Yehova, İbrahim’den oğlu İshak’ı kurban etmesini söyledi. İbrahim bunu duyduğunda dünyası başına yıkılmış olmalı. Hiç şüphesiz bu aldığı en zor görevdi. Yine de bu görevi yerine getirmek için hemen harekete geçti. Fakat son anda Yehova onu durdurdu. Yine de bu olay tüm imanlı insanlar için önemli bir gerçeğe işaret ediyordu. Yehova da biricik Oğlunu kurban etmeye istekli olacaktı. O, insanları işte bu kadar çok seviyor (Başl. 22:1-18). Yüzyıllar sonra İsrailoğullarına Kanun verildi. Bu Kanuna göre halk günahlarının bağışlanması için kurbanlar sunmalıydı (Lev. 4:27-29; 17:11). Bu kurbanlar, tüm insanları günahtan tamamen kurtaracak çok daha büyük bir kurbana işaret ediyordu. Yehova vaat edilen soyun tüm insanlığı kurtarmak için acı çekip ölmesi gerektiğini peygamberler aracılığıyla açıkladı. Bu insanların arasında siz de varsınız (İşa. 53:1-12). w24.08 4 p. 7-8

Kutsal Kitabı okurken hepimizin hedefi, okuduklarımızı uygulamanın yollarını bulmaktır. Tanrı’nın Sözünden bir kısım okurken kendinize şunu sorun: “Bu bilgiyi şimdi ya da yakın zaman içinde nasıl uygulayabilirim?” Diyelim ki Kutsal Kitaptan 1. Selanikliler 5:17, 18 ayetlerini okuyorsunuz. Bu iki ayeti okuduktan sonra biraz durup dualarınızın sıklığını ve içtenliğini değerlendirebilirsiniz. Ayrıca minnettar olduğunuz şeyler üzerinde de düşünebilirsiniz. Belki Yehova’ya duanızda teşekkür edebileceğiniz üç şey belirleyebilirsiniz. Sadece birkaç dakika odaklanıp düşünerek Sözün dinleyicisi ve uygulayıcısı olmaya başladınız bile. Aynı işlemi her gün başka ayetler için de yaptığınızda bundan ne kadar yarar görebileceğinizi bir düşünün. Yehova’nın sözlerini uygulamak konusunda gittikçe gelişeceksiniz. w24.09 4-5 p. 9-10

Yehova bizi eşsiz bir özellikle yarattı. Almaktan mutluluk duysak da başkalarına bir şeyler verdiğimizde daha çok mutlu oluruz. Kardeşlerimize yardım ettiğimizde kendimizi iyi hissediyoruz. Minnettarlıklarını ifade ettiklerinde çok mutlu oluyoruz. Diğer yandan, takdirlerini göstermeseler de doğru olan şeyi yaptığımız için sevinç duyabiliriz. Unutmayalım ki verdiğimiz şey ne olursa olsun, “Yehova [bize] bundan çok daha fazlasını verebilir” (2. Tar. 25:9). Hiçbirimiz başkalarına, Yehova’nın bize verdiklerinden daha fazlasını veremeyiz. Ayrıca yaptıklarımızın karşılığını bizzat Yehova’dan almak sevinçlerin en güzelidir! Öyleyse, gökteki cömert Babamızı örnek almaya devam edelim. w24.09 31 p. 20-21