Öncelikle Eyüp’ün neler yaşadığına bakalım. İmanlı biri olan Eyüp çok ciddi sıkıntılar yaşıyordu. O tüm mal varlığını kaybetmişti, çocuklarının hepsi ölmüştü, ardından da çok acı veren bir hastalığa yakalanmıştı. Acısı öyle büyüktü ki, Tanrı’ya şöyle yakardı: “Keşke beni ölüler diyarında [insanlığın ortak mezarında] gizlesen!” (13. ayet). Eyüp için ölüler diyarında olmak, acılarının sona ermesi demekti. Orada, tıpkı Tanrı tarafından saklanan bir hazine gibi, bu dünyanın sıkıntı ve acılarından uzak kalabilecekti.a

Peki Eyüp sonsuza dek ölüler diyarında kalacağını mı düşünüyordu? Hayır. O, duasına şöyle devam etti: “Bir süre belirlesen de, sonra beni ansan!” Eyüp, ölüler diyarında sadece geçici bir süre kalacağından ve Yehova’nın onu unutmayacağından emindi.