Yehova Bireylerin de Payı Oldu

8. Bir Levioğlu olan Asaf’ın yaşadıklarını anlatın.

⁸ Yehova, Levioğullarının kabile olarak payı olacaktı. Ancak, Levioğullarından bireylerin de Tanrı’ya bağlılıklarını ve O’na güvenlerini ifade etmek için “Benim payım Yehova’dır” demeleri dikkate değer (Ağıt. 3:24).

11. Yeremya hangi soruyu sordu ve bu sorusu nasıl cevaplandı?

¹¹ ‘Yehova’yı payı olarak’ gören bir başka Levioğlu da Yeremya peygamberdi. Onun Yehova’dan payı olarak söz ederken ne kastetmiş olabileceğini görelim. Yeremya Yeruşalim yakınlarındaki bir Levi şehri olan Anatot’ta yaşadı (Yer. 1:1). Bir keresinde Yeremya da Yehova’ya, doğrular acı çekerken kötülerin neden rahat içinde olduğunu sordu (Yer. 12:1). Yeruşalim ve Yahuda’da olanları gözlemledikten sonra ‘şikâyette bulunma’ gereği duydu. Yeremya, Yehova’nın adil olduğunu biliyordu. Daha sonra Yehova’nın onun aracılığıyla bildirmiş olduğu sözler ve bunların gerçekleşmesi olarak meydana gelen olaylar Yeremya’nın sorusuna kesin bir cevap oldu. Bu Tanrısal bildiriyle uyumlu olarak, rahat içindeki kötüler uyarılara aldırmadıkları için yok olurken, Yehova’nın yönlendirmesine boyun eğenler ‘canlarını ganimet olarak aldılar’ (Yer. 21:9).

12, 13. (a) Yeremya hangi olay üzerine “Benim payım Yehova’dır” dedi? O hangi tutuma sahipti? (b) Neden İsrail’in tüm kabilelerinin sabırla beklemesi gerekiyordu?

¹² Yeremya daha sonra harap olmuş memleketine baktı ve kendini karanlıkta yürüyormuş gibi hissetti. Sanki Yehova onu ‘uzun zamandır ölü olanlar gibi oturtmuştu’ (Ağıt. 1:1, 16; 3:6). Yeremya dik başlı ulusa gökteki Babalarına dönmelerini söylemişti, ancak onların kötülükleri öyle bir noktaya ulaşmıştı ki Tanrı’nın Yeruşalim ve Yahuda’nın yok edilmesine müsaade etmesi gerekti. Yeremya, herhangi bir hatası olmasa da bu olay yüzünden keder duydu. Acı çekerken Yehova’nın merhametini hatırladı ve “yok olup gitmeyiz” dedi. Gerçekten de Yehova’nın merhametleri her sabah yenilenir! Yeremya “Benim payım Yehova’dır” sözünü bu durumdayken söyledi. O, Yehova’ya peygamber olarak hizmet etme ayrıcalığını korudu (Ağıtlar 3:22-24’ü okuyun).

¹³ İsrailoğulları 70 yıl boyunca yurtsuz kalacak ve ülkeleri viraneye dönecekti (Yer. 25:11). Fakat Yeremya’nın “Benim payım Yehova’dır” demesi, Tanrı’nın merhametine güvendiğini gösteriyordu. Yeremya, Yehova’nın merhametine güvenmesi sayesinde ‘sabırla bekleyebildi.’ İsrail’in tüm kabileleri miraslarını kaybetmişti, bu nedenle onların da Yeremya’nın tutumunu benimsemeleri gerekiyordu. Onların tek ümidi Yehova’ydı. 70 yıl sonra, Tanrı’nın halkı memleketine geri döndü ve O’na hizmet etme ayrıcalığına sahip oldu (2. Tar. 36:20-23).