24-قىركۇيەك، بەيسەنبى
شاتتانىپ قۋانىڭدار (يشايا 65:18).
يشايانىڭ سوزدەرىنەن رۋحاني جۇماقتا «شاتتانىپ، قۋانىپ» جۇرۋگە بىزدە بارلىق سەبەپ بار ەكەنىن كورەمىز. بۇل رۋحاني ورتانى ەحوبانىڭ ٶزى جاساعان (يشايا 65:18، 19). ول ادامداردى رۋحاني قۋراپ، بەرەكەسى كەتكەن مىنا دۇنيەدەن شىعارىپ، ٶزىنىڭ قۇلپىرعان رۋحاني جۇماعىنا اكەلگىسى كەلەدى. بۇل ٷشىن ەحوبا ٴبىزدى قولدانىپ جاتىر. شىندىقتا ٴبىز كول-كوسىر باتالارعا كەنەلىپ ٴجۇرمىز! سول باتالار جايلى وزگەلەر دە بىلسە ەكەن دەيمىز (ەرم. 31:12). رۋحاني جۇماقتىڭ ىشىندە جۇرگەن ٴبىز ٷمىتىمىز ٷشىن دە ريزامىز. كيەلى كىتاپتا مىناداي ۋادەلەر بار: «دۇنيەگە كەلگەن بالا بىرنەشە كۇن عانا ٶمىر سۇرمەيدى، قارت ادام دا عۇمىرىن تولىق سۇرمەي دۇنيەدەن وتپەيدى». ٴبىز «ۇيلەر سالىپ، سولارعا قونىستانامىز، جۇزىمدىكتەر وتىرعىزىپ، جەمىسىن جەيتىن بولامىز». «بەينەتتەرىمىز جەلگە كەتپەيدى»، ويتكەنى ٴبىزدى «ەحوبا جارىلقايدى». ول بىزگە قاۋىپسىز، قاناعات پەن ٴمان-ماعىناعا تولى ٶمىر سيلايدى. ەحوبا ٵرقايسىسىمىزعا نە كەرەك ەكەنىن بىلەدى جانە ول «بارشا تىرشىلىك يەلەرىنىڭ قاجەتىن بەرەدى» (يشايا 65:20—24؛ ٴزاب. 145:16). كم24.04 22، 23-ب.، 11، 12-ابز.
25-قىركۇيەك، جۇما
قۇداي — مەنىڭ بەرىك جارتاسىم ٵرى پانام (ٴزاب. 62:7).
ەحوباعا تولىقتاي ارقا سۇيەگەن كەزدە، ول ٴبىزدىڭ جارتاسىمىز بولادى. ٴبىز ٴتىپتى قيىن شاقتا دا ەحوباعا مويىنسۇنساق، وعان ارقا سۇيەيتىنىمىزدى كورسەتەمىز جانە مۇنىڭ پايداسىن كورەمىز (يشايا 48:17، 18). قيىن ساتتەرى ەحوبانىڭ قولداۋىن سەزىنگەندە، وعان دەگەن سەنىمدىلىگىمىز ارتا تۇسەدى. سوندا ەحوبانىڭ كومەگىمەن عانا جەڭۋگە بولاتىن سىناقتارعا دايىن بولامىز. الىپ جارتاس ىسپەتتى، ەحوبا دا بەرىك ٵرى تۇراقتى. ەحوبانىڭ مىنەزى بىردە كول، بىردە ٴشول ەمەس. ونىڭ بولمىسى ٵردايىم بىرقالىپتى، نيەتى دە قۇبىلىپ تۇرمايدى (مالح. 3:6). مىسالى، ەدەم باعىندا بۇلىك شىققاندا، ەحوبا ٶزىنىڭ نيەتىنەن اينىپ قالعان جوق. ەلشى پاۋىل ەحوبا «ٶز بولمىسىنا قايشى ارەكەت ەتە المايتىنىن» ايتقان (ٴتىم. 2-ح. 2:13). بۇل دەگەنىمىز — قانداي جاعداي بولماسىن، كىم نە ىستەمەسىن، ەحوبا قاسيەتتەرىن دە، نيەتىن دە، نورمالارىن دا ەشقاشان وزگەرتپەيدى. ەحوبا تۇراقتى قۇداي بولعاندىقتان، ٴبىز ونىڭ دۇربەلەڭ كەزەڭدەردە كومەككە كەلەتىنىنە دە، بولاشاقتا ٴبىزدى قۇتقاراتىنىنا دا سەنىمدى بولا الامىز (ٴزاب. 62:6، 7). كم24.06 27، 28-ب.، 7، 8-ابز.
26-قىركۇيەك، سەنبى
جان-دۇنيە... اسا باعالى (پەت. 1-ح. 3:4).
بىرەۋمەن كەزدەسىپ جۇرسەڭىز، سول اداممەن نەكە قۇرۋ-قۇرماۋدى شەشۋگە نە كومەكتەسەدى؟ ول ادامدى جاقسىلاپ تانىپ الىڭىز. بالكىم، ٴسىز كەزدەسپەي تۇرىپ، ول جايلى ٴبىراز جايتتى بىلگەن شىعارسىز. ال ەندى كەزدەسە باستاعاندا، ٴسىز ونىڭ جان دۇنيەسىن، ياعني «جۇرەگىندەگى جاسىرىن بولمىسىن» بىلە الاسىز. بۇعان ونىڭ رۋحاني كۇيى، مىنەزى جانە وي قالپى جايلى كوبىرەك ٴبىلۋ جاتادى. ۋاقىت وتە ٴسىز كەلەسى سۇراقتارعا جاۋاپ بەرە الاتىنداي بولۋىڭىز كەرەك: «ول ماعان جاقسى جار بولا ما؟» (ناق. س. 31:26، 27، 30؛ ەفەس. 5:33؛ ٴتىم. 1-ح. 5:8). «مۇقتاج بولىپ تۇرعان كەزىمدە ول ماعان كوڭىل ٴبولىپ، سۇيىسپەنشىلىگىن بەرە الا ما، مەن دە وعان سولاي ەتە الامىن با؟ ٴبىر-ٴبىرىمىزدىڭ كەمشىلىكتەرىمىزگە كوز جۇما الامىز با؟» (ريم. 3:23). ادامدى جاقىنىراق تانىپ جاتقاندا مىنانى ۇمىتپاڭىز: ٴبىر-بىرىڭىزگە ساي كەلەتىندەرىڭىز قانشالىقتى ۇقسايتىندارىڭىزعا ەمەس، ۇقسامايتىن جاقتارىڭىزعا قانشالىقتى بەيىمدەلەتىندەرىڭىزگە بايلانىستى. كم24.05 27-ب.، 5-ابز.