1, 2. İbranice Kutsal Yazılarda ‘ayaklar için basamak’ ifadesi neye atfeder?

YEHOVA TANRI “Gökler Benim tahtım, yeryüzü ise ayaklarıma basamaktır” dedi (İşa. 66:1). Bu “basamak” hakkında da şöyle söyledi: “Ben ayağımı koyduğum yeri görkemli kılacağım” (İşa. 60:13). Yehova bunu nasıl yapar? Ayrıca, O’nun ‘ayaklarına basamak’ olan yeryüzünde yaşadığımızdan bunun bizim için anlamı nedir?

² İbranice Kutsal Yazılarda ‘ayaklar için basamak’ ifadesi yeryüzünün yanı sıra İsrailoğullarının kullandığı eski mabede de atfeder (1. Tar. 28:2; Mezm. 132:7). Yeryüzünde bulunan bu mabet hakiki tapınmanın merkeziydi. Bu nedenle Yehova’nın gözünde çok güzeldi ve mabedin varlığı Yehova’nın ‘ayağını koyduğu yeri görkemli kılıyordu.’

3. Tanrı’nın büyük ruhi mabedi nedir? Bu mabet ne zaman oluştu?

³ Ancak bugün hakiki tapınmanın merkezi yeryüzündeki bir mabet değil, Yehova’yı herhangi bir yapıdan çok daha fazla yücelten ruhi bir mabettir. Bu mabet İsa Mesih’in kâhinliği ve fidyesi aracılığıyla Tanrı’yla barışmamızı mümkün kılan bir düzenlemedir. Ruhi mabet düzenlemesi, İsa MS 29’da vaftiz edildiğinde ve Yehova’nın büyük ruhi mabedinin başkâhini olarak meshedildiğinde başladı (İbr. 9:11, 12).

4, 5. (a) Yehova’ya hizmet eden kişilerin arzusu 99. Mezmur’da nasıl anlatılır? (b) Kendimize hangi soruyu sormalıyız?

⁴ Ruhi mabet düzenlemesi için Yehova’ya minnettarız. Bu minnettarlığımızı insanlara Yehova’nın adını duyurarak ve O’nun merhametini yansıtan fidyeyi anlatarak gösteriyoruz. Bugün 8 milyonu aşkın İsa’nın takipçisinin Yehova’yı yücelttiğini bilmek bizi çok heyecanlandırıyor! Ölüp göğe gittiği zaman Tanrı’yı yücelteceğini düşünen bazı dindar insanların aksine, tüm Yehova’nın Şahitleri O’nu şimdi ve burada, yani yeryüzünde yüceltmeleri gerektiğinin farkındadır.

⁵ Yehova’yı yücelttiğimizde Mezmur 99:1-3, 5’teki sözlere kulak vermiş oluruz (Okuyun). Bu mezmurun da belirttiği gibi, Musa, Harun ve Samuel kendi dönemlerinde hakiki tapınma için yapılan düzenlemeyi var güçleriyle desteklediler (Mezm. 99:6, 7). Bugün de İsa’nın yeryüzündeki meshedilmiş kardeşleri, gökte onunla birlikte kâhin olarak hizmet etmeye başlamadan önce ruhi mabedin yeryüzündeki avlusunda sadakatle hizmet ediyorlar. Milyonlarca “başka koyun” onları vefayla destekliyor (Yuhn. 10:16). Bu iki grubun ümitleri farklı olsa da, onlar Yehova’ya burada, ‘ayaklarına basamak’ olan yeryüzünde birlik içinde ibadet ediyor. Bununla birlikte bireyler olarak kendimize şöyle sormalıyız: “Yehova’nın pak tapınma için yaptığı düzenlemeyi var gücümle destekliyor muyum?”

⁷ 1919’a gelindiğinde, Yehova tarafından onaylanan ve O’nun ruhi mabedinde hizmet eden kişiler artık kolaylıkla saptanabilirdi. Onlar Tanrı’ya hizmetlerinin daha da makbul olabilmesi için ruhen arındırılmışlardı (İşa. 4:2, 3; Mal. 3:1-4). Böylece, elçi Pavlus’un yüzyıllar önce bir görüntüde gördükleri sınırlı ölçüde gerçekleşmeye başladı.

8, 9. Pavlus’un bir görüntüde gördüğü “cennet” neydi?

⁸ Pavlus’un gördüğü görüntü 2. Korintoslular 12:1-4’te anlatılır (Okuyun). Pavlus bu doğaüstü görüntüde gördüklerinden vahiy olarak söz eder. O kendi döneminde var olan bir şeyi değil, gelecekte gerçekleşecek bir olayı gördü. Acaba Pavlus’un ‘üçüncü göğe götürüldüğünde’ gördüğü “cennet” neydi? Bu “cennet”, gelecekte aynı anda yaşanacak fiziksel, ruhi ve gökteki koşullara atfeder. Nasıl bu sonuca varıyoruz? Çünkü “cennet” ifadesi gelecekte yeryüzünde kurulacak fiziksel cennete atfeder (Luka 23:43). İkinci olarak, yeni dünyada tam olarak yaşayacağımız ruhi cennete atfeder. Ayrıca ‘Tanrı’nın cennetine’, yani gökte O’nun huzurundaki harika ortama da atfeder (Vah. 2:7).

⁹ Peki neden Pavlus ‘insanların söylememesi gereken, dile getirilemez sözler duyduğunu’ söyledi? Çünkü o görüntüdeki olağanüstü şeylerin açıklanma zamanı henüz gelmemişti. Fakat bugün, Yehova toplumunun şu anda tattığı nimetleri ‘dile getirmemize’ izin veriyor.

10. “Ruhi cennet” ile “ruhi mabet” neden aynı şey değildir?

¹⁰ “Ruhi cennet”, teokratik dilimize yerleşmiş bir ifadedir. Bu ifade ruhen pek çok şeye sahip olduğumuz ve hem Tanrı’yla hem de kardeşlerimizle barış içinde olmamızı mümkün kılan eşsiz ortamımızı ya da durumumuzu anlatır. Dolayısıyla “ruhi cennet” ile “ruhi mabet” aynı şey değildir. Ruhi mabet Tanrı’nın hakiki tapınma için yaptığı düzenlemedir. Ruhi cennet ise bugün kimlerin Tanrı’nın onayına sahip olduğunu ve O’na ruhi mabedinde hizmet ettiğini kolaylıkla saptamamıza yardım eder (Mal. 3:18).

11. Bugün hangi ayrıcalığa sahibiz?

¹¹ Yehova 1919’dan beri yeryüzündeki ruhi cennetin oluşmasında, güçlenmesinde ve genişlemesinde kusurlu insanların Kendisiyle birlikte çalışmasına izin veriyor. Bunu bilmek hepimizi heyecanlandırıyor! Bu olağanüstü işte sizin de payınız var mı? Yehova’nın ‘ayağını koyduğu yeri’ görkemli kılma işinde O’nun iş arkadaşı olma ayrıcalığınızı takdir ediyor musunuz?