1. Evren Sabit midir?

Aristoteles’e göre evreni oluşturan saydam küreler sabittir. Yıldızları yerinde tutan küre de dahil hepsi ne genişler ne de daralır.

Peki Kutsal Kitap buna benzer bir görüş ileri sürer mi? Bu konuyla ilgili kesin bir şey söylemese de, şu ilginç betimlemeye yer verir: “Yer yuvarlağının yukarısında oturan Biri var; o yer ki, üzerinde yaşayanlar çekirge gibidir. Gökleri tül gibi gerip yayan, altında yaşanması için çadır gibi açan O’dur” (İşaya 40:22).a

Acaba hangisi modern bilime daha uygun, Aristoteles’in modeli mi yoksa Kutsal Kitaptaki betimleme mi? Çağdaş gökbilimciler evren hakkında neler biliyor? 20. yüzyılda astronomlar, evrenin aslında sabit olmadığını keşfedince çok şaşırdılar. Aksine gökadaların birbirinden hızla uzaklaştığını gözlemlediler. Daha önce neredeyse hiçbir bilim insanı evrenin bu şekilde genişlediğini tahmin etmemişti. Bugün ise çoğu gökbilimci, başlangıçta tüm evrenin çok küçük bir noktaya sıkıştırılmış olduğunu ve o zamandan bu yana genişlemeye devam ettiğini kabul etmektedir. Sonuç olarak modern bilim, Aristoteles’in evren modelini geçersiz kılmıştır.

Peki Kutsal Kitabın öğrettikleri hakkında ne denebilir? İşaya peygamber gibi birinin yıldızlarla bezeli gökyüzüne bakarken onu gerilmiş bir çadıra benzetmesini hayal etmek hiç de zor değil.b Hatta peygamber, Samanyolu’nun zarif bir ‘tüle’ benzediğini düşünmüş olabilir.

İşaya’nın bu sözleri, zihnimizde bazı resimler de canlandırır. Onun zamanındaki dayanıklı çadırların nasıl kurulduğunu düşünebiliriz. Küçük gibi görünen katlanmış bir çadır bezi önce açılır, sonra direkler üzerinden geçirilerek gerilirdi. Ya da kumaş satan bir tüccarı hayal edebiliriz. Kenarda katlanmış duran bir tülü eline alıp, müşterinin bakabilmesi için onu açarak yayar. Her iki durumda da, küçük bir alana sığan bir şey açılarak yayılır ve gözümüze daha büyük görünür.

Elbette, Kutsal Kitaptaki çadır ve tülle ilgili bu şiirsel anlatımın, evrenin genişlemesini açıklamak için yazıldığını söyleyemeyiz. Ancak Kutsal Kitabın evrenimizi, modern bilimle bu kadar uyumlu şekilde tarif etmesi sizce de ilginç değil mi? İşaya Aristoteles’ten üç yüz yıldan uzun süre önce yaşadı, ayrıca bilim bu konuda ancak İşaya’dan yaklaşık iki bin yıl sonra kesin kanıtlar sunabildi. Aristoteles’in zekice tasarladığı modelin sonunda gözden geçirilmesi gerekti, oysa halktan biri olan İşaya peygamberin kaleme aldığı tanım geçerliliğini hâlâ koruyor.