Bununla birlikte İşaya’nın peygamberlik sözlerinin son ayetiyle İsa’nın sözlerini karşılaştıralım.b İsa’nın, İşaya kitabının 66. bölümüne değindiği belli olmuyor mu? Anlaşılan buradaki peygamberlik sözleri “eskiden insan kurban edilen (Yer. 7:31) ve sonunda çöplerin atıldığı yer haline gelen Yeruşalim’in etrafındaki Hinnom Vadisine (Gehenna)” atfeder (The Jerome Biblical Commentary). İşaya 66:24’teki sembolik anlatımda, insanların işkence gördüğünden değil, ölmüş insanların cesetlerinden söz edilmektedir. İnsanların ya da canların değil, kurtların ölmediği söylenir. Öyleyse İsa’nın bu sözleri ne anlama gelir?

Bir Katolik yayını olan El evangelio de Marco’nun bir kısmında yer alan Markos 9:48’le ilgili şu açıklamaya dikkat edin: “Bu ifade İşaya’dan (66,24) alınmıştır. Peygamber orada ölmüş insanın bedenin genellikle iki şekilde yok edildiğine değinir: Çürüyerek veya yakılarak . . . . Ayette kurt ve ateş ifadelerinin art arda kullanılması yok olma fikrini güçlendiriyor . . . . Her iki yok edici gücün kalıcı olduğu ifade ediliyor (‘sönmemek, ölmek’): Onlardan hiçbir kurtuluş yolu yoktur. Bu ifadeye göre yok olmayan insan değil, kurt ve ateştir ve onlar kendi güçlerinin etkisi altına giren herhangi bir şeyi tamamen yok ederler. Bundan dolayı, bu sonsuz işkenceyi değil, tamamen yok oluşu anlatır ve bu, dirilmeyi engellediğinden sonsuz ölümle aynıdır. Öyleyse [ateş] tamamen yok oluşun bir sembolüdür” (Análisis lingüístico y comentario exegético, 2. Cilt).