Peki dünya boşlukta asılı duruyorsa, dünyanın ve diğer gökcisimlerinin yerinde durmasını sağlayan nedir? Tanrı’nın Eyüp’e söylediği şu etkileyici sözlere dikkat edin: “Kima takımyıldızını sıkıca bağlayabilir misin? Kesil takımyıldızının bağlarını çözebilir misin?” (Eyüp 38:31). Eyüp uzun yaşamı boyunca her gece bu takımyıldızlarının ortaya çıkışını gördü.c Yıllar geçmesine rağmen onların görünümünün hep aynı kalmasını sağlayan neydi? Acaba hangi bağlar bu yıldızları ve diğer tüm gökcisimlerini birbirlerine göre belli bir konumda tutuyordu? Bunları düşünmek Eyüp’te kuşkusuz büyük bir hayranlık uyandırdı.

Yıldızlar saydam kürelere yapışık olsaydı aralarında herhangi bir bağa gerek kalmazdı. Bilim insanları Eyüp’ün zamanından ancak binlerce yıl sonra, uzayın karanlığında adeta yavaşça dans eden bu yıldızları bir arada tutan görünmez ‘bağları’ keşfetti. Isaac Newton ve daha sonra Albert Einstein bu konudaki buluşlarıyla ün kazandılar. Elbette Eyüp, Tanrı’nın gökcisimlerini birbirine bağlamak için kullandığı güçleri bilmiyordu. Ancak, bilimsel keşifler Aristoteles’in fikirlerini çürütürken, Tanrı ilhamıyla kaleme alınan Eyüp kitabındaki sözler, aradan binlerce yıl geçmesine rağmen geçerliliğini korumuştur. Evrenin Kanun Koyucusu’ndan başka kim bu kadar derin bir anlayışa sahip olabilir?