış cemaate okunduğu anı hayal edin. Filimon’un zihninden neler geçmiştir? Onisimos’u düşünmüş müdür? Acaba ona hâlâ kızgın mıydı? Eğer öyleyse ne yapması gerektiği açıktı. Onisimos’a katlanmaya devam etmeli ve onu gönülden bağışlamalıydı. Birini bağışlamakta zorlanıyorsak Pavlus’un öğüdü bize nasıl yardım edebilir?

17. ‘Birbirimize katlanmaya devam etmemiz’ ne anlama gelir?

¹⁷ Pavlus “Birbirinize katlanmaya . . . . devam edin” derken ne demek istedi? Onun kastettiği şuydu: Kardeşlerimiz bizi kızdırsa ya da üzse de onlara karşı sabırlı olmalı ve iyilikle davranmalıyız. Pavlus aynı ayette Yehova’nın güzel örneğine de dikkat çekti. Yehova bizimle ilgili çok makul beklentilere sahiptir. Tabii ki kusurlarımızın farkındadır ama iyi yönlerimize odaklanır (Mezm. 103:13, 14; 130:3). Bu nedenle bize büyük bir sevgi ve merhamet göstermeye devam eder (Ağıt. 3:22, 23). Biz de kardeşlerimizi Yehova’nın gördüğü gibi görürsek onların hatalarına katlanmamız daha kolay olur. Unutmayalım ki onlar da bizim hatalarımıza katlanıyor. Şöyle bir örnek düşünelim, bir bitkinin ne kadar güzel çiçek açtığını aklımızda tutarsak, çiçek açmadığı zamanlarda da onu sulamaya, onunla ilgilenmeye devam ederiz. Benzer şekilde kardeşlerimizin iyi yönlerini aklımızda tutarsak, bizi üzdüklerinde bile onları bağışlamak ve iyilikle davranmak isteriz.

18. Ne yapmaya kararlısınız?

¹⁸ Yehova cemaatin barışına katkıda bulunmak için yaptığımız her şeye çok değer verir. Her gün barışı korumak için fırsat kollayın. Başkalarıyla nazik şekilde konuşun. Ayrıca başka biri hakkında konuşurken olumlu sözler söylemeye dikkat edin. Birini kırdığınızda özür dileyin ve hatanızı telafi etmeye çalışın. Kardeşlerinize karşı güçlü bir sevgi geliştirin. Böyle bir sevgi onları gönülden bağışlamanıza yardım edecek. Tüm bunları yaptığınızda cemaatinizdeki barış dolu ortama büyük bir katkıda bulunacaksınız. Ayrıca yeryüzünde yaşayacak “yumuşak başlı” kişiler arasında olacaksınız ve ‘barış bolluğunda eşsiz bir sevinç tadacaksınız’, hem de sonsuza dek! (Mezm. 37:11).