14, 15. İsa’nın duygularımızı anladığını ve “yardım için feryat eden yoksulu” kurtaracağını nereden biliyoruz?

¹⁴ Günahkâr insanlık acınacak ve çaresiz durumda; insanların yardıma çok ihtiyacı var. Fakat biz ümitsiz değiliz (Mezmur 72:12-14’ü okuyun). Süleyman’la temsil edilen İsa kusurlu olduğumuzu bildiğinden bizi anlıyor. O yeryüzündeyken bir seferinde öyle büyük bir duygusal baskı yaşamıştı ki “teri toprağa kan damlaları gibi düşüyordu” (Luka 22:44). Daha sonra işkence direğindeyken şöyle yakardı: “Tanrım, Tanrım, beni neden bıraktın?” (Mat. 27:45, 46).

16. Süleyman halkının çektiklerini nasıl anlayabiliyordu?

¹⁶ Süleyman hikmetli ve anlayışlı biri olduğundan kuşkusuz düşkünlerin halini anlayıp onlara ‘acırdı.’ Üstelik onun da yaşamında üzücü ve sarsıcı olaylar olmuştu. Süleyman’ın kardeşi Amnon, kızkardeşi Tamar’a tecavüz etmiş ve diğer bir kardeşi Abşalom da işlediği bu suçtan dolayı Amnon’u öldürmüştü (2. Sam. 13:1, 14, 28, 29). Abşalom Davut’un tahtını zorla ele geçirmeye çalışmış fakat başarılı olamamış ve Yoab tarafından öldürülmüştü (2. Sam. 15:10, 14; 18:9, 14). Daha sonra Süleyman’ın diğer bir kardeşi olan Adoniya da krallığa göz dikti. Başarılı olsaydı kuşkusuz Süleyman ölecekti (1. Kral. 1:5). Süleyman’ın mabedin hizmete açılışı sırasındaki duasında söylediklerinden onun insanların neler çektiğini çok iyi anladığı bellidir. Süleyman halkı için Yehova’ya şöyle dua etmişti: “Herkes kendi derdini, acısını bilir. . . . . Bağışla, herkese davranışlarına göre karşılığını ver” (2. Tar. 6:29, 30).

17, 18. Tanrı’ya hizmet eden bazı kişiler ne gibi duygularla mücadele ediyor? Onlara neler yardım ediyor?

¹⁷ Acı çekmemizin nedeni geçmişte yaşadığımız bazı olayların izleri olabilir. 30 yaşlarında bir Şahit olan Marya şöyle anlatıyor: “Aslında mutlu olmamam için hiçbir neden yok, ama hâlâ zaman zaman geçmişim yüzünden utanıyorum ve kendimden tiksiniyorum. Derin bir kedere kapılıyorum ve bazen sanki her şey dün olmuş gibi hıçkırıklara boğuluyorum. Aklımdan hiç çıkmayan anılar yüzünden değersizlik ve suçluluk duyguları altında eziliyorum.”

¹⁸ Tanrı’ya hizmet eden birçok kişi bu duygulara yabancı değildir fakat dayanmak için güç bulabilirler. Nasıl? Mary şöyle diyor: “Dostlarım ve cemaatteki kardeşler sayesinde şimdi daha mutluyum. Ayrıca dikkatimi Yehova’nın vaatleri üzerinde toplamaya çalışıyorum. Gelecekte yardım feryatlarımın sevinç nidalarına dönüşeceğinden eminim” (Mezm. 126:5). Biz de Tanrı’nın bizim için göndermiş olduğu Oğluna, tayin edilmiş Krala ümit bağlamalıyız. Kutsal Kitap onun hakkında şunları bildirmişti: “Düşküne ve yoksula acır, fakirin canını kurtarır.