Σκεφτείτε το εξής σενάριο: Ψάχνετε για μια δουλειά για να συντηρήσετε την οικογένειά σας. Βρίσκετε δύο πιθανές δουλειές. Εξετάζετε όλα τα γεγονότα, όπως είναι το είδος της εργασίας, το ωράριο, ο χρόνος των μετακινήσεων και ούτω καθεξής. Και στις δύο περιπτώσεις, η εργασία αυτή καθαυτή είναι Βιβλικά αποδεκτή. Πιθανώς προτιμάτε τη μία επιλογή επειδή σας αρέσει περισσότερο το συγκεκριμένο είδος εργασίας ή επειδή ο μισθός είναι υψηλότερος. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που πρέπει να εξετάσετε προτού πάρετε μια απόφαση. Για παράδειγμα, μήπως κάποια από τις δύο δουλειές συγκρούεται με το πρόγραμμα συναθροίσεων της εκκλησίας σας; Μήπως κάποια από τις δύο δουλειές θα έπαιρνε από τον χρόνο που χρειάζεστε για να φροντίζετε για τις συναισθηματικές και τις πνευματικές ανάγκες της οικογένειάς σας; Τέτοιες ερωτήσεις θα σας βοηθήσουν να βάλετε «τα πιο σπουδαία πράγματα»​—τη λατρεία σας και τις ανάγκες της οικογένειάς σας​—πάνω από τα υλικά οφέλη. Τότε θα μπορέσετε να καταλήξετε σε μια απόφαση που θα ευλογήσει ο Ιεχωβά. w25.01 σ. 17 ¶11-13

Ακόμα και αν οι άλλοι σας έχουν κακομεταχειριστεί, μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά σάς αγαπάει και σας θεωρεί πολύτιμους. Αν έχετε «καταθλιμμένο πνεύμα», να θυμάστε ότι ο Ιεχωβά είδε καλά πράγματα στην καρδιά σας και σας έλκυσε προσωπικά. (Ιωάν. 6:44) Εκείνος είναι πάντοτε πρόθυμος να σας βοηθήσει επειδή του είστε πολύτιμοι. Μπορούμε να μάθουμε για τα αισθήματα του Ιεχωβά εξετάζοντας το παράδειγμα του Ιησού. Στη διάρκεια της επίγειας διακονίας του, ο Ιησούς έδινε σημασία σε εκείνους που οι άλλοι περιφρονούσαν, και τους φερόταν με συμπόνια. (Ματθ. 9:9-12) Όταν μια γυναίκα που έλπιζε να γιατρευτεί από μια οδυνηρή ασθένεια άγγιξε το ρούχο του, ο Ιησούς την παρηγόρησε και την επαίνεσε για την πίστη της. (Μάρκ. 5:25-34) Ο Ιησούς αντανακλά τέλεια την προσωπικότητα του Πατέρα του. (Ιωάν. 14:9) Επομένως, μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά σάς θεωρεί πολύτιμους και παρατηρεί τις καλές σας ιδιότητες, όπως την πίστη σας και την αγάπη σας για εκείνον. w24.10 σ. 7 ¶4, 5

Στη διάρκεια της ζωής του, ο Δαβίδ χρειάστηκε να υπομείνει αρκετές δύσκολες καταστάσεις που τον έκαναν να χύσει δάκρυα. Αντιμετώπισε εχθρότητα από άλλους, ακόμα και προδοσία από εκείνους τους οποίους εμπιστευόταν. (1 Σαμ. 19:10, 11· 2 Σαμ. 15:10-14, 30) Κάποια στιγμή, έγραψε: «Απέκαμα από τους αναστεναγμούς μου· όλη νύχτα μουσκεύω το κρεβάτι μου με δάκρυα· πλημμυρίζω το ντιβάνι μου από το κλάμα». (Ψαλμ. 6:6) Παρά τις αντιξοότητες που αντιμετώπιζε ο Δαβίδ, ήταν πεπεισμένος ότι ο Ιεχωβά τον αγαπούσε. Έγραψε: «Ο Ιεχωβά θα ακούσει το κλάμα μου». (Ψαλμ. 6:8) Τα λόγια του σημερινού εδαφίου δημιουργούν μια συγκινητική εικόνα της τρυφερής φροντίδας του Ιεχωβά. Ο Δαβίδ ένιωθε σαν να μάζευε ο Ιεχωβά τα δάκρυά του σε ασκί ή να τα κατέγραφε σε βιβλίο. Ο Δαβίδ ήταν βέβαιος ότι ο Ιεχωβά παρατηρούσε και θυμόταν τον πόνο του. Ήταν πεπεισμένος ότι ο στοργικός ουράνιος Πατέρας του ήξερε, όχι μόνο όσα είχε περάσει, αλλά και πώς τον είχαν επηρεάσει όλα αυτά. w24.12 σ. 22 ¶11, 12