İlya kendini daha toparlayamadan büyük bir ateş çıktı ve sıcaktan korunmak için mağaranın içine kaçmak zorunda kaldı (1. Krallar 19:11, 12).

Kayıt her seferinde, Yehova’nın bu olağanüstü doğa olaylarının içinde bulunmadığını vurgular. İlya Yehova’nın Baal gibi efsanevi bir doğa tanrısı olmadığını biliyordu. Baal’e tapınan insanlar onun “Bulutlara Binen”, yani yağmur yağdıran tanrı olduğunu zannediyordu. Doğadaki muazzam gücün gerçek kaynağı Yehova’dır. O yarattığı her şeyden kat kat üstündür. Göklere bile sığamaz (1. Krallar 8:27). Peki bu doğa olaylarına şahit olmanın İlya’ya nasıl bir yardımı oldu? Hatırlarsanız İlya, Ahab ve İzebel’den çok korkmuştu. Karşı konulamaz bir güce sahip olan Yehova Tanrı yanında olduğu sürece korkmasına gerek yoktu (Mezmur 118:6).

Ateş söndükten sonra ortalığa bir sessizlik çöktü. İlya “sakin, hafif bir ses” duydu. Duygularını ifade etmesi için İlya’ya yeniden fırsat verildi, o da ikinci kez kaygılarını Yehova’yla paylaştı.b