Yuhanna ikinci mektubunda şöyle yazdı: “Biri size bu öğretiyle gelmezse, onu asla evinize kabul etmeyin ve ona selam bile vermeyin. Çünkü böyle birine selam veren, kötü işlerine de ortak olur” (2. Yuhn. 10, 11).
Elçi Pavlus 1. Korintoslular 5:11’de kardeşlere, aralarından çıkardıkları kişilerle ‘görüşmeyi [ya da “arkadaşlığı”] kesmelerini’ söylemişti. Elçi Yuhanna ise farklı olarak onlara “selam bile vermeyin” dedi. Acaba Yuhanna ve Pavlus aynı tür günahtan mı bahsetti? Anlaşılan hayır.
Her iki elçinin de bahsettiği durumlar birbirinden farklıydı. Pavlus cinsel ahlaksızlık yapmış bir adamdan bahsetti. Fakat bundan yaklaşık 43 yıl sonra Yuhanna, hakikate isyan edenlerden ayrıca sahte öğretileri yayan ve kötü davranışları teşvik eden kişilerden bahsetti. Örneğin bazıları İsa’nın Mesih olmadığını öğretiyordu (1. Yuhn. 2:22; 4:2, 3).
Yuhanna mektuplarını yazdığı zaman, hakikate isyan geniş çapta yayılmıştı ve o buna tamamen engel olamayacağını biliyordu. Yine de bir elçi olarak hakikate isyanı engellemekle ilgili sorumluluğunu yerine getirdi (2. Sel. 2:7).
Yuhanna kardeşleri sahte öğretmenlere karşı uyardı. Onları evlerine kabul etmemelerini hatta onlara selam bile vermemelerini söyledi. Çünkü böyle birini selamlamak, ona sahte öğretilerini anlatma fırsatı verirdi. Bugün benzer bir durum internet siteleri ve sosyal medya aracılığıyla bu tür kişilerle iletişim kurarsak yaşanabilir. Böyle yaparsak bir anlamda onlara ‘selam vermiş’ ve ‘kötü işlerine ortak olmuş’ oluruz.
Pavlus ise, 1. Korintoslular 5. bölümde cinsel ahlaksızlık yaptığından dolayı cemaatte kalmasına izin verilmeyen bir adamdan bahsetmişti. Fakat anlaşılan bu kişi hakikate isyan eden biri değildi, yani Tanrı’nın standartlarını kötülemiyordu (Vahiy 2:20 ile karşılaştırın). Bu yüzden Pavlus bu kişi hakkında kardeşlere, onunla ‘görüşmeyi [ya da “arkadaşlığı”] kesin; yemek bile yemeyin’ dedi. Fakat bu kısa bir selam vermemek anlamına gelmiyordu.