Балилириңизға етиқатни риваҗландурушқа ярдәм бериш үчүн, уларға неминиң тоғра, неминиң натоғра екәнлигини ейтипла қоюш йетәрлик әмәс. Улар билән мону һәққидә мулаһизә қилиң: «Немишкә Муқәддәс китап йеқимлиқ болуп көрүнидиған нәрсиләрни мәнъий қилиду? Муқәддәс китаптики тәләпләр мениң үчүн дайим пайдилиқ екәнлигигә немишкә ишәнчим камил болуши керәк?» (Йәшая 48:17, 18). Балиңиз чөмдүрүлүш мәрасимидин өтүшни халиса, бу қәдәмниң қанчилик мәсъулийәтлик екәнлиги һәққидә ойлашқа дәвәт қилиң. У бу җавапкарлиққа қандақ қарайду? Бу қәдәм қандақ бәрикәтләрни әкелиду? Қандақ қийинчилиқлар пәйда болуши мүмкин? Немишкә бәрикәтлири қийинчилиқлардин көпирәк болиду дәп ейталаймиз? (Марк 10:29, 30). Бу мәсилиләр тоғрисида чөмдүрүлүш мәрасимидин өтүштин авал ойлиниш бәк муһим. Балиңизға улар тоғрилиқ мулаһизә қилишқа ярдәм бериң. Шу чағда униң Муқәддәс китапниң тәләплиригә мас яшашниң һәрқачан пайдилиқ екәнлигигә көз йәткүзәләйду. w17.12 18-б., 14, 15-абз.

Көплигән әзиз қериндашлиримиз җиддий ағриқларниң дәрдини тартмақта. Йәнә бәзилири йеши чоң болсиму, яшанған туққанлириға ғәмхорлуқ қилиши керәк. Башқа қериндашлар үчүн аилисини тәминләш қийин болуши мүмкин. Көпимиз бу қийинчилиқларниң пәқәт биригә әмәс, бәлки бирнәччисигә дуч келимиз. Әгәр Йәһва җансиз юлтузларниң һәрбиригә шәхсий көңүл бөлсә, сизгә техиму көп көңүл бөлмәмду?! Сиз Худаға мәҗбурий һалда әмәс, Уни яхши көргәнликтин хизмәт қилисиз (Зәб. 19:1, 3, 14). Әрштики Атимиз сиз тоғрисида һәммини билиду. Муқәддәс китапта: «Силәрниң болса, һәтта бешиңлардики чечиңларму саналған»,— дәп йезилған (Мәт. 10:30). Йәһва «көңли дурусларниң күнлирини билиду» (Зәб. 37:18). Бәк ениқки, Йәһва сизниң һәммә қийинчилиғиңизни көриду вә һәрбиригә қарши турушқа һаҗәтлик күч берәләйду. w18.01 3-б., 1-абз.; 4-б., 4-абз.

Петрусниң Тавитаниң тирилдүргәнлиги һәммисиниң етиқадини мустәһкәмләнгәнлиги шуки, көп адәмләр «Һакимдаримизға ишәнди». Бу йеңи шагиртлар башқиларға Әйса һәққидики хуш хәвәрни вә Йәһваниң өлгәнләрни тирилдүрүш қабилийити тоғрисида ейталиған (Әлч. 9:36—42). Кейинирәк хәлиқ башқа бир тирилдүрүшкә гувачи болди. Бир қетим әлчи Паул һазир Түркияниң ғәрбий-шималида җайлашқан Троас шәһиридики жуқуридики бөлмидә өткән бир учришишта болған. У йерим түнгичә нутуқ ейтти. Евтих исимлиқ яш жигит деризидә тиңшап олтарған. Лекин у ухлап қелип, үчинчи қәвәттин йәргә чүшүп кетиду. Бәлким, униңға әң биринчи болуп Луқа жүгригәнду. Дохтур сүпитидә, у яш жигитниң җараһәт алғанлиқтин һошини йоқатмиғанлиғини чүшәнди. Һә, у вапат болған! Әлчи Паулму төвәнгә чүшти. У Евтихни қучақлап, һәммини униң «җени бар» дегән сөзлири билән һәйран қалдурди. Бу мөҗүзини өз көзи билән көргәнләрниң барлиғи чоңқур тәсирләнди. Яш жигитниң өлгәнлигини, лекин кейин тирилдүрүлгәнлигини билиштин «һәммиси тәсәлли алди» (Әлч. 20:7—12). w17.12 5, 6-б., 10, 11-абз.