Valideynlər, övladınıza onun Allaha nəyə görə inandığını izah etməyi öyrədin. Birlikdə jw.org saytında yerləşən «Gənclərin sualları. Təkamül, yoxsa yaradılış?» adlı silsilə məqalələri oxuyun. Övladınız oradakı hansı fikri başqaları ilə bölüşüb Yaradanın olduğunu izah etmək istəyər? Onunla birlikdə həmin fikirləri müzakirə edin. Əgər kimsə bu mövzuda onunla danışmaq istəyirsə, sadə və məntiqli şəkildə izah gətirsin. Ola bilsin, sinif yoldaşı ona belə desin: «Mən ancaq gördüyüm şeylərə inanıram, Allahı isə heç vaxt görməmişəm». Övladınız belə cavab verə bilər: «Təsəvvür elə ki, şəhərdən çox uzaqda bir meşədə gəzirsən və gözəl bir evə rast gəlirsən. Bu zaman nə düşünərdin? Aydın məsələdir ki, onu kimsə tikib. Onda planetimiz, canlı aləm haqda nə demək olar? Onları da yaradan var!» w24.12 s. 18, abz. 16

Həyatda vacib qərarlar vermək üçün hər birimizin nəsihətə ehtiyacı var və bu nəsihətlərin çoxunu ağsaqqallardan, yetkin məsihilərdən ala bilərik. Əgər onlar bizdən yaşca çox böyükdürlərsə, onların köhnə fikirli olduqlarını düşünüb verdikləri məsləhəti qulaqardına vurmamalıyıq. Yehova istəyir ki, biz böyüklərdən nələrsə öyrənək. Onlar yaşca bizdən böyük olduqlarına görə həyatda təcrübə, dərrakə, hikmət qazanmaq üçün daha çox imkanları olub. Müqəddəs Kitabın yazıldığı dövrdə Yehova yaşa dolmuş mömin insanlar vasitəsilə xalqını ruhlandırırdı və onlara yol göstərirdi. Bu mömin insanların sırasında Musa peyğəmbər, Davud padşah və həvari Yəhya da var idi. Onlar fərqli dövrlərdə, fərqli mühitlərdə yaşamışdılar. Həyatlarının sonlarına yaxın bu mömin kişilər gənclərə müdrik məsləhətlər vermişdi. Onların hamısı Allaha itaət etməyin dəyərini vurğulamışdı. Gənc və ya yaşlı olmağımızdan asılı olmayaraq bu məsləhətlərə nəzər yetirmək hər birimizə fayda gətirə bilər (Rom. 15:4; 2 Tim. 3:16). w24.11 s. 8, abz. 1, 2

Nuh peyğəmbərin dövründə Yehova insanlara qanı yeməyi qadağan etmişdi (Yar. 9:3, 4). O, israillilərə Qanun verəndə də bu qadağanı təkrarlamışdı. Qan yeyən adam «öldürülməli» idi (Lav. 7:27, haşiyə). İsa bu Qanuna əməl etməyi öyrədirdi (Mət. 5:17—19). Buna görə də ola bilməz ki, o, yəhudiləri onun bədənini və qanını hərfi mənada yeməyə təşviq etsin. İsa bu sözləri məcazi mənada demişdi. Səməriyyəli qadınla danışanda da belə bir məcazdan istifadə etmişdi. Ona demişdi ki, verəcəyi su «əbədi həyat verən bir çeşmə olacaq» (Yəh. 4:7, 14). İsa səməriyyəli qadının sadəcə hansısa sudan içib əbədi yaşayacağını nəzərdə tutmurdu. Eynilə Kəfərnahumdakı insanlara hərfi mənada onun bədənini yeyib qanını içsələr, əbədi yaşayacaqlarını demirdi. w24.12 s. 9, abz. 4—6