Hayatımız ve Hizmetimiz İbadeti Kitapçığı İçin Kaynaklar

14-20 MART

TANRI’NIN SÖZÜNDEKİ HAZİNELER | 1. SAMUEL 14-15

“İtaat Etmek Kurbandan İyidir”

it-2-E 521 p. 2

İtaat

Hiçbir şey itaatin yerini tutamaz. İtaat olmadan Tanrı’nın onayını kazanmak imkânsızdır. Samuel’in Kral Saul’a dediği gibi: “Yehova, yakılan sunulardan ve kurbanlardan çok sözünün dinlenmesinden hoşlanmaz mı? Şunu bil ki, Yehova’ya itaat etmek kurbandan, dikkatle dinlemek koçların yağından iyidir” (1Sa 15:22). İtaat etmemek, Yehova’nın sözünü dinlememek anlamına gelir. Kişinin, aslında bu sözün kaynağı olan Tanrı’ya iman etmediğini ya da güvenmediğini gösterir. Bu nedenle, itaat etmeyen kişinin falcılık ya da putperestlik yapandan bir farkı yoktur (1Sa 15:23; Ro 6:16 ile karşılaştırın). Kişi bir talimatı kabul ettiğini söyleyebilir; ancak bu talimata uygun davranmıyorsa sözlerinin hiçbir anlamı yoktur. Talimatlara uymaması onları veren Tanrı’ya imanı ve saygısı olmadığını gösterir (Mt 21:28-32). Tanrı’dan gelen hakikatleri sadece dinlemekle ve zihnen kabul etmekle yetinen, ama gereğini yapmayanlar, kendilerini kandırırlar ve O’nun onayını kazanamazlar (Yk 1:22-25). İsa, sözde onun emirlerine uyan, bunu yanlış tarzda ve yanlış güdülerle yapanların Tanrı’nın Krallığında yeri olmayacağını açıkça söyledi. Onlar tamamen reddedilecekti (Mt 7:15-23).

Ruhi Hazineleri Keşfedin

it-1-E 493

Merhamet

Merhamet göstermenin Tanrı’nın isteğine aykırı olduğu bazı durumlar vardır. Böyle zamanlarda baskıya boyun eğmenin ve merhamet göstermenin ciddi sonuçları olabilir. Kral Saul’un yaşadıklarından bunu anlıyoruz. Amalekoğulları, İsrail Mısır’dan çıktıktan sonra onlara nedensiz saldıran ilk halktı. Saul’un kral olduğu dönemde, Tanrı’nın Amalekoğullarına hükmünü gerçekleştirme zamanı gelmişti. Saul’a, onlara acımaması emredilmişti. Saul, halkının baskısına boyun eğdi ve Yehova’nın bu emrini tam olarak yerine getirmedi. Bu yüzden de Yehova onu kral olarak reddetti (1Sa 15:2-24). Yehova’nın hükümlerinin haklı ve doğru olduğunu yürekten kabul eder ve O’na vefamızı her şeyden üstün tutarsak, Saul’un düştüğü hataya düşmeyiz ve Yehova’nın onayını kaybetmeyiz.

28 MART–3 NİSAN

TANRI’NIN SÖZÜNDEKİ HAZİNELER | 1. SAMUEL 18-19

Ruhi Hazineleri Keşfedin

it-2-E 695-696

Peygamber

Peygamberler Yehova’nın ruhuyla görevlendirilirdi. Ancak bu onların her söylediklerinin Tanrı ilhamı olduğu anlamına gelmiyordu. Tanrı’nın ruhu onları zaman zaman ‘etkisine alırdı’ ve bildirmeleri gereken mesajı açıklardı (He 11:4, 5; Mi 3:8). Bu ruh onları harekete geçirir, konuşmaya zorlardı (1Sa 10:10; Yr 20:9; Ams 3:8). Bu sırada hem sıra dışı şekilde davranırlardı hem de kullandıkları ifadeler ve konuşma tarzları gerçekten olağanüstü bir güç ve duygu yansıtırdı. Bazı kişilerin ‘peygamber gibi davrandığı’ söylendiğinde bu halleri kastediliyor olabilir (1Sa 10:6-11; 19:20-24; Yr 29:24-32; ayrıca Elç 2:4, 12-17; 6:15; 7:55 ile karşılaştırın). Tamamen görevlerine odaklanıp onu gayretle ve cesaretle yaparken, dışarıdan bakan bazıları onların davranışlarını garip, hatta mantıksız bulabiliyordu. Örneğin Yehu’yu mesheden peygamber hakkında ordu komutanları başta böyle düşünmüştü. Fakat, aynı komutanlar onun bir peygamber olduğunu anladılar ve mesajını ciddiye aldılar (2Kr 9:1-13; ayrıca Elç 26:24, 25 ile karşılaştırın). Saul Davut’u kovalarken, Tanrı’nın ruhu onun ‘peygamber gibi davranmasına’ neden oldu. Saul “üzerindeki giysileri çıkardı”, “bütün gün ve bütün gece çıplak yattı.” Anlaşılan bu sayede Davut kaçma fırsatı buldu (1Sa 19:18–20:1). Bu, peygamberlerin çıplak dolaştığı anlamına gelmez. Kutsal Yazılarda iki yerde peygamberlerin çıplak dolaştığı söylenir. Onlar bunu bildirdikleri mesajı canlandırmak amacıyla yapmışlardı (İş 20:2-4; Mi 1:8-11). Saul’un ise, giysisini çıkarmasının sebebi belirtilmez. Amaç belki de kraliyet giysisi olmadan onun, Yehova’nın otoritesi karşısında sadece bir insan olduğunu göstermekti.