Vadiye inen hayvan sürüsü gibi, RABBİN Ruhu onlara rahat verdi.”—İşaya 63:11-14a.d

Zamanında, Tanrı onları büyük ve korkunç bir çölden geçirip “rahat” edecekleri bir yere, süt ve bal akan diyara getirmişti. (Tesniye 1:19; Yeşu 5:6; 22:4) Oysa şimdi İsrailoğulları Tanrı’yla ayrıcalıklı ilişkilerini yitirdiklerinden sıkıntı içindeydiler.

“Kendine Güzel İsim”

21. (a) İsrailoğulları Tanrı’nın ismiyle bağlantılı hangi büyük ayrıcalığa sahip olabilirlerdi? (b) Tanrı’nın İbrahim’in soyunu Mısır’dan kurtarmasının asıl sebebi neydi?

²¹ Bununla birlikte, İsrailoğulları Tanrı’nın isminin yüceltilmesinde pay alma ayrıcalığını önemsemediklerinden bu ayrıcalığı yitirdiler; bu onlar için uğradıkları tüm maddi kayıpları önemsiz kılacak kadar büyük bir kayıptı. Musa İsrailoğulları’na şunu vaat etmişti: “Eğer Allahın RABBİN emirlerini tutarsan, ve onun yollarında yürürsen, RAB sana and ettiği gibi kendisi için mukaddes kavm olarak seni durduracaktır. Ve yerin bütün kavmları, RABBİN ismile senin çağırılmakta olduğunu görecekler; ve senden korkacaklar.” (Tesniye 28:9, 10) Yehova İbrahim’in soyunu savunmak amacıyla harekete geçip onları Mısır’daki kölelikten kurtardığında, bunu sırf onları daha rahat ve iyi bir yaşama kavuşturmak amacıyla yapmamıştı. Çok daha önemli bir amaçla, ismi uğrunda yapmıştı. Evet, isminin ‘bütün dünyada ilan olunmasını’ sağlamıştı. (Çıkış 9:15, 16) Ayrıca İsrailoğulları’na çölde çıkardıkları isyandan sonra merhamet gösterdiğinde, bunu sırf duygusallıktan yapmamıştı. Şunu demişti: “Aralarında bulundukları milletlerin gözünde ismim bozulmasın diye kendi ismim uğrunda çalıştım.”—Hezekiel 20:8-10.

22. (a) Tanrı Kendisine tapınan toplum uğruna ilerde neden bir kez daha savaşacak? (b) Tanrı’nın ismine duyduğumuz sevgi davranışlarımızı nasıl etkiliyor?

²² İşaya bu peygamberliği ne kadar etkili sözlerle bitiriyor! “Sen kendine güzel isim yapmak için kavmına böylece yol gösterdin.” (İşaya 63:14b) Yehova’nın, Kendisine tapınanlar uğrunda kudretini göstererek savaşmasının nedeni artık açıkça anlaşılabilir. Bunun nedeni “kendine güzel isim yapmak için”di. Böylece İşaya’nın peygamberliği, Yehova’nın ismini taşımanın derin saygı duyulması gereken bir ayrıcalık ve büyük bir sorumluluk olduğunu etkili bir şekilde hatırlatıyor. Bugün İsa’nın gerçek takipçileri Yehova ismini kendi yaşamlarından daha fazla seviyorlar. (İşaya 56:6; İbraniler 6:10) Bu kutsal ismi lekeleyebilecek hiçbir yanlış yapmak istemiyorlar. Tanrı’nın vefalı sevgisine O’na vefalı kalarak karşılık veriyorlar. Ve Yehova’nın ‘güzel ismini’ sevdiklerinden, O’nun düşmanlarını masarada öfkeyle çiğneyeceği günü, sırf kendilerine yarar sağlayacağından değil, sevdikleri Tanrı’nın isminin yüceltilmesiyle sonuçlanacağından özlemle bekliyorlar.—Matta 6:9.