Bir akşam su testisini doldurduktan sonra karşısına yaşlı bir adam çıktı. Rebeka’ya şöyle dedi: “Ne olur testinden bir yudum su ver de içeyim.” Adam çok mütevazı ve nazik bir ricada bulunmuştu. Rebeka bu adamın uzun yoldan geldiğini fark etti. Bu yüzden hemen omzundaki su testisini indirdi ve adama yeni çektiği soğuk sudan sadece bir yudum değil bol bol verdi. Bu arada adamın on develik bir kervanı olduğunu ve develerin su içeceği yalağın boş olduğunu fark etti. Adamın kendisini nazik ama dikkatli şekilde izlediğini görebiliyor ve ona elinden geldiğince cömert davranmak istiyordu. Bu nedenle adama şöyle dedi: “Develerin için de su çekeyim, kanıncaya kadar içsinler” (Başlangıç 24:17-19).

Rebeka develere sadece biraz değil onlar kanıncaya kadar su vermeyi teklif etmişti. Bir deve çok susamışsa 95 litreden fazla su içebilir. Eğer on deve de bu kadar susamış olsaydı Rebeka’nın saatlerce çalışması gerekirdi. Anlaşılan o ki develer aşırı derecede susamamıştı.a Ancak Rebeka bu teklifi yaparken bunu bilmiyordu. O tanımadığı bu yaşlı adama konukseverlik göstermek için elinden geleni yapmaya istekliydi. Adam onun teklifini kabul etti. Daha sonra defalarca su testisini doldurup yalağa boşaltmak için koşuşturup duran Rebeka’yı dikkatle izledi (Başlangıç 24:20, 21).