5. Mukaddes Kitap bize hangi teşvik edici tembihlerde bulunuyor?

⁵ İsa, ‘yüreklerinin sıkılmaması’ için sevgi dolu teşvikte bulunduktan sonra, resullerine şöyle dedi: “Allaha iman edin, bana da iman edin.” (Yuhanna 14:1) İlham edilen Mukaddes Yazılarda buna benzer pek çok teşvikler vardır: “Yükünü RABBE (Yehova’ya) bırak, ve o sana destek olur.” “Yolunu RABBE (Yehova’ya) bırak ve ona güven; o da yapacaktır.” (Mezmur 55:22; 37:5) Pavlus, Filipi cemaatine şu hayati öğüdü verdi: “Hiç bir şeyde kaygı çekmeyin, fakat her şeyde istekleriniz Allaha dua ve yalvarışla, şükranla bildirilsin. Ve Allahın her anlayışın çok üstünde olan selâmeti (barışı) . . . . yüreklerinizi ve düşüncelerinizi muhafaza edecektir.”—Filipililer 4:6, 7.

6, 7. (a) Stresi azaltmanın bir yolu nedir? (b) Yehova ile aramızda nasıl yakın bir ilişki kurulabilir?

⁶ Çeşitli sorunların ve ağır sorumlulukların yol açtığı kaygı veya endişe hem bedensel, hem de ruhsal sağlığımızı olumsuz yönden etkileyebilir. Ancak bir tıp uzmanı, Don’t Panic (Paniğe Kapılmayın) adlı kitabında şöyle bir yorum yapmaktadır: “İnsanlar sorunlarını saygı duydukları birine açarak içlerini dökebilirlerse . . . . çoğu kez büyük ölçüde üzerlerinden stresi atabilmektedirler.” Bir insanla karşılıklı konuşmak, böyle bir sonuç sağlayabiliyorsa, Tanrı’yla konuşmak ne kadar daha büyük bir yardım sağlayacak! Yehova’ya duyduğumuz saygıdan daha büyüğünü acaba kime duyabiliriz?

⁷ İşte bu nedenle, O’nunla yakın, kişisel bir ilişki kurmak, günlerimizdeki İsa’nın takipçileri için hayati önem taşır. Yehova’nın olgun hizmetçileri bunu iyi bildiklerinden, bu ilişkiyi bozabilecek veya zayıflatabilecek türden tüm arkadaşlıklardan ve eğlencelerden kaçınırlar. (I. Korintoslular 15:33) Onlar, dua vasıtasıyla günde bir veya iki kez değil, sık sık Yehova ile konuşabilmenin önemini de ayrıca çok takdir ederler. Özellikle İsa’nın genç veya yeni takipçileri, Tanrı’nın Sözünü muntazaman kişisel olarak tetkik edip, onun üzerinde derin düşünmekle ve iman kardeşleriyle arkadaşlık ederek, Tanrı’nın hizmetinde çalışmakla Yehova ile aralarında yakın bir ilişki geliştirmelidirler. Bunun için şöyle teşvik ediliyoruz: “Allaha yaklaşın, ve size yaklaşacaktır.”—Yakub 4:8.

11, 12. İsa’nın bazı takipçileri, dualarına cevap olarak Yehova’nın kendilerine yardım ettiğini nasıl gördüler?

¹¹ Buna rağmen, çoğu kimse, özellikle durumlar kötüye gittiğinde, gelecekle ilgili kaygı çekme eğilimi gösterir. Oysa İsa’nın hakiki takipçileri, imanla Yehova’ya dönebilir ve aslında dönmelidirler. Örneğin bir hemşirenin şu durumunu düşünelim. Kocası çok hasta olduğu için bir yıl çalışamadı. Bakması gereken iki küçük çocuğu ve bir de yaşlı babası olduğundan, hemşire tam günlük bir işe de giremedi. Onlar Yehova’dan yardım istediler. Kısa bir süre sonra bir sabah kapının altından içeri atılan bir zarf buldular. Zarfın içinden büyük miktarda para çıktı; bu para, hemşirenin kocası yeniden çalışabilecek duruma gelinceye kadar onları idare ederdi. Onlar, tam zamanında gelen bu yardım için son derece minnettar kaldılar. Benzer bir durumun, ihtiyaçta olan İsa’nın ardınca yürüyen her kişinin başına gelmesini beklemek için Mukaddes Yazılara dayanan herhangi bir gerekçeye sahip olmamakla birlikte, Yehova’nın yakarışlarımızı işiteceğinden ve çeşitli şekillerde bize yardım etme yeteneğine sahip olduğundan emin olalım.

¹² Güney Afrika’da yaşayan İsa’nın takipçisi dul bir kadın, iki genç çocuğunun geçimini sağlamak üzere iş aramak zorunda kaldı. Fakat onlara vakit ayırabilmek için yarım günlük bir iş aramayı çok istedi. Böyle bir iş bulduktan sonra, patronunun fikir değiştirerek tam gün çalışacak bir sekreter aramaya karar vermesi üzerine istifa etmeye zorlandı. Yeniden işsiz kalan hemşire, yardım etmesi için içtenlikle Yehova’ya dua etti. Üç hafta sonra, aynı patron yarım günlük bir iş için hemşireyi geri çağırdı. Hemşire çok mutlu oldu! Yehova’nın dualarını işittiğinden emindi.

Yehova’ya Yalvarmak

13. (a) “Yalvarış” sözcüğü ile kastedilen nedir? (b) Yalvarışla ilgili Mukaddes Kitapta hangi örnekler var?

¹³ “Hiç bir şeyde kaygı çekmeyin” öğüdünü veren Pavlus’un devamen söylediği şu sözlere lütfen dikkat edelim: “Fakat her şeyde istekleriniz, Allaha dua ve yalvarışla şükranla bildirilsin.” (Filipililer 4:6) Pavlus burada acaba neden “yalvarış” sözcüğünü kullandı? Çünkü bu sözcük, “içten bir rica” veya “yakararak niyaz ediş” anlamlarına gelmektedir. Büyük stres veya tehlike anlarında olduğu gibi, yürekten gelen bir samimiyetle Tanrı’dan yardım dileme anlamını da içeren bir sözcüktür. Resul Pavlus, tutuklu olduğu sırada, ‘zincirde elçilik ettiği iyi haberi’ cesaretle vaaz edebilmek üzere, iman kardeşlerinin kendisi için yalvarmalarını istedi. (Efesoslular 6:18-20) Roma ordusunda subay olan yüzbaşı Kornelius da ‘daima Tanrı’ya yalvaran biriydi.’ Bir melek kendisine “duaların ve sadakaların anılma için Allahın önüne çıktılar” dediğinde, heyecanı doruk noktasına gelmiş olmalı! Ayrıca Kornelius, Milletlerden gelen ve mukaddes ruhla meshedilmiş ilk birkaç kişiden biri olma imtiyazına da sahip oldu!—Resullerin İşleri 10:1-4, 24, 44-48.