“Göklerin krallığı, bağında çalışacak işçiler tutmak için sabah erkenden yola çıkan bir toprak sahibine benzer. Adam işçilerle günlüğü bir dinara anlaşıp onları bağına gönderdi. Sonra günün üçüncü saatine doğru yeniden çıktı ve çarşıda boş duran başka adamlar gördü. ‘Siz de bağa gidin, hakkınız neyse vereceğim’ dedi. Onlar da gitti. Sonra, günün altıncı ve dokuzuncu saati sularında da çıkıp aynı şeyi yaptı. Son olarak, günün on birinci saatinde çıktı ve orada duran başkalarını gördü. ‘Neden bütün gün burada boş duruyorsunuz?’ diye sordu. Onlar da, ‘Çünkü kimse bize iş vermedi’ dediler. O zaman, ‘Siz de bağa gidin’ dedi” (Matta 20:1-7).

“Göklerin krallığı, bağında çalışacak işçiler tutmak için sabah erkenden yola çıkan bir toprak sahibine benzer. Adam işçilerle günlüğü bir dinara anlaşıp onları bağına gönderdi. Sonra günün üçüncü saatine doğru yeniden çıktı ve çarşıda boş duran başka adamlar gördü. ‘Siz de bağa gidin, hakkınız neyse vereceğim’ dedi. Onlar da gitti. Sonra, günün altıncı ve dokuzuncu saati sularında da çıkıp aynı şeyi yaptı. Son olarak, günün on birinci saatinde çıktı ve orada duran başkalarını gördü. ‘Neden bütün gün burada boş duruyorsunuz?’ diye sordu. Onlar da, ‘Çünkü kimse bize iş vermedi’ dediler. O zaman, ‘Siz de bağa gidin’ dedi” (Matta 20:1-7).

Bu gruba dahil olan kâhinler ve diğerleri, sıradan Yahudileri Tanrı’ya daha az hizmet eden, yani yarım gün çalışan işçiler olarak görüyordu. Onlar İsa’nın örneğinde “günün üçüncü saati” (9.00) civarında ya da daha geç saatlerde, günün altıncı, dokuzuncu ve son olarak on birinci saatinde (17.00) işe alınan kişiler gibiydi.