9. Mukaddes Kitap kendi çıkarlarını gözeten kişilerle ilgili hangi uyarıcı örnekleri verir?

⁹ Sevgi “kendi faidesini aramaz.” (I. Korintoslular 13:5) Sevgi dolu bir kişi istediklerini yaptırmak amacıyla başkalarını etkilemez. Mukaddes Kitapta bu konuda uyarıcı örnekler bulunur. Örneğin, kendi bencil çıkarları için başkalarını kullanan kadınlar olan Delila, İzebel ve Atalya hakkında yazılanları okuyoruz. (Hâkimler 16:16; I. Kırallar 21:25; II. Tarihler 22:10-12) Ayrıca başka bir örnek de Kral Davud’un oğlu Abşalom’dur. Davası olduğu için Yeruşalim’e gelenlere yaklaşarak sinsice, kralın adamlarının onların sorunlarına içten ilgi göstermediğini ima ederdi. Sonra da, açıkça sarayda aslında kendisi gibi iyi kalpli bir adama ihtiyaç olduğunu söylerdi! (II. Samuel 15:2-4) Kuşkusuz, Abşalom’u ilgilendiren haksızlığa uğramış kişiler değil, bizzat kendisiydi. Kendi kendini atamış bir kral gibi davranarak birçok kişinin aklını çeldi. Fakat zamanla feci bir yenilgiye uğradı. Öldüğünde saygın şekilde gömülmeye bile layık görülmedi.—II. Samuel 18:6-17.

10. Başkalarının çıkarlarını da gözettiğimizi nasıl gösterebiliriz?

¹⁰ Bu, İsa’nın bugünkü takipçileri için bir uyarıdır. Erkek ya da kadın hepimiz, doğal bir ikna gücüne doğuştan sahip olabiliriz. Sözgelimi, bir sohbette hâkimiyet kurarak ya da farklı görüşteki birine baskın çıkarak istediğimizi yaptırmak bizim için çok kolay olabilir. Fakat gerçekten sevgi dolu biriysek başkalarının çıkarlarını da gözetmeliyiz. (Filipililer 2:2-4) Deneyimimiz ya da Tanrı’nın teşkilatındaki konumumuz nedeniyle, sanki sadece kendi görüşlerimiz değerliymiş gibi davranıp, başkalarını kullanmaya ya da kuşkulu fikirleri desteklemeye çalışmayacağız. Aksine, Kutsal Yazılardaki şu sözleri hatırlayacağız: “Kırgından önce kibir, ve düşmeden önce mağrur ruh gelir.”—Süleymanın Meselleri 16:18.

11. (a) Gösterdiğimiz sevgi nasıl hem lütufkâr hem de nazik olabilir? (b) Haksızlığa sevinmediğimizi nasıl gösterebiliriz?

¹¹ Pavlus ayrıca sevginin ‘lütufkâr’ olduğunu ve ‘çirkin muamele etmediğini’ de yazdı. (I. Korintoslular 13:4, 5) Sevgi kaba, bayağı ya da saygısızca davranmamıza izin vermez. Bunun yerine başkalarının duygularını dikkate alırız. Örneğin, sevgi dolu biri başkalarının vicdanını rahatsız edecek şeyler yapmaktan kaçınır. (I. Korintoslular 8:13 ile karşılaştırın.) Sevgi “haksızlığa sevinmez, fakat hakikat ile beraber sevinir.” (I. Korintoslular 13:6) Yehova’nın kanununu seviyorsak ahlaksızlığı hafife almayız ya da Tanrı’nın nefret ettiği şeyleri eğlenceli bulmayız. (Mezmur 119:97) Sevgi yıkıcı değil, yapıcı şeylerden zevk almamıza yardım eder.—Romalılar 15:2; I. Korintoslular 10:23, 24; 14:26.

12, 13. (a) Birisi bizi kırdığında nasıl karşılık vermeliyiz? (b) Mukaddes Kitaptan, haklı öfkenin bile akılsızca hareket etmemize neden olabileceğini gösteren örnekler verin.

¹² Pavlus, sevgi “hiddetlenmez” (“alıngan değildir,” Phillips) diye yazdı. (I. Korintoslular 13:5) Tabii, kusurlu insanlar olduğumuzdan biri bizi kırdığında üzülmemiz ve biraz öfke duymamız doğaldır. Bununla birlikte, uzun süre küskünlük beslemek ya da öfkelenmeye devam etmek yanlıştır. (Mezmur 4:4; Efesoslular 4:26) Haklı öfke bile kontrolsüz bırakılırsa akılsızca davranmamıza neden olabilir ve Yehova bundan bizi sorumlu tutabilir.—Tekvin 34:1-31; 49:5-7; Sayılar 12:3; 20:10-12; Mezmur 106:32, 33.

¹³ Bazıları ibadetlere katılmak ya da tarla hizmetinde çalışmak konusundaki kararlarının başka kişilerin kusurlu davranışlarından etkilenmesine izin verdi. Bu kişilerin birçoğu daha önce, belki aile muhalefetine, iş arkadaşlarının alaylarına ve buna benzer şeylere dayanmıştı ve imanları için mücadele etmişti. Bu tür engellere dayandılar, çünkü bunları yerinde olarak bütünlük denemesi olarak gördüler. Fakat bir iman kardeşimizin sevgisizce bir sözü ya da davranışı nasıl karşılanmalı? Bu da bir bütünlük denemesi değil mi? Gerçekten de öyledir, çünkü öfkelenmeye devam edersek, ‘İblis’e yer vermiş’ olabiliriz.—Efesoslular 4:27.

14, 15. (a) ‘Kötülük saymak’ ne anlama gelir? (b) Bağışlayıcı olmak konusunda Yehova’yı nasıl örnek alabiliriz?

¹⁴ Pavlus, yerinde olarak şunları da söyledi: “Sevgi . . . . kötülük saymaz.” (I. Korintoslular 13:5) Pavlus’un burada bir muhasebecilik terimi kullanarak suçları unutmamak için deftere kaydetme işlemine değindiği anlaşılıyor. Bir gün başvurmak gerekebilir düşüncesiyle, incitici sözleri ve davranışları zihnimize kalıcı olarak kaydetmek sevgi yansıtır mı? Yehova’nın hakkımızda böyle acımasızca bir inceleme yapmamasına çok sevinebiliriz! (Mezmur 130:3) Evet, biz tövbe edersek O hatalarımızı siler.—Resullerin İşleri 3:19.

¹⁵ Bu konuda Yehova’yı örnek alabiliriz. Birinin bizi hiçe saydığını düşünüyorsak, bu konuda fazla hassas olmamalıyız. Darılmakta acele edersek, kendi kendimize, bizi kıran kişiden çok daha ciddi şekilde zarar verebiliriz. (Vaiz 7:9, 22) Bunun yerine, şunu hatırlayalım ki, sevgi “her şeye inanır.” (I. Korintoslular 13:7) Kuşkusuz hiçbirimiz saf durumuna düşmek istemeyiz, fakat aynı zamanda kardeşlerimizin niyetlerinden de yersiz kuşku duymamalıyız. Kuşkulu durumlarda mümkün olduğunca, birbirimiz hakkında olumlu karar verelim.—Koloseliler 3:12.