Сиз аилиңизни беқиш үчүн иш издәватисиз дәйли. Икки иш чиқип қалди. Әң авал бу қандақ иш екәнлигини, иш вақтини вә йолға қанчә вақит кетидиғанлиғини ениқлавалисиз. Иккилисиму Муқәддәс китап принциплириға қарши әмәс. Бәлким, бир иш өзүңизгә яққанлиқтин яки у йәрдә көпирәк төлигәнликтин, шуни таллашни халайдиғансиз. Амма тоғра қарар чиқириш үчүн, йәнә башқа нәрсиләрни ойлап беқишиңиз керәк. Мәсилән, таллиған ишиңиз җамаәт учришишлириға беришқа кашила қиламду? Яки аилиңизгә көңүл бөлүшкә вә уларниң Йәһва Худа билән болған мунасивитини күчләндүридиған вақтиңизни оғурламду? Шундақ ойлансиңиз, пулдинму муһимирақ нәрсиләрни, йәни Йәһва Худаға ибадәт қилиш вә аилиңизни, биринчи орунға қоялайсиз. Буларниң һәммисини нәзәрдә тутуп қарар чиқарсиңиз, Йәһва Худа уни сөзсиз бәрикәтләйду. w25.01 17, 18-б., 11—13 абз.

Адәмләр сизгә мәйли қандақ муамилә қилсун, Йәһва Худаниң сизни яхши көридиғанлиғиға вә қәдирләйдиғанлиғиға һеч гуманланмаң. Йәһва Худа яхши хисләтлириңизни көргәнликтин, сизни Өзигә җәлип қилғанлиғини унтумаң (Йоһ. 6:44). Сиз Униң көзидә қәдир-қиммәтлик болғанлиқтин, У сизгә дайим ярдәм беришкә тәйяр. Әйса Мәсиһниң һаяти Йәһва Худаниң һис-туйғулирини яхширақ чүшинишимизгә ярдәм бериду. Әйса йәрдә болғанда, башқилар адәм қатарида көрмигән кишиләргә ич ағритқан (Мәт. 9:9—12). Мәсилән, ағриқтин хорлинип, қийнилип жүргән бир аял сақийип кетимән дәп Әйсаниң кийимигә қолини тәккүзгән. Шу чағда Әйса униңға тәсәлли берип, уни ишәнчиси үчүн махтиған (Марк 5:25—34). Әйса Атисиниң хисләтлирини мукәммәл һалда әкс әттүргән (Йоһ. 14:9). Демәк, сиз Атиңиз Йәһва үчүн қәдирлик. У ишәнч вә меһир-муһәббәттәк яхши хисләтлириңизгә чоқум көңүл бөлиду. Буниңға қилчиму гуман қилмаң. w24.10 7-б., 4, 5-абз.

Давут падиша өзини жиға-зар қилған көплигән қийинчилиқларға тәқабил турған. Уни нурғун адәмләр өч көргән, һәтта аилә әзалири вә йеқин достлири униңға сатқунлуқ қилған (Сам. 1-яз. 19:10, 11; Сам. 2-яз. 15:10—14, 30). Давут падиша қаттиқ қийналған бир вақитта мундақ дәп язған: «Товлашлирим билән мән һардим, һәр кечиси орнумни нәмләймән, яшлирим билән көрпәмни һөлдәймән. Қайғудин көзлирим қуруп кәтти» (Зәб. 6:6). Гәрчә Давутниң һаятида нурғун азап-оқубәтләр болсиму, Йәһва уни яхши көридиғанлиғиға гуман қилмиған. У: «Йәһва жиғамни аңлайду»,— дәп язған (Зәб. 6:8). Бүгүнки айәттики сөзләр Йәһва Худаниң бизгә болған назук сезимлирини вә меһир-муһәббитини яхши ипадиләйду. Давут Йәһва Худа униң көз йешини қачиға жиғип, у тоғрисида Өзиниң китавида язидиғанлиғини көз алдиға кәлтүргән. Йәһва Атиси униң азаплирини көрүп, унтумайдиғанлиғиға ишәнгән. Худа униң пәқәт қандақ қийинчилиқларға дуч кәлгәнлигини әмәс, бәлки қандақ һис-туйғуда екәнлигини чүшәнгәнлигигә гуман қилмиған. w24.12 22-б., 11, 12-абз.