rüşvet için kötüyü haklı çıkaranların, ve haklı adamların hakkını elinden çekip alanların vay başına!” (İşaya 5: 21-23) Bu sözler muhtemelen ülkede hâkimlik yapanlara hitap ediyordu.

Birini kayırıyor görünümü bile vermekten kaçınırlar. (Yakub 2:9) Onların tutumu Hıristiyan Âleminin din adamlarınınkinden ne kadar farklıdır! O adamların birçoğu Resul Pavlus’un, Romalılar 1: 18, 26, 27; I. Korintoslular 6: 9, 10 ve Efesoslular 5: 3-5’teki uyarılarının tam tersine, içlerindeki nüfuzlu ve zengin kişilerin günahlarını örtbas ederler.