Doğrudan bu konuya değinen bir pasaj Yahuda 7’de geçer. Yahuda bundan az önce, (1) imansızlıktan dolayı yok edilen İsrailliler ve (2) günah işleyip ‘büyük günün hükmü için ebedi bağlarla saklanan’ melekler hakkında konuştu. Sonra da şöyle yazdı: “Sodom ve Gomorra . . . . ebedî ateş cezasını çekmekte olarak (bize uyarıcı bir) örnek gösterirler.” Bu ayet, ebediyen yok edildiler diye, halklarına değil, şehirlere uygulanmıştır. Oysa, Yahuda 5 ve 6’ya göre, pek çok insan, 7. ayetten, kişilerin adli bir cezaya uğradığını anlayacaktır. (Benzer şekilde Matta 11:20-24’te taş veya binaların değil, insanların eleştirildiği anlaşılmalı.) Bu ışık altında Yahuda 7, Sodom/Gomorra’nın kötü halkının hüküm alıp ebediyen yok edildikleri anlamına gelir.a

Başka ayetlere bakarsak, Mukaddes Kitabın birden çok kez Tufan’ı da Sodom/Gomorra’ya bağlamasını, dikkate değer buluruz. Hangi bağlamlarla?

Kendisine ‘eski sistemin sona erişi’ hakkında sorulduğunda, İsa, gelecek olan ‘sonu’ ve ‘dünyanın başlangıcından şimdiye kadar olmamış olan bir büyük sıkıntıyı’ önceden bildirdi. (Matta 24:3, 14, 21) Devamen “Nuhun” ve “Lûtun günleri”ndeki olaylardan, gelecek olan bir helâkle ilgili uyarıya kulak asmayan kişilerin örneğinden söz etti. İsa buna şunları ekledi: “İnsanoğlunun göründüğü gün de böyle olacaktır.” (Luka 17:26-30; Matta 24:36-39 ile karşılaştırın.) İsa sadece bir tutumu mu belirtti, yoksa bu örnekleri kullandığı bağlam, ebedi hükümlerin söz konusu olduğunu mu gösterdi?

Daha sonra Petrus, Tanrı’nın hükümleri ve bunu hak edenlerin cezalandırması hakkında yazdı. Petrus şu üç örneği kullandı: Günah işlemiş olan melekleri, Nuh’un zamanındaki eski dünyayı ve Sodom/Gomorra’da yok edilenleri. Petrus’un dediği gibi, sonuncular, (Sodom ve Gomorra) “fısk ile yaşayacak olanlara örnek”ti. (II. Petrus 2:4-9) Ondan sonra, Tufan’da insanların uğradığı helâki, “hüküm ve fasık (Tanrı’dan korkmaz) adamların helâk günü” ile karşılaştırdı. Bu olaylar, vaat edilen yeni göklerle yeni yerin gelmesinden önce olmaktadır.—II. Petrus 3:5-13.

Benzer şekilde, şimdiki kötü sistemin sonunda, Tanrı tarafından yok edilenler de, kesin bir hükme uğramış olacaklar mı? II. Selânikliler 1:6-10’dan bunun böyle olduğu anlaşılmaktadır: “Allahı bilmiyenlerden ve Rabbimiz İsanın inciline itaat etmiyenlerden intikam alarak Rab İsa’nın, kuvvetinin meleklerile ateş alevinde gökten zuhurunda, sizi sıkıştıranlara sıkıntı ile, ve size, sıkıntı çekenlere, bizimle beraber rahatla ödemek Allah indinde doğrudur. O günde . . . . onlar Rabbin yüzünden ve kudretinin izzetinden ebedî helâk cezasını çekeceklerdir.”

Bu sözlerle, Yahuda’nın, Sodom’da olup bittiğini söylediği şeyler arasında, ifade tarzı bakımından ilginç bir benzerlik vardır. Ayrıca, Matta 25:31-46 ve Vahiy 19:11-21’de, Tanrı’nın gelmekte olan savaşında yok edilen “keçiler”in, sonsuza dek yok olma anlamına gelen “ateş gölün”de ‘ebediyen kesilip atılacakları’ndan söz edilmektedir.b—Vahiy 20:10, 14.

Dolayısıyla, Yahuda 7’de söylenenlerin yanı sıra, Mukaddes Kitapta Sodom/Gomorra ve Tufan, şimdiki kötü sistemin yok edilmesi, yani sonu için birer örnek olarak kullanılmaktadır. Öyle ise, Tanrı’nın geçmişteki bu hükümlerinde idam ettiği kişilerin tersine çevrilemez bir helâke uğradıkları anlaşılmaktadır. Tabii, her birimiz, şimdi Yehova’ya sadık kalarak bunu doğrulayabileceğiz. Bu şekilde yeni dünyada yaşamaya yeterli olacak ve Yehova’nın kimleri diriltip, kimleri de diriltmeyeceğini şahsen göreceğiz. O’nun hükümlerinin kâmil olduğunu biliyoruz. Elihu bize şöyle güvence veriyor: “Evet, gerçek Allah kötülük etmez, ve Kadîr doğruyu iğriltmez.”—Eyub 34:10, 12.