Йәһва кишиләр үстидин һөкүм қилғанда, У һәрдайим адил һөкүм чиқарғанлиғиға биз қәтъий ишинәләймизму? Әлвәттә! Ибраһим пәйғәмбәр яхши чүшәнгәндәк, «пүткүл йәр-җаһанниң Сотчиси» Йәһва мукәммәл, әқил-парасити чәксиз, рәһим-шәпқәтлик Худадур. У аллиқачан Өз оғли Әйсани тәрбийиләп, пүткүл һөкүм қилиш ишини униңға тапшурған (Йоһ. 5:22). Ата вә Оғул һәр иккиси һәрбир инсанниң қәлбидә немә барлиғини биләләйду (Мәт. 9:4). Һәрбир вәзийәттә улар чоқум адил иш қилиду! Йәһваниң барчә чиқарған қарарлириниң чоқум тоғра екәнлигигә ишинишкә қәтъий бәл бағлайли. Шуни етирап қилимизки, бизниң һөкүм қилиш һоқуқимиз йоқ, амма шундақ қилишқа пәқәт Йәһва һоқуқлуқ! (Йәшая 55:8, 9) Шуңлашқа, биз Йәһва вә Униң оғлиниң барлиқ һөкүмниң адил болидиғанлиғиға ишинимиз. Униңдин башқа, Падишайимиз Әйса Атисини мукәммәл үлгә қилип, адаләт вә рәһим-шәпқәт билән һөкүм қилидиғанлиғини билимиз (Йәшая 11:3, 4). w24.05 7-б., 18—19 абз.

Һәзрити Әйса биринчи қетим Натаниял билән көрүшкән чағдики сөһбитидин сәмимий болушниң муһимлиғини чүшинип йетәләймиз. Филип дости Натаниялни Әйсаниң алдиға елип кәлгәндә, әҗайип бир вақиә йүз бәргән. Гәрчә һәзрити Әйса Натаниялни һечқачан көрмигән болсиму, Әйса: «Мана, бу ичидә қилчә һейлә-микри йоқ һәқиқий бир исраиллиқ»,— деди (Йоһ. 1:47). Әйса Натаниялниң алаһидә сәмимийлигини көргән. Гәрчә Натаниял бизгә охшаш намукәммәл болған болсиму, у иккиүзлүк болмиған. Әксинчә, һәммә ишларда растчил болған. Һәзрити Әйса Натаниялниң сәмимийлигидин мәмнун болуп, уни махтиған. Зәбур 15-баптики тәләпләрниң көпинчиси бизниң башқиларға қандақ муамилә қилишимизға бағлинишлиқ. Зәбур 15:3-айәттә Йәһваниң чедирида меһман болған киши һәққидә мундақ йезилған: «У төһмәт қилмайду, башқисиға зиян кәлтүрмәйду вә достини қарилимайду». Әгәр гәп-сөзлиримизни тизгинлимисәк, башқиларға зиян йәткүзимиз (Яқуп 1:26). w24.06 10-б., 7, 9-абз.; 11-б., 10-абз.

Вәз хизмитигә яхши тәйярлиқ қилсиңиз, хуш хәвәрни башқиларға ейтқанда, өзүңизни техиму әркин-азадә һис қилалайсиз. Һәзрити Әйса шагиртлирини вәз хизмәткә әвәтиштин бурун уларниң тәйярлиқ қилишиға ярдәм бәргән (Луқа 10:1—11). Шагиртлар Әйса пәйғәмбәрниң көрсәтмиси бойичә иш қилғачқа, улар өз хизмитини тамамлиғандин кейин интайин хошал-хорам болған. Биз вәз хизмитигә қандақ тәйярлиқ қилалаймиз? Биз қандақ қилип һәқиқәтни өз сөзүмиз билән ениқ ипадиләп берәләйдиғанлиғимизни ойлап көрүшимиз керәк. Йәнә биз яшаватқан райондики кишиләрниң сөзүмизгә қандақ инкасларни қайтуруши мүмкинлиги вә уларға қандақ җавап қайтурсақ болидиғанлиғи һәққидә ойлап көрсәк болиду. Андин биз башқилар билән параңлашқанда, өзүмизни әркин-азадә тутуш, күлүмсирәш вә достанә болушни унтуп қалмаслиғимиз лазим. w24.04 15, 16-б., 6, 7-абз.