2, 3. (a) II. Petrus 2:9’daki sözlerin bugün güvence verici olduğunu neden söyleyebiliriz? (b) Mukaddes Kitap, teşvik için bir temel olarak hangi kurtarma harekâtına dikkat çeker?

² Bugün cereyan eden olaylar, bize, insan tarihinin başka çok önemli zamanlarını hatırlatmaktadır. Resul Petrus, Tanrı’nın o zamanlarda yaptığı kurtarma harekâtına dikkati çektikten sonra, güvence verici şu sonuca işaret etmektedir: “Yehova Tanrısal bağlılığa sahip olanları kurtarmayı bilir.” (II. Petrus 2:9) Resulün II. Petrus 2:4-10’da yazdıklarını birlikte okuyalım:

³ “Eğer Allah günah işlediklerinde melekleri esirgemiyip fakat hüküm için hıfzolunmak üzre onları cehenneme (Tartarus’a) atıp karanlık zincirlerine teslim etti ise; ve kadim dünyayı esirgemiyip fakat fasıkların dünyası üzerine tufanı getirdiği zaman, salâh vaizi, Nuhu, diğer yedi kişile hıfzetti ise; ve fısk ile yaşıyacak olanlara örnek etmiş olarak Sodom ve Gomorra şehirlerini küle çevirip harabiyetle hükmetti ise; ve fasıkların fücur içinde olan yaşayışları ile kederlenen salih Lûtu kurtardı ise (çünkü o salih, aralarında otururken, görüp işiterek onların haksız işlerile günden güne salih canına eziyet ederdi); Rab (Yehova) dindarları (Tanrısal bağlılığa sahip olanları) imtihandan kurtarmağı, ve haksızları ve bilhassa şehvet murdarlığında beden arkasından yürüyüp hâkimiyeti tahkir edenleri, hüküm günü için tekdir altında tutmağı bilir.” Bu ayetlerden anlaşılacağı gibi, Nuh ve Lut’un günlerinde cereyan eden olaylar, bizim için büyük bir anlam taşımaktadır.

4. Tanrı, Nuh’un günlerindeki dünyayı neden bozulmuş olarak telakki etti? (Mezmur 11:5)

⁴ Tekvin’in 6. babındaki tarihsel kayıt, bize, hakiki Tanrı’nın gözünde yeryüzünün bozulmuş olduğunu bildirmektedir. Neden mi? Şiddetten dolayı. Mesele tek tük işlenen şiddetli suçlar değildi. Tekvin 6:11 “yeryüzü zorbalıkla dolmuştu” der.

5. (a) İnsanların hangi tutumu, Nuh’un günlerindeki şiddete katkıda bulundu? (b) Hanok, tanrıtanımazlık hususunda hangi uyarıyı verdi?

⁵ Bu zorbalığın arkasında neler vardı? II. Petrus’ta az önce okuduğumuz kayıtta, fasıklar veya Tanrı’dan korkmaz adamlardan söz edilmiştir. Evet, Tanrı’dan korkmaz bir ruh, insanlık dünyasını istila etmişti. Bu, sadece Tanrısal kanuna karşı genel bir saygısızlığı değil, bizzat Tanrı’ya karşı küstah bir tutumu da içeriyordu.a İnsanlar, Tanrı’ya karşı küstah davranıyorlarsa, hemcinslerine karşı nezaketle davranmaları beklenebilir mi? Nuh doğmadan önce bu Tanrı’dan korkmazlık ruhu, zaten öylesine yayılmıştı ki, Yehova, Hanok’a bunun sonucuyla ilgili peygamberliği söyletti. (Yahuda 14, 15) Tanrı’ya karşı küstahça davranan insanlar, mutlaka Tanrısal hükme uğrayacaklardı.