Tahammül—İsa’nın Takipçileri İçin Hayatidir

“İmanınıza . . . . tahammülü . . . . ekleyin.”—II. PETRUS 1:5-7.

1, 2. Neden hepimiz sona kadar tahammül etmeliyiz?

SEYAHAT EDEN bir nazır ile hanımı, 90 yaşlarında olan bir iman kardeşlerini ziyaret ettiler. Ziyaret ettikleri birader yıllarca dolgun vakitli hizmette bulunmuştu. Sohbet ederlerken, yaşlı birader, uzun yıllar boyunca sahip olduğu imtiyazlardan bazılarını hatırladı. Gözyaşları yanaklarından sicim gibi akarken, o, “ama, şimdi fazla bir şey yapacak durumda değilim” diye inledi. Seyahat eden nazır Mukaddes Kitabını açarak, ona İsa Mesih’in şu sözlerinin kayıtlı olduğu Matta 24:13’ü okudu: “Ancak sona kadar dayanan (tahammül eden), kurtulacak odur.” Seyahat eden nazır o zaman sevgili biradere bakarak şunları söyledi: “Ne kadar çok veya az şey yapabildiğimize bakmaksızın, hepimize düşen son görev, sona kadar tahammül etmektir.”

² Evet, İsa’nın takipçileri olarak hepimiz ya bu şeyler sisteminin, ya da hayatımızın sonuna dek tahammül etmeliyiz. Yehova’nın tasvibiyle kurtuluşu elde etmenin bundan başka yolu yoktur. Bir hayat yarışı içindeyiz ve varış çizgisini geçinceye kadar “sabırla (tahammülle) koş”malıyız. (İbraniler 12:1) Resul Petrus, iman kardeşlerini ısrarla teşvik ettiğinde bu niteliğin önemini vurguladı: “İmanınıza . . . . tahammülü . . . . ekleyin.” (II. Petrus 1:5-7) Fakat tahammül tam olarak nedir?

Tahammül—Anlamı

3, 4. Tahammül etmek ne anlama gelir?

³ Tahammül etmek ne anlama gelir? “Tahammül etmek” için kullanılan Yunanca fiil (hüpomeʹno), harfi olarak “durmak veya [bir şey] altında kalmak” anlamına gelir. Mukaddes Kitapta 17 kez geçer. Sözlükbilimcileri W. Bauer, F. W. Gingrich ve F. Danker’a göre, tahammül etmek, “kaçmayıp yerinde kalmak . . . . , bir kimsenin sabit durması, dayanması” demektir. “Tahammül” için kullanılan Yunanca isim (hüpomoneyʹ) 30’dan fazla kez geçer. William Barclay tarafından yazılan A New Testament Wordbook bununla ilgili şunları söyler: “Tahammül, baskılara sadece teslimiyetçi bir tutumla boyun eğerek vazgeçen değil, parlak bir ümitle dayanan ruhtur . . . . Fırtınaya direnen insanı ayakları üzerinde tutan niteliktir. Acının ötesindeki hedefi gördüğünden, en zor denemeyi zafere çevirebilen erdemdir.”

⁴ Öyleyse tahammül, sabit durmamızı, engel ve zorluklar karşısında ümidimizi yitirmememizi mümkün kılar. (Romalılar 5:3-5) Şimdi çektiğimiz acının ötesindeki hedefe, gökte ya da yeryüzünde, ebedi hayat ödülü ya da armağanına bakar.—Yakub 1:12.

Tahammül—Neden?

5. (a) Neden İsa’nın tüm takipçilerinin ‘tahammüle ihtiyaçları vardır?’ (b) Denemeler hangi iki sınıfa ayrılabilir?

⁵ İsa’nın takipçileri olarak, hepimizin “sabra (tahammülle) ihtiyacı” vardır. (İbraniler 10:36) Neden mi? Çünkü aslında hepimiz “çeşit çeşit tecrübelere düş”mekteyiz. Yakub 1:2’deki Yunanca metin, sanki birinin bir soyguncu ile karşı karşıya kalması gibi, beklenmeyen veya arzu edilmeyen bir karşılaşmaya işaret eder. (Luka 10:30 ile karşılaştırın.) Karşılaştığımız denemeleri iki sınıfa ayırabiliriz: Miras alınan günahtan dolayı insanlar arasında olağan olanlar ve gösterdiğimiz Tanrısal bağlılıktan dolayı gelişenler. (I. Korintoslular 10:13; II. Timoteos 3:12) Bu denemelerden bazıları nelerdir?

6. Bir Şahit, çok acı veren bir hastalık karşısında nasıl tahammül gösterdi?

⁶ Ciddi hastalıklar. Timoteos gibi, İsa’nın bazı takipçileri “sık sık gelen rahatsızlıklar”a tahammül etmelidir. (I. Timoteos 5:23) Özellikle kronik ve belki de çok acılara neden olan bir hastalığa tutulduğumuzda, Tanrı’nın yardımıyla tahammül edip sabit durmalıyız ve İsa’nın takipçilerine özgü ümidimizden gözümüzü ayırmamalıyız. Çabuk büyüyen habis bir tümöre karşı uzun, zor bir mücadele sürdürmüş olan 50 yaşlarındaki bir Şahidin örneğini düşünün. Geçirdiği iki ameliyat sırasında kan almama kararında sabit kaldı. (Resullerin İşleri 15:28, 29) Fakat tümör karnında yeniden ortaya çıktı ve omurgaya doğru büyümeye devam etti. Tümör büyüdükçe hiçbir ilacın dindiremediği ve insanın hayal dahi edemeyeceği fiziksel acılara katlandı. Yine de, şimdiki acıların ötesine, yeni dünyadaki hayat ödülüne baktı. Parlak ümidini doktorlar, hastabakıcılar ve ziyaretçilerle paylaşmaya devam etti. O tam sona kadar, hayatının sonuna kadar tahammül etti. Senin sağlık sorunun hayati tehlike taşıyan veya bu sevgili biraderin yaşamış olduğu gibi acı veren türden olmayabilir; fakat yine de büyük bir tahammül denemesi oluşturabilir.

7. Ruhi birader ve hemşirelerimizden bazıları için tahammülün kapsamına ne tür acı da girmektedir?

⁷ Duygusal acı. Yehova’nın kavminden bazıları, zaman zaman ‘kırık ruhla’ sonuçlanan “yüreğin elemi” ile karşı karşıya kalıyor. (Süleymanın Meselleri 15:13) Bu “çetin anlar”da şiddetli depresyon ender görülen bir olay değildir. (II. Timoteos 3:1) Science News dergisinin 5 Aralık 1992 tarihli sayısı şöyle yazdı: “1915 yılından beri birbirini izleyen her kuşakta, çoğu kez insanı aciz durumda bırakan şiddetli depresyon oranı artmıştır.” Böyle depresyona yönelten nedenler farklıdır; fizyolojik etkenlerden, hoş olmayan ve acı tecrübelere dek değişmektedir. İsa’nın bazı takipçileri için tahammül etmek, duygusal acıya rağmen sabit kalmak için her gün mücadele etmeyi içerir. Onlar, yine de vazgeçmiyorlar; gözyaşlarına rağmen, Yehova’ya sadık kalıyorlar.—Mezmur 126:5, 6 ile karşılaştırın.

8. Parasal açıdan ne tür bir denemeyle karşılaşabiliriz?

⁸ Karşılaştığımız farklı denemelerin içinde ciddi ekonomik zorluklar da olabilir. ABD’nin New Jersey eyaletinde yaşayan bir birader aniden işsiz kaldığında, tabii olarak ailesini geçindirmek ve evini kaybetmemek konusunda kaygı duymaya başladı. Bununla beraber, Gökteki Krallık ümidini gözden kaçırmadı. Başka bir iş ararken, fırsattan yararlanarak öncü yardımcısı olarak hizmet etti. Sonunda, bir iş buldu.—Matta 6:25-34.

9. (a) Sevdiğimiz birini kaybetmek neden tahammül gerektirir? (b) Hangi ayetler üzülüp gözyaşı dökmenin yanlış olmadığını gösteriyor?

⁹ Eğer sen sevdiğin birini kaybetmiş isen, etrafındaki kişiler normal yaşama döndükten uzun zaman sonra bile tahammüle ihtiyacın var. Her yıl, sevdiğin kimsenin ölümüne rastlayan zamanın senin açından özellikle zor geçtiğini de fark edebilirsin. Böyle bir kayıp karşısında tahammül etmemiz, üzülüp gözyaşı dökmemizin yanlış olduğu anlamına gelmez. Sevdiğimiz birinin ölümünden dolayı yaslı olmak, doğal bir şeydir ve hiçbir şekilde dirilme ümidine imanımızın eksik olduğunu göstermez. (Tekvin 23:2; İbraniler 11:19 ile karşılaştırın.) İsa, Marta’ya güvenle “kardeşin kıyam edecektir” dediği halde, Lazar öldüğünde “ağladı.” Üstelik Lazar diriltildi de!—Yuhanna 11:23, 32-35, 41-44.

10. Yehova’nın kavminin neden tahammüle özel olarak ihtiyacı vardır?

¹⁰ Bütün insanlara özgü denemelere tahammül etmenin yanı sıra, Yehova’nın kavminin tahammüle özel olarak ihtiyacı vardır. İsa “benim ismimden ötürü bütün milletler sizden nefret edecekler” diye uyardı. (Matta 24:9) Şunu da söyledi: “Eğer bana eza ettilerse, size de eza edecekler.” (Yuhanna 15:20) Acaba tüm bu nefret ve zulüm başımıza neden geliyor? Çünkü Şeytan, Tanrı’nın hizmetçileri olarak dünyanın neresinde yaşarsak yaşayalım, Yehova’ya olan bütünlüğümüzü bozmaya çalışıyor. (I. Petrus 5:8; Vahiy 12:17 ile karşılaştırın.) Şeytan, amacına erişmek üzere tahammülümüzü şiddetli bir denemeye tabi tutarak sık sık yoğun zulme sebep oldu.

11, 12. (a) Yehova’nın Şahitleri ve çocukları 1930’lu ve 40’lı yılların başında hangi tahammül denemesiyle karşı karşıya kaldılar? (b) Yehova’ nın Şahitleri semboller önünde tapınma niteliğinde hareketlerde bulunmayı neden reddediyorlar?

¹¹ Örneğin, 1930’lu ve 40’lı yılların başında, ABD ve Kanada’daki Yehova’nın Şahitleri ve onların çocukları, vicdani nedenlerle semboller önünde tapınma niteliğinde hareketlerde bulunmayı reddettiklerinden zulmün hedefi haline geldiler. Yehova’nın Şahitleri yaşadıkları ülkenin sembollerine saygı gösterirler; bununla beraber Çıkış 20:4-6’da kaydedildiği gibi, Tanrı’nın Kanununda belirtilen şu prensibe uyarlar: “Kendin için oyma put, yukarda göklerde olanın, yahut aşağıda yerde olanın, yahut yerin altında sularda olanın hiç suretini yapmıyacaksın; onlara iğilmiyeceksin; ve onlara ibadet etmiyeceksin; çünkü ben, senin Allahın RAB . . . . kıskanç (münhasır bağlılık talep eden) bir Allahım.” Yehova’nın Şahidi olan bazı çocuklar, tapınmalarını sadece Yehova’ya yöneltmek istediklerinden, kamu okullarından atıldıkları zaman, Şahitler, onların eğitimi için “Özel Okullar” kurdular. Amerika Birleşik Devletlerinin Anayasa Mahkemesi, bugün bu konuda aydınlanmış birçok ülkenin yaptığı gibi, Şahitlerin dinsel açıdan aldıkları duruşu kabul ettiğinde, çocuklar kamu okullarına döndüler. Bununla birlikte, bu çocukların cesaret ve tahammülü, özellikle Mukaddes Kitap standartlarına göre yaşamaya gayret ettiklerinden şimdi alayla karşı karşıya kalan İsa’nın genç takipçileri için değerli bir örnek oluşturur.—I. Yuhanna 5:21.

¹² Karşılaştığımız türlü denemeler, hem insanlara özgü olanlar, hem de İsa’nın takipçileri olarak imanımızdan dolayı yüz yüze geldiklerimiz, neden tahammüle ihtiyacımız olduğunu göstermektedir. Fakat nasıl tahammül edebiliriz?

Sona Dek Tahammül Etmek—Nasıl?

13. Yehova nasıl tahammül sağlar?

¹³ Tanrı’nın kavminin, Yehova’ya tapınmayanlardan kesin olarak avantajlı olduğu bir nokta var. Biz, yardım almak üzere, ‘tahammül ihsan eden, Tanrı’ya’ başvurabiliriz. (Romalılar 15:5) Fakat Yehova tahammülü nasıl sağlar? Bunun için kullandığı vasıtalardan biri, Kendi Sözü olan Mukaddes Kitapta kaydedilmiş tahammül örnekleridir. (Romalılar 15:4) Bunlar üzerinde düşündüğümüzde, sadece tahammül etmeye teşvik edilmekle kalmıyor, nasıl tahammül edileceği konusunda da çok şey öğreniyoruz. İki olağanüstü örneği, Eyub’un cesaretle gösterdiği tahammülü ve İsa Mesih’in kusursuz tahammülünü düşün.—İbraniler 12:1-3; Yakub 5:11.

14, 15. (a) Eyub, ne tür denemelere tahammül etti? (b) Eyub’un, karşılaştığı denemelere tahammül etmesi nasıl mümkündü?

¹⁴ Acaba hangi durumlar Eyub’un tahammülünü denedi? Malının büyük bir kısmını kaybettiğinde ekonomik zorluklarla karşılaştı. (Eyub 1:14-17; Eyub 1:3 ile karşılaştırın.) On çocuğunun hepsi bir kasırgada öldüğünde, Eyub onları kaybetmenin acısını yaşadı. (Eyub 1:18-21) Son derece acı veren ciddi bir hastalığa yakalandı. (Eyub 2:7, 8; 7:4, 5) Bizzat karısı, Tanrı’ya sırt çevirmesi için ona baskı yaptı. (Eyub 2:9) Yakın dostları ona kırıcı, şefkatsizce ve doğru olmayan sözler söyledi. (Eyub 16:1-3 ve Eyub 42:7 ile karşılaştırın.) Yine de, Eyub tüm bu denemeler altında sabit kalarak bütünlüğünü korudu. (Eyub 27:5) Onun tahammül etmiş olduğu şeyler Yehova’nın kavminin bugün karşılaştığı denemelere benzemektedir.

¹⁵ Eyub, bütün bu denemelere nasıl tahammül edebildi? Eyub’a özellikle güç veren şey, sahip olduğu ümitti. “Bir ağaç için ümit vardır, kesilse yine sürer, ve onun filizleri eksik olmaz” dedi. (Eyub 14:7) Eyub’un ümidi neydi? Birkaç ayet sonra kendisi şunu söyledi: “İnsan ölürse dirilir mi? . . . . Sen çağırırdın, ben de sana cevap verirdim; ellerinin işini özlerdin.” (Eyub 14:14, 15) Evet, Eyub çekmekte olduğu acıların ötesini gördü. Geçirdiği denemelerin sonsuza dek sürmeyeceğini biliyordu. En fazla ölüme kadar tahammül etmesi gerekecekti. Onun ümit dolu beklentisi, ölüleri diriltme konusunda sevgi dolu bir arzu duyan Yehova’nın, kendisini hayata geri getirmesiydi.—Resullerin İşleri 24:15.

16. (a) Eyub’un örneğinden tahammül hakkında ne öğreniyoruz? (b) Gökteki Krallık ümidi bizim açımızdan ne derece gerçek olmalı ve neden?

¹⁶ Eyub’un tahammülünden ne öğreniyoruz? Sona kadar tahammül etmek için, ümidimizi asla gözden kaçırmamalıyız. Gökteki Krallık ümidinin kesinliğinin, çekmiş olduğumuz acıların nispeten “geçici” olduğu anlamına geldiğini de unutmamalıyız. (II. Korintoslular 4:16-18) Değerli ümidimiz, Yehova’nın yakın gelecekte gerçekleşecek olan şu vaadinin üzerine sağlam bir şekilde kurulmuştur: “Gözlerinden bütün gözyaşlarını silecek; ve artık ölüm olmıyacak; ve artık matem ve ağlayış ve acı da olmıyacak.” (Vahiy 21:3, 4) Bizi ‘hayal kırıklığına uğratmayan’ bu ümit, düşünüşümüzü korumalıdır. (Romalılar 5:4, 5; I. Selânikliler 5:8) Bu ümit bizim için gerçek olmalıdır; evet, öylesine gerçek olmalıdır ki, iman gözleriyle kendimizi, artık hastalık ve depresyonla mücadele etmeyip her gün tam sağlık ve dinç bir zihinle uyandığımız, ekonomik baskılar yüzünden kaygı çekmeyip güvenlik içinde yaşadığımız, ölmüş olan sevdiklerimize yas tutmayıp diriltildiklerini görme heyecanını yaşadığımız yeni dünyada görebilmeliyiz. (İbraniler 11:1) Böyle bir ümit olmaksızın, şu anda içinde bulunduğumuz denemelerden bunalabilir ve mücadeleden vazgeçebiliriz. Fakat sahip olduğumuz ümit, mücadeleye devam edip sonuna kadar tahammül etmek üzere ne kuvvetli bir dürtüdür!

17. (a) İsa, hangi denemelere tahammül etti? (b) İsa’nın tahammül ettiği acıların şiddeti ihtimal hangi gerçekten görülebilir? (Dipnota bakın.)

¹⁷ Mukaddes Kitap, bizi İsa’ya “bak”maya ve onu dikkatle “düşün”meye ısrarla teşvik eder. O, ne gibi denemelere tahammül etti? Bunlardan bazıları başkalarının günahı ve nakâmilliğinden kaynaklandı. İsa sadece “günahkârlar tarafından kendisine” olan muhalefete değil, şakirtleri arasında başgösteren ve kimin daha büyük olduğu konusunda yinelenen çekişmeleri de kapsayan sorunlara da tahammül etti. Dahası, eşi olmayan bir iman denemesiyle karşı karşıya kaldı. Kendisi “haça (işkence direğine) tahammül etti.” (İbraniler 12:1-3; Luka 9:46; 22:24) Direğe çivilenmenin ve Tanrı’ya küfreden biri olarak idam edilmenin utancının yol açtığı zihinsel ve bedensel acıları tasavvur etmek bile zordur.a

18. Resul Pavlus’a göre, hangi iki şey İsa’ya kuvvet verdi?

¹⁸ İsa’nın sona kadar tahammül etmesini mümkün kılan neydi? Resul Pavlus, İsa’ya kuvvet vermiş olan iki şeyden söz ediyor: “Dualar ve yalvarışlar” ve de “önüne konulan sevinç.” Tanrı’nın kâmil Oğlu İsa, yardım istemekten utanmadı. O, “kuvvetli feryatla ve gözyaşları ile” dua etti. (İbraniler 5:7; 12:2) Özellikle en büyük denemesi yaklaşırken, defalarca ve ciddi bir şekilde, kuvvet almak üzere dua etmeyi gerekli gördü. (Luka 22:39-44) İsa’nın yalvarışlarına karşılık olarak, Yehova, denemeyi ortadan kaldırmadı, fakat İsa’ya tahammül etmesi için güç verdi. İsa, işkence direğinin ötesindeki ödüle, yani Yehova’nın isminin haklı çıkarılmasına katkısı olduğundan ve insan ailesini ölümden kurtardığından dolayı sahip olacağı sevince baktığı için de tahammül etti.—Matta 6:9; 20:28.

19, 20. İsa’nın örneği, tahammülün kapsamı ile ilgili gerçekçi bir görüşe sahip olmamıza nasıl yardım eder?

¹⁹ İsa’nın örneğinden, tahammülün kapsamı ile ilgili gerçekçi bir görüşe sahip olmamıza yardım eden birtakım şeyler öğreniyoruz. Tahammül etmek kolay bir yol değildir. Eğer belirli bir denemeye tahammül etmek bize zor gelirse, aynı zorluğu İsa’nın da duymuş olduğunu bilmek rahatlatıcı olacaktır. Sona kadar tahammül etmek üzere, kuvvet almak amacıyla tekrar ve tekrar dua etmeliyiz. Deneme altındayken bazen dua etmeye layık olmadığımızı hissedebiliriz. Oysa Yehova bizi, yüreğimizi Kendisine dökmeye davet ediyor, ‘çünkü O bizi kayırır.’ (I. Petrus 5:7) Sözünde verdiği vaat ile, Yehova, O’nu imanla çağıranlara ‘normalin ötesindeki gücü’ sağlamak üzere Kendisini yükümlülük altına sokmuştur.—II. Korintoslular 4:7-9.

²⁰ Bazı zamanlar gözyaşlarıyla tahammül etmemiz gerekir. İşkence direğinin acısı İsa için bizatihi bir sevinme nedeni değildi. Aslında sevinci, önüne konulmuş olan ödüldeydi. Bizim durumumuza gelince, deneme altındayken her zaman kendimizi sevinçli ve mutlu hissedeceğimizi beklemek gerçekçi bir görüş değildir. (İbraniler 12:11 ile karşılaştırın.) Bununla beraber, ilerideki ödüle bakarak deneyici nitelikteki en zor durumlarla karşılaştığımızda bile “bunu tam bir sevinç say”abiliriz. (Yakub 1:2-4; Resullerin İşleri 5:41) Önemli olan sabit kalmamızdır—gözyaşları dökmemiz gerekse bile. Buna ilişkin İsa, ‘en az gözyaşı döken kurtulacaktır’ demedi; “sona kadar dayanan (tahammül eden), kurtulacak odur” dedi.—Matta 24:13.

21. (a) II. Petrus 1:6, 7’de, tahammülümüze neyi eklemeye teşvik ediliyoruz? (b) Hangi sorular gelecek makalede ele alınacaktır?

²¹ Öyleyse, tahammül etmek kurtuluş için şarttır. Bununla beraber, II. Petrus 1:6, 7’de, tahammülümüze Tanrısal bağlılığı eklemeye teşvik ediliyoruz. Tanrısal bağlılık nedir? Tahammülle nasıl bağlantılıdır ve onu nasıl elde edebiliriz? Bu sorular gelecek makalede ele alınacaktır.

[Dipnotlar]

Tahammülünüze Tanrısal Bağlılığı Ekleyin

“İmanınıza . . . . tahammülü, tahammülünüze Tanrısal bağlılığı . . . . ekleyin.”—II. PETRUS 1:5-7.

1, 2. (a) 1930’lu yıllardan başlayarak, Nazilerin denetimi altında bulunan ülkelerdeki Yehova’nın Şahitlerinin başına ne geldi ve neden? (b) Böyle amansızca muamele gören Yehova’nın kavmine ne oldu?

YİRMİNCİ yüzyıl tarihinde karanlık bir dönem yaşandı. 1930’lu yıllardan başlayarak, Nazilerin denetimi altında bulunan ülkelerde Yehova’nın binlerce Şahidi haksız yere tutuklanıp toplama kamplarına gönderildi. Neden mi? Çünkü onlar, tarafsız kalma cesaretini gösterdiler ve ‘Heil Hitler’ demeyi reddettiler. Acaba onlara karşı nasıl davranıldı? “Tutuklulardan oluşan başka hiçbir grup . . . . Mukaddes Kitap Tetkikçileri [Yehova’nın Şahitleri] gibi SS askerlerinin sadizmiyle karşı karşıya bırakılmadı. Bu, dünyadaki hiçbir lisanın ifade edemeyeceği, bitmeyen fiziksel ve zihinsel işkence silsilesiyle göze çarpan bir sadizmdi.”—Karl Wittig, eski bir Alman hükümet memuru.

² Acaba bu durumdaki Şahitlere ne oldu? The Nazi State and the New Religions: Five Case Studies in Non-Conformity adlı kitabında, Dr. Christine E. King şuna dikkat çekti: “Hükümet, [diğer dinsel gruplara tezat olarak] sadece Şahitlere karşı başarısız kaldı.” Evet, bu yüzlercesi için ölüme kadar tahammül göstermek anlamına geldiği halde, Yehova’nın Şahitleri bir bütün olarak dayandılar.

3. Yehova’nın Şahitlerinin şiddetli denemelere tahammül etmelerini mümkün kılan neydi?

³ Acaba Yehova’nın Şahitlerinin, yalnız Nazi Almanyasında değil, bütün dünyada bu gibi denemelere tahammül etmelerini mümkün kılan neydi? Tanrısal bağlılıklarından dolayı semavi Babaları tahammül etmelerine yardım etti. Resul Petrus şunu belirtiyor: “Rab dindarları (Tanrısal bağlılık gösteren insanları) imtihandan kurtarmağı . . . . bilir.” (II. Petrus 2:9, 10) Petrus, daha önce aynı mektupta İsa’nın takipçilerine şu öğüdü vermişti: “İmanınıza . . . . tahammülü, tahammülünüze Tanrısal bağlılığı . . . . ekleyin.” (II. Petrus 1:5-7) Böylece tahammülle Tanrısal bağlılık arasında yakın bir bağ vardır. Aslında, sona kadar tahammül etmek için ‘Tanrısal bağlılığın ardınca koşmalı’ ve bu niteliği açıkça göstermeliyiz. (I. Timoteos 6:11) Fakat Tanrısal bağlılık tam olarak nedir?

Tanrısal Bağlılık Nedir?

4, 5. Tanrısal bağlılık nedir?

⁴ “Tanrısal bağlılık” için kullanılan Yunanca isim (öseʹbeya) harfiyen “derin saygı gösterme” olarak tercüme edilebilir.a (II. Petrus 1:6, Kingdom Interlinear) Bu, Tanrı’ya karşı yürekten gelen sıcak bir duyguya işaret eder. William E. Vine’a göre, harfiyen “derin saygı gösteren” anlamına gelen Yunanca sıfat ösebesʹ, “Tanrı’ya duyulan kutsal huşu tarafından yönlendirilen ve sadakatle yürütülen faaliyetle kendini gösteren enerji”ye işaret eder.—II. Petrus 2:9, 10, Int.

⁵ Bu nedenle, “Tanrısal bağlılık” ifadesi, O’nu memnun eden şeyleri yapmak üzere bizi harekete geçiren, Yehova’ya yöneltilen derin saygı ve bağlılığa işaret eder. Tanrı’yı yürekten sevdiğimiz için, bu niteliği zor denemeler karşısında bile gösteriyoruz. Bu, yaşam tarzımızla Yehova’ya karşı ifade edilen vefakâr, kişisel bir bağlılıktır. İsa’nın hakiki takipçilerinin “tam Tanrısal bağlılıkla rahat ve sakin bir şekilde yaşa”yabilsinler diye dua etmeleri önemle teşvik ediliyor. (I. Timoteos 2:1, 2) Sözlükbilimcileri J. P. Louw ve E. A. Nida’ya göre, “birçok dillerde I. Tim. 2:1’deki [öseʹbeya] uygun olarak ‘Tanrı’nın istediği gibi yaşamak’ veya ‘Tanrı bize nasıl yaşamamız gerektiğini söylüyorsa, öyle yaşamak’ şeklinde tercüme edilebilir.”

6. Tahammül ile Tanrısal bağlılık arasında nasıl bir bağ var?

⁶ Şimdi tahammül ile Tanrısal bağlılık arasındaki bağı daha iyi anlayabiliriz. Tanrı’nın istediği gibi, yani Tanrısal bağlılıkla yaşadığımızdan, mutlaka üzerimize iman denemeleri getiren dünyanın nefretine hedef oluyoruz. (II. Timoteos 3:12) Fakat semavi Babamıza kişisel bağlılığımız olmasaydı, denemelere tahammül etmek üzere asla güçlü bir istek duymayacaktık. Üstelik, Yehova bu yürekten gelen bağlılığa karşılık verir. Göklerden aşağıya bakıp O’na olan bağlılıklarından dolayı her türlü muhalefete rağmen O’nu memnun etmeye çalışan insanları gördüğünde neler hissettiğini bir düşünelim. O’nun, “Tanrısal bağlılık gösteren insanları imtihandan kurtar”maya hazır olduğuna şaşmamalı!

7. Tanrısal bağlılık neden geliştirilmelidir?

⁷ Ne var ki, biz ne Tanrısal bağlılıkla doğuyoruz, ne de bu nitelik kendiliğinden Tanrı’dan korkar ana-babamızdan bize geçiyor. (Tekvin 8:21) Daha ziyade, bu nitelik geliştirilmelidir. (I. Timoteos 4:7, 10) Tahammül ve imanımıza Tanrısal bağlılığı eklemeye çalışmalıyız. Petrus bunun “bütün gayret”imizi göstermemizi gerektirdiğini söylemektedir. (II. Petrus 1:5) O halde, Tanrısal bağlılığı nasıl elde edebiliriz?

Tanrısal Bağlılığı Nasıl Elde Ederiz?

8. Resul Petrus’a göre, Tanrısal bağlılığı elde etmenin anahtarı nedir?

⁸ Resul Petrus, Tanrısal bağlılığı elde etmenin anahtarını açıkladı. Şunları söyledi: “Tanrı’nın ve Rabbimiz İsanın tam bilgisi vasıtasıyla size hak edilmemiş inayet ve barış artırılsın; çünkü izzet ve erdemiyle bizi çağıranın tam bilgisi vasıtası ile, onun Tanrısal kudreti, hayat ve Tanrısal bağlılıkla ilgili bütün şeyleri bize cömertçe vermiştir.” (II. Petrus 1:2, 3) Böylece iman ve tahammülümüze Tanrısal bağlılığı eklemek için, Yehova Tanrı ve İsa Mesih hakkındaki tam, yani kapsamlı veya bütünleşmiş bilgide büyümeliyiz.

9. Tanrı ve Mesih hakkında tam bilgiye sahip olmanın, sadece onların kim olduğunu bilmekten daha fazlasını kapsadığı bir örnekle nasıl gösterilebilir?

⁹ Tanrı ve Mesih hakkında tam bilgiye sahip olmak ne demektir? Bunun onların sadece kim olduklarını bilmekten daha fazlasını kapsadığı açıktır. Şöyle bir örnek verilebilir: Belki sen kapı komşunu tanıyor, hatta ona ismini kullanarak selam veriyorsun. Fakat ona ödünç olarak büyük miktarda bir para verir miydin? Onun nasıl bir insan olduğunu tam olarak bilmeden bunu yapmazdın. (Süleymanın Meselleri 11:15 ile karşılaştırın.) Benzer şekilde, Yehova ve İsa’yı tam olarak veya kapsamlı şekilde tanımak, salt onların var olduklarına inanmak ve isimlerini bilmekten daha fazla şey ifade eder. Onların uğrunda ölüme kadar bile denemelere tahammül etmeye hazır olmak için, onları gerçekten çok yakından tanımalıyız. (Yuhanna 17:3) Bu neleri kapsar?

10. Yehova ve İsa hakkında tam bilgiye sahip olmak hangi iki şeyi içerir ve neden?

¹⁰ Yehova ve İsa hakkında tam veya bütünleşmiş bilgiye sahip olmak iki şeyi kapsar: (1) Onları kişiler olarak, yani nitelikleri, duyguları ve yollarıyla tanımak ve (2) onların örneğini izlemek. Tanrısal bağlılık, Yehova’ ya yürekten gelen sıcak, kişisel bir bağlılığı içerir ve bu, yaşam tarzımızla belli olur. Bu nedenle, bu bağlılığı geliştirmek üzere Yehova’yı kişisel olarak tanımalı ve O’nun iradesi ile yollarını bir insan için mümkün olabilecek kadar yakından öğrenmeliyiz. Benzeyişinde yaratılmış olduğumuz Yehova’yı gerçekten tanımak için, böyle bir bilgiyi kullanmalı ve O’nun gibi olmaya çalışmalıyız. (Tekvin 1:26-28; Koloseliler 3:10) İsa, söylediği ve yaptığı her şeyde Yehova’yı kâmil bir şekilde örnek aldığından, İsa’yı tam olarak tanımak da Tanrısal bağlılık geliştirmekte değerli bir yardımdır.—İbraniler 1:3.

11. (a) Tanrı ve Mesih hakkında nasıl tam bilgi kazanabiliriz? (b) Okuduğumuz şeyler üzerinde derin düşünmek neden önemlidir?

¹¹ Fakat Tanrı ve Mesih hakkında böylesine tam bilgiyi nasıl kazanabiliriz? Mukaddes Kitabı ve Mukaddes Kitaba dayanan yayınları dikkatli ve bilinçli bir şekilde inceleyerek.b Bununla beraber, yaptığımız kişisel Mukaddes Kitap tetkikinin Tanrısal bağlılığı geliştirmekle sonuçlanması için, derin düşünmeye vakit ayırmak, yani okuduğumuz şeyleri aklımıza getirip üzerinde derin düşünmek ve tartmak şarttır. (Yeşu 1:8 ile karşılaştırın.) Bu neden önemlidir? Tanrısal bağlılığın, Tanrı’ya karşı sıcak, yürekten gelen bir duygu olduğunu unutmayalım. Mukaddes Yazılarda derin düşünmek sık sık mecazi yürekle—içimizdeki kişiyle—bağlantılıdır. (Mezmur 19:14; 49:3; Süleymanın Meselleri 15:28) Okuduğumuz şeyler üzerinde takdirle derin düşündüğümüz zaman, bunlar zihnimizden aşağıya, içimizdeki kişiye doğru süzülür ve böylece duygularımıza dokunarak onları harekete geçirir ve düşünüşümüzü etkiler. Tetkik ancak o zaman Yehova ile olan kişisel bağımızı güçlendirebilir ve aşılması gereken engeller ve zor denemeler karşısında bile Tanrı’yı memnun eder şekilde yaşamak üzere bizi harekete geçirebilir.

Evde Tanrısal Bağlılık Göstermek

12. (a) Pavlus’a göre, İsa’nın bir takipçisi evde nasıl Tanrısal bağlılık gösterebilir? (b) İsa’nın hakiki takipçileri yaşlanan ana-babalarının bakımını neden üstleniyorlar?

¹² Tanrısal bağlılık ilk önce evde gösterilmelidir. Resul Pavlus şunları söyledi: “Bir dul kadının çocukları yahut torunları varsa, onlar evvelâ kendi evlerine takva (Tanrısal bağlılık) göstermeği, ve kendi atalarına karşılık ödemeği öğrensinler; çünkü Allahın indinde bu makbuldür.” (I. Timoteos 5:4) Pavlus’un belirttiği gibi, yaşlanan ana-babalara bakmak Tanrısal bağlılığın bir ifadesidir. İsa’ nın hakiki takipçileri, sadece bir görev duygusundan dolayı değil, ana-babalarını sevdikleri için onlara bakarlar. Üstelik, bir kimsenin kendi ailesine bakmasına Yehova’ nın ne denli önem verdiğini kabul ederler. İhtiyaç anında ana-babalarına bakmayı reddetmenin, ‘imanı inkâr etmeye’ eşit olduğunu çok iyi bilirler.—I. Timoteos 5:8.

13. Evde Tanrısal bağlılık göstermek neden gerçekten zor olabilir, fakat birinin ana-babasına bakması kendisine nasıl doyum verebilir?

¹³ Kabul edileceği gibi, evde Tanrısal bağlılık göstermek her zaman kolay değildir. Aile üyeleri birbirlerinden oldukça uzakta bulunabilirler. Büyüyen çocuklar kendi çocuklarını yetiştirme çabası ve geçim mücadelesi içinde olabilirler. Bir anne ya da babanın muhtaç olduğu bakımın türü veya süresi, bakımı sağlayanları fiziksel, zihinsel ve duygusal açıdan yıpratabilir. Yine de, ana-babaya bakmanın sadece bir ‘karşılık ödemek’ olmadığını, fakat “göklerde ve yeryüzünde her ailenin kendisinden isim aldıkları” Kişiyi de memnun ettiğini bilmek gerçek doyum verebilir.—Efesoslular 3:14.

14, 15. Çocukların ana-babalarına Tanrı’ya makbul şekilde bakmasıyla ilgili bir tecrübe anlat.

¹⁴ Duygulandırıcı bir örneği göz önünde bulunduralım. Ellis ve onun kardeşlerinden beşi evdeki babalarına bakmakla ilgili zor bir görevle yüz yüzedirler. Ellis şunu anlatıyor: “1986 yılında babam, kendisini tamamen felçli durumda bırakan bir beyin kanaması geçirdi.” Altı çocuk sırayla babalarının ihtiyaçlarıyla ilgileniyor, örneğin, banyosunu yaptırmak ve vücudunda sürekli yatmaktan kaynaklanan yaralar açılmaması için yatakta düzenli aralıklarla dönmesini sağlamak gibi birçok şey yapıyorlar. “Ona okuyor, onunla konuşuyor ve ona müzik çalıyoruz. Etrafında olan şeylerin farkında olup olmadığından emin değiliz, fakat biz o sanki tamamen farkındaymış gibi davranıyoruz.”

¹⁵ Acaba çocuklar babalarına neden böyle sevgi dolu bir şekilde bakıyorlar? Ellis şöyle devam ediyor: “1964 yılında annemizin ölümünden sonra, babam bizi yalnız başına büyüttü. O sırada biz 5 ila 14 yaşlarındaydık. O zaman kendisi bize bakmak için yanımızdaydı; şimdi ise, biz ona bakmak için yanındayız.” Görüldüğü gibi, böyle bir bakım sağlamak kolay değildir ve bazen çocukların da cesareti kırılır. Ellis şunu diyor: “Fakat babamın durumunun geçici bir sorun olduğunu biliyoruz. Babamın tam bir sağlığa kavuşacağı ve annemizle tekrar bir araya gelebileceğimiz zamanı özlemle bekliyoruz.” (İşaya 33:24; Yuhanna 5:28, 29) Elbette, bir baba ya da anneye gösterilen bu tür fedakâr bakım, çocuklara ana-babalarına hürmet etmeyi emreden Şahsın yüreğini de ısıtıyor olmalı!c—Efesoslular 6:1, 2.

Tanrısal Bağlılık ve Vaaz Etme Faaliyeti

16. Vaaz etme faaliyetinde yaptıklarımızın başlıca nedeni ne olmalıdır?

¹⁶ İsa’nın ‘onu devamlı olarak takip etme’ davetini kabul ettiğimizde, Gökteki Krallığın iyi haberini vaaz etmek ve şakirt etmekle ilgili Tanrısal görevi üstlenmiş oluruz. (Matta 16:24; 24:14; 28:19, 20) Vaaz etme faaliyetine katılmanın bu “son günlerde” İsa’nın takipçilerine özgü bir yükümlülük olduğu bellidir. (II. Timoteos 3:1) Bununla birlikte, vaaz etmek ve öğretmekteki saikimiz, bir görev veya yükümlülük duygusunun ötesine geçmelidir. Vaaz etme faaliyetinde neyi ne kadar yaptığımızı belirleyen başlıca etken Yehova’ya duyduğumuz derin sevgi olmalıdır. İsa şunu dedi: “Ağız yüreğin taşmasından söyler.” (Matta 12:34) Evet, yüreğimiz Yehova sevgisiyle taşıyorsa, O’nun hakkında başkalarına şahadet etmek üzere zorlandığımızı hissedeceğiz. Saikimiz Tanrı sevgisi olduğu zaman, hizmetimiz Tanrısal bağlılığımızın anlamlı bir ifadesi haline gelir.

17. Vaaz etme faaliyeti konusunda doğru saiki nasıl geliştirebiliriz?

¹⁷ Vaaz etme faaliyeti konusunda doğru saiki nasıl geliştirebiliriz? Yehova’nın bize Kendisini sevmek üzere sağladığı üç neden üzerinde takdirle düşün. (1) Şimdiye kadar bizim için yapmış olduğu şeylerden ötürü Yehova’yı seviyoruz. Fidyeyi tedarik etmekten daha büyük bir sevgi gösteremezdi. (Matta 20:28; Yuhanna 15:13) (2) Şimdi bizim için yapmakta olduğu şeylerden ötürü Yehova’yı seviyoruz. Dualarımıza cevap veren Yehova ile serbestçe konuşabiliriz. (Mezmur 65:2; İbraniler 4:14-16) Gökteki Krallık menfaatlerine öncelik verirken, hayatımız için gerekli olan şeylere sahibiz. (Matta 6:25-33) Karşılaştığımız sorunlarla başa çıkmamıza yardım eden ruhi gıdayı sürekli olarak alıyoruz. (Matta 24:45) Bundan başka, bizi dünyanın geri kalan kısmından gerçekten ayıran, İsa’nın takipçilerinden oluşan küresel kardeşliğin bir kısmı olma nimetine sahibiz. (I. Petrus 2:17) (3) Bizim için yapacağı şeylerden ötürü de Yehova’yı seviyoruz. O’nun sevgisinden dolayı, “gerçekten olan hayatı”, yani gelecekteki ebedi hayatı, sıkı tutuyoruz. (I. Timoteos 6:12, 18) Yehova’nın bize olan sevgisini düşündüğümüzde, kuşkusuz yüreğimiz bizi Kendisi ve değerli amaçları hakkında başkalarına konuşma işine sadakatle katılmaya yöneltecektir! Vaaz etme faaliyetinde neyi ne kadar yapmamız gerektiğini başkalarının bize söylemesine gerek kalmayacak. Yapabileceğimiz her şeyi yapmak üzere yüreğimiz bizi harekete geçirecektir.

18, 19. Bir hemşire vaaz etme faaliyetine katılmak üzere hangi engeli aştı?

¹⁸ Tanrısal bağlılık tarafından harekete geçirilen bir yürek, güç durumlarda bile konuşmaya zorlanacak. (Yeremya 20:9 ile karşılaştırın.) İsa’nın bir takipçisi olan ve son derece çekingen bir yapısı olan Stella’nın örneği bunu göstermektedir. Mukaddes Kitabı tetkik etmeye başladığı sıralarda, ‘ben hiçbir zaman evden eve gidemem!’ diye düşünmüştü. Şunları anlatıyor: “Her zaman çok sessiz biriydim. Bir sohbet başlatmak üzere başkalarına asla yaklaşamazdım.” Kendisi tetkik etmeye devam ettikçe, Yehova’ya olan sevgisi büyüdü ve O’nun hakkında başkalarıyla konuşmak üzere hararetli bir arzu geliştirdi. “Benimle Mukaddes Kitabı tetkik eden hemşireye, ‘vaaz etmeyi çok isterim, fakat yapamam; bu da beni çok rahatsız ediyor,’ dediğimi hatırlıyorum. Onun bana söylemiş olduğu sözleri asla unutmayacağım: ‘Stella, şükret ki vaaz etmeyi istiyorsun.’”

¹⁹ Çok geçmeden, Stella kendini kapı komşusuna şahadet etmekte buldu. Daha sonra kendisi için olanaksız gözüken bir adım attı; ilk defa evden eve hizmetine katıldı. (Resullerin İşleri 20:20, 21) Şunları hatırlıyor: “Sunuşumu kelime kelime yazmıştım. Fakat öylesine korkmuştum ki, notlarım önümde bulunmasına rağmen, heyecandan onlara bakamadım!” Şimdi, 35 yıl sonra, Stella yapı olarak hâlâ çok çekingendir. Yine de, tarla hizmetini seviyor ve ona anlamlı bir biçimde katılmaya devam ediyor.

20. Hangi örnek zulüm ve hapsedilmenin bile Yehova’nın sadık Şahitlerini susturamayacağını gösteriyor?

²⁰ Zulüm ve hapsedilme bile Yehova’nın sadık Şahitlerini susturamaz. Almanya’daki Ernst ve Hildegard Seliger’in örneğini ele alalım. İmanları yüzünden, Nazi toplama kamplarında ve Komünist hapishanelerinde toplam olarak 40 yıldan fazla kaldılar. Hapishanede bile, diğer tutuklulara gayretle şahadet etmeye devam ettiler. Hildegard şunu anımsadı: “Hapishane memurları beni özellikle tehlikeli saydılar, çünkü bir kadın gardiyanın demiş olduğu gibi, bütün gün Mukaddes Kitap hakkında konuşuyordum. Böylece beni bodrumdaki bir hücreye attılar.” Nihayet özgürlüğe kavuştuktan sonra, birader ve hemşire Seliger bütün vakitlerini Tanrısal hizmete adadılar. Her ikisi de, birader Seliger 1985’te ve karısı 1992’de ölene kadar Yehova’ya sadakatle hizmet ettiler.

21. Tahammülümüze Tanrısal bağlılığı eklemek için ne yapmalıyız?

²¹ Tanrı’nın Sözünü gayretle tetkik edip öğrendiklerimiz üzerinde takdirle derin düşünmeye vakit ayırmakla, Yehova Tanrı ve İsa Mesih hakkındaki tam bilgi açısından büyüyeceğiz. Bu da, değerli olan Tanrısal bağlılık niteliğini daha büyük bir ölçüde geliştirmemizle sonuçlanacak. Tanrısal bağlılık olmadan, İsa’nın takipçileri olarak üzerimize gelen türlü denemelere tahammül etmek olanaksızdır. Böylece resul Petrus’un öğüdünü uygulayalım ve ‘imanımıza tahammülü ve tahammülümüze Tanrısal bağlılığı eklemeye’ devam edelim.—II. Petrus 1:5-7.