12, 13. (a) Tanrı başka bir ahitten nasıl önceden söz etti? (b) Bu ahdin hangi özelliğine dikkat etmeliyiz?

¹² Kanun daha yürürlükteyken, Tanrı, peygamberi vasıtasıyla şunları önceden bildirmişti: “İsrail evi ile, ve Yahuda evi ile yeni bir ahit keseceğim . . . . (atalarıyla) kestiğim ahit gibi değil . . . . o ahdimi bozdular . . . . (Kanunumu) onların içlerine koyup, yürekleri üzerine onu yazacağım; ve ben onlara Allah olacağım, ve onlar bana kavm olacaklar. Ve artık: (Yehova’yı) bilin diye öğretmiyecekler; çünkü onların hepsi beni bilecekler . . . . çünkü fesatlarını bağışlıyacağım, ve artık suçlarını anmıyacağım.”—Yeremya 31:31-34.

¹³ Bu yeni ahdin bir özelliğinin, anlaşıldığı gibi, Kanun altında hayvan kurbanlarıyla ilgili düzenlemenin yaptığı “gibi değil”, başka bir yolla suçları bağışlamak olduğuna dikkat edelim. İsa öldüğü gün bu noktayı aydınlattı. Kanunun talep ettiği gibi şakirtleriyle birlikte Fıshı kutladıktan sonra Rabbin Akşam Yemeğini tesis etti. Bu yıllık kutlamada elden ele geçen bir şarap kâsesi hakkında İsa o zaman, “bu kâse sizin için dökülen benim kanımla olan yeni ahittir” dedi.—Luka 22:14-20.

14. Yeni ahit, zürriyetin ikincil kısmının meydana gelmesi yönünden neden önemlidir?

¹⁴ Dolayısıyla yeni ahit, İsa’nın kanıyla yürürlüğe girecekti. Tanrı bu kâmil kurbana dayanarak ilk ve son kez ‘fesatları ve suçları bağışlayacaktı.’ Bunun ne anlama geleceğini bir düşün! Tanrı, Adem’in ailesinden Kendisine vakfolan insanların suçlarını tamamiyle bağışlayıp onlara günahsız kişiler gözüyle bakabilecek ve Daha Büyük İbrahim’in ruhi oğulları olarak onları tevlit ettikten sonra, onları mukaddes ruhuyla meshedecekti. (Romalılar 8:14-17) Böylece İsa’nın kurbanıyla geçerli kılınan yeni ahit, onun şakirtlerini İbrahim’in zürriyetinin ikincil kısmı olabilecek duruma getirdi. Pavlus, bu konuda şunları yazdı: “[İsa] ölüm kuvvetine malik olanı, yani, İblisi, ölüm vasıtası ile iptal etsin; ve yaşadıkları bütün müddetçe, ölüm korkusu ile köleliğe tabi olanların hepsini azat etsin. Çünkü gerçekten meleklere yardım etmiyor, fakat İbrahim zürriyetine yardım ediyor.”—İbraniler 2:14-16; 9:14.

15. Yeni ahitteki taraflar kimlerdir?

¹⁵ İsa yeni ahdin Meyancısı ve onu geçerli kılan kurban olurken, bu ahitteki taraflar kimlerdi? Yeremya, Tanrı’nın bu ahdi “İsrail evi ile” keseceğini önceden bildirmişti. Acaba hangi İsrail ile? Kanun altındaki sünnetli bedeni İsrail ile değil, çünkü yeni ahit öncekini eski etmişti. (İbraniler 8:7, 13) Tanrı artık imanları sayesinde mecazi olarak ‘ruhla yürekleri sünnetli’ olan Yahudi ve Milletlerden olanlarla ilgileniyordu. Bu durum, O’nun yeni ahit içinde olanların ‘kanunlarını zihinlerine koyup yürekleri üzerine onları yazacağını’ belirten sözlerine uygundur. (Romalılar 2:28, 29; İbraniler 8:10) Pavlus, bu ruhi Yahudileri “Allahın İsraili” olarak adlandırdı.—Galatyalılar 6:16; Yakub 1:1.

16. Yeni Ahit Çıkış 19:6’nın işaret ettiği durumun gerçekleşmesine nasıl yardımcı oluyor?

¹⁶ Tanrı artık, ruhi İsrail ile ilgilendiğinden bir fırsat kapısı açıldı. Tanrı, Kanunu verdiği zaman, İsrail oğullarına kendine “kâhinler krallığı ve mukaddes millet” olacaklarını söylemişti. (Çıkış 19:6) Aslında bedeni İsrail, hiçbir zaman herkesin kral-kâhin olduğu bir millet olmadı ve olamadı. Oysa İbrahim’in zürriyetinin ikincil kısmı olarak kabul edilen Yahudi ve Milletlerden olanlar, Kral-Kâhin olabilirlerdi.b Resul Petrus bu kimselere, “sizi karanlıktan, kendisinin şaşılacak (ışığına) çağıranın faziletlerini ilan edesiniz diye, siz seçme nesil, (kraliyet kâhinliği), mukaddes millet, has kavmsınız” diyerek bunu doğruladı.—I. Petrus 1:4; 2:9, 10.

17. Yeni Ahit, Kanun ahdinden neden daha ‘iyidir’?

¹⁷ Dolayısıyla zürriyetin ikincil kısmını meydana getirmek üzere yeni ahit daha önce İbrahim ile kesilen ahitle birlikte iş görür. Yehova ile İsa’nın ruhla tevlit edilen takipçileri arasında kesilen bu yeni ahit, Daha Büyük İbrahim’in kraliyet ailesinde kral-kâhinlerden meydana gelen semavi bir milletin oluşumunu sağlar. Şu halde Pavlus’un, neden buna ‘daha iyi vaitler üzerine konulmuş olan daha iyi bir ahit’ dediğini anlayabiliriz. (İbraniler 8:6) Bu vaatler, artık suçları anılmayan ve ‘küçüğünden büyüğüne kadar Yehova’yı bilen’ vefakâr kişilerin yürekleri üzerine Tanrı’nın kanununun yazılmış olması bereketini de içermektedir.—İbraniler 8:11.

◼ Kanun ahdi, İsa direkte öldüğü zaman mı son buldu? Onun yerini yeni ahit ne zaman aldı?

Birçok kişi bu soruları şu üç ayrı olayı düşünerek sormuştur: İsa’nın M.S. 33 yılında 14 Nisan (Yahudi takvimine göre) öğleden sonra işkence direğindeki ölümünü, kanının değerini gökte sunmasını ve M.S. 33 Pentikost gününde mukaddes ruhu dökmesini. Mukaddes Yazılara göre, Pentikost gününde Kanun ahdi son buldu ve onun yerini yeni ahit aldı. Neden böyle olduğuna bir bakalım.

Yehova, zamanla Kanun ahdinin yerine “yeni bir ahit”i geçireceğini önceden bildirdi. Bu ahit sayesinde günahların bütünüyle bağışlanması mümkün olacaktı. Kanun altında bu mümkün değildi. (Yeremya 31:31-34) Yeni ahit, Kanun ahdinin yerini ne zaman alacaktı?

İlk önce, daha eski olan Kanun ahdi amacını yerine getirmiş olarak ortadan kaldırılmalıydı. (Galatyalılar 3:19, 24, 25) Resul Pavlus şöyle yazdı: “Allah bütün suçlarımızı bize bağışlamış olarak, . . . . bize karşı olup emirlerle aleyhimizde olan ahitnameyi silmiş, ve onu haça (işkence direğine) mıhlamış olarak ortadan kaldırdı.” (Koloseliler 2:13, 14) Acaba bu sözler, İsa öldüğü anda yeni ahdin Kanun ahdinin yerine geçtiği anlamına mı gelir?

Hayır, çünkü yeni ahit, uygun kurbanın kanıyla ve ruhi İsrail olan yeni bir milletle yürürlüğe konulacaktı. (İbraniler 8:5, 6; 9:15-22) İsa 16 Nisan’da diriltildi ve 40 gün sonra göğe çıktı. (Resullerin İşleri 1:3-9) Göğe çıktıktan on gün sonra, Pentikost gününde, İsa, Babasından almış olduğu ‘vaat edilen mukaddes ruhu’ şakirtlerinin üzerine döktü ve böylece ruhi İsrail meydana geldi. (Resullerin İşleri 2:33) Meyancı İsa Mesih vasıtasıyla Tanrı ruhi İsrail ile yeni ahdi kesti.

Birbirlerine bağlı olan bu olaylar karşısında yeni ahit Kanun ahdinin yerini ne zaman almıştır?

Kanun’un, İsa’nın ölümüyle sona erdiği söylenemez. İsa’nın ruhi hayata diriltildikten sonra da yeryüzünde kaldığı 40 gün boyunca şakirtleri hâlâ Kanun’u tutuyorlardı. Ayrıca, Kanun’un önemli bir özelliği, başkâhinin yılda bir defa En Mukaddes Yer’e girmesiydi. Bu da, İsa’nın göğe gitmek üzere diriltilmesini temsil etti. Orada, Tanrı’nın huzurunda, İsa, yeni ahdin Meyancısı olarak kendi fidye kurbanlığının değerini sunabildi. (İbraniler 9:23, 24) Böylece Yeremya 31:31-34’in gerçekleşmesi olarak yeni bir ahdin yürürlüğe konulmasının yolu açıldı.

Yehova, fidye kurbanlığını kabul ettiğini göstermek için harekete geçtiği zaman, yeni ahit yürürlüğe girdi. Krallık ahdi içinde bulunanlardan oluşan ruhi İsrail olan yeni bir milleti meydana getirmek için Yehova mukaddes ruhunu İsa’nın sadık şakirtlerinin üzerine döktü. (Luka 22:29, 30; Resullerin İşleri 2:1-4) Bu şekilde Tanrı’nın, Kanun ahdini, mecazi anlamda İsa’nın öldüğü işkence direğine çakarak, iptal ettiği gösterildi. Böylece M.S. 33 Pentikost gününde ruhi İsrail olan yeni milletin doğuşuyla yeni ahit yürürlüğe sokulduğu zaman, Kanun ahdi son buldu.—İbraniler 7:12; 8:1, 2.