3:10—“Ondalığın hepsini” getirmek, kendimizi Yehova’ya adamamızı mı temsil eder? İsa’nın ölümüyle Musa Kanunu yürürlükten kalktığından artık ondalık talep edilmiyor. Fakat ondalık düzenlemesinin simgesel bir anlamı var (Efesoslular 2:15). Bu kendimizi adamamızı simgelemez. Ondalık her yıl getirilirdi oysa biz, her şeyimizi Yehova’ya bir kerede adayıp adağımızı suda vaftiz edilerek gösteriyoruz. O andan itibaren her şeyimiz Yehova’nındır. Fakat O hizmetinde kullanmamız için, sahip olduğumuzun bir kısmını, yani simgesel bir ondalık seçmemize izin veriyor. Bu yüreğimizden gelen ve koşullarımızın elverdiği ölçüde bir hizmettir. Yehova’ya getirdiğimiz sunular, Krallığı duyurma ve öğrenci yetiştirme işine ayırdığımız zamanı, enerjiyi ve kaynakları içerir. Bunların kapsamına ibadetlere katılmak, hasta ve yaşlı iman kardeşlerimizi ziyaret etmek ve pak tapınma için maddi destek sağlamak da girer.

3:10. Yehova’ya elimizden gelenin en iyisini vermemek kendimizi onun nimetlerinden yoksun bırakmak demektir.