“[2] Ve son günlerde vaki olacak ki, dağların başında RAB, (Yehova’nın) evinin dağı pekiştirilecek, ve tepelerden yukarı yükselecek; ve bütün milletler ona akacaklar. [3] Ve çok kavmlar gidecekler, ve diyecekler: Gelin, ve RABBİN (Yehova’nın) dağına, Yakubun Allahının evine çıkalım; ve kendi yollarını bize öğretecek, ve onun yollarında yürüyeceğiz. Çünkü şeriat (kanun) Siondan, ve RABBİN (Yehova’nın) sözü Yeruşalimden çıkacak. [4] Ve milletler arasında hükmedecek ve çok kavmlar hakkında karar verecek; ve kılıçlarını sapan demirleri, ve mızraklarını bağcı bıcakları yapacaklar; millet millete karşı kılıç kaldırmıyacak, ve artık cengi öğrenmiyecekler.”

İlk olarak, Yaratıcımız Yehova’nın, İşaya’nın daha sonra kaydettiği gibi, ‘bizim yollarımızdan yüksek’ olan “kendi yollarını” bize öğretmeye hakkı olduğunu kabul etmeliyiz. (İşaya 55:9) Birçok insan, özellikle kendilerini önemli sayan dünya liderleri, bunu kabul edemeyecek kadar zor buluyorlar. Sadece kendi yolları gözlerinde doğrudur. Oysa onların yollarının, dünya barışıyla ve silahsızlanmakla sonuçlanmadığı gerçeği, ısrarla böyle bir yoldan gitmenin boş olduğunu açıkça göstermektedir.

İkinci olarak, “onun yollarında yürüyeceğiz” diyenlerin, Tanrı’nın kanunlarına uymak için göstermeleri gereken samimi arzuya dikkat edelim. Ancak bu esasa dayanarak, küre çapında, kılıçlar sapan demirleri ve mızraklar bağcı bıçakları yapılacaktır. Herkesin özlediği böyle bir hedefe nasıl varılabilir?

Tanrısal Eğitim

Birçok insan, Yehova Tanrı’nın talimatlarını kapsayan bir Mukaddes Kitaba sahiptir. Fakat sadece buna sahip olmak yeterli değildir. İşaya’ya göre, Yehova’nın kanun ve sözleri “Yeruşalim”den geliyor. Bu acaba ne demektir? İşaya’nın günlerinde bu harfi şehir, bütün sadık İsrailler için kraliyet otoritesinin merkeziydi. (İşaya 60:14) Daha sonra, İsa Mesih’in resulleri zamanında, Yeruşalim, hâlâ orada bulunan İsa’nın takipçilerinin yönetim kurulundan talimatların geldiği bir odak teşkil ediyordu.—Resullerin İşleri 15:2; 16:4.

Peygamber, ‘dağların başında Yehova’nın evinin dağının pekiştirileceğini ve tepelerden yukarı yükseleceğini’ söylemektedir. Eski zamanlarda bazı dağ ve tepeler putperest tapınma yerleri ve sahte tanrıların makdislerinin bulunduğu yerlerdi. Kral Davud, kutsal Sandığı, deniz seviyesinden 760 metre yüksek olan Sion dağında (Yeruşalim) kurduğu çadıra götürdüğü zaman, herhalde Tanrısal talimatlara göre hareket etti. Daha sonra, Yehova’nın büyük mabedi Moriya dağında inşa edildiği zaman, “Sion” terimi mabedin sahasını kapsamaya başladı. Böylece mabet, etrafındaki bazı putperest yerlerden daha yüksek bir durumda bulunuyordu. Yeruşalim de, O’nun “mukaddes dağı” diye adlandırılmaktaydı; böylece Yehova’ya arz edilen tapınma, yüksek bir yerde kalıyordu.—İşaya 8:18; 66:20.

Bugün de Yehova Tanrı’ya arz edilen tapınma, sembolik bir dağ gibi yükseltilmiştir. Herkes onun yüksek durumunu görebilir, çünkü bu tapınma, başka hiçbir dinin yapamadığı şeyi yapabilmektedir. Bu nedir? Yehova’nın bütün tapıcılarını birleştirmek. Onlar, seve seve kılıçlarını sapan demirleri yapmaktadırlar. Ulusal ve ırksal engeller artık onları bölmemektedir. Dünyanın bütün milletlerinde bulunmalarına rağmen onlar, birleşmiş bir kavim ve kardeşler olarak yaşamaktadır.—Mezmur 33:12.