“Elbette Ona Merhamet Edeceğim”

Yehova’yla İsrailoğulları arasında özel bir bağ vardı. “Ben İsrail’in Babasıyım; Efraim ise Benim ilk oğlum” dedi (Yeremya 31:9). Sonuçta sevgi dolu bir baba, vicdan azabı çeken ve eve dönmek isteyen oğlunu geri çevirebilir mi? Yehova’nın, halkına duyduğu baba sevgisini devamen nasıl ifade ettiğine dikkat edin.

“Efraim değer verdiğim bir oğul, üzerine titrediğim bir çocuk değil mi? Onun aleyhinde ne kadar konuşursam onu o kadar düşünüyorum” (20. ayet). Ne şefkat dolu sözler! Çocuklarını çok seven fakat sözünden dönmeyen bir baba gibi Tanrı da, İsrailoğullarının izlediği yol nedeniyle onları defalarca uyararak ‘aleyhlerinde konuşmak’ zorunda kalmıştı. İnat ederek dinlemediklerinde ise Yehova onları sürgüne göndererek bir bakıma evinden uzaklaştırdı. Fakat halkını cezalandırması gerektiyse de, onları asla unutmadı. Nasıl unutabilirdi ki? Çocuklarını seven bir baba onları asla unutmaz. Peki çocuklarının içtenlikle tövbe ettiğini görünce Yehova neler hissetti?

“İçim kan ağlıyor. Elbette ona merhamet edeceğim” (20. ayet). Çocuklarını çok özleyen Yehova içtenlikle tövbe ettiklerini görünce derinden etkilendi. Artık dönüşlerini büyük hasretle bekliyordu. İsa’nın anlattığı müsrif oğul örneğindeki baba gibi Yehova da çocuklarının ‘haline çok acıyordu’ ve eve dönmelerini heyecanla bekliyordu (Luka 15:20).

“Beni Tekrar Evine Kabul Etti”

Yeremya 31:18-20’deki sözleri inceleyince Yehova’nın büyük şefkatini ve merhametini daha iyi kavrarız. Yehova, geçmişte Kendisine hizmet etmiş olanları unutmaz. Kendisine dönmek istediklerinde onları ‘bağışlamaya hazırdır’ (Mezmur 86:5). Pişmanlıkla geri dönenleri asla geri çevirmez (Mezmur 51:17). Tam tersine, evlerine döndüklerinde onları sevinçle karşılar (Luka 15:22-24).