Ακόμα και αν οι άλλοι σας έχουν κακομεταχειριστεί, μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά σάς αγαπάει και σας θεωρεί πολύτιμους. Αν έχετε «καταθλιμμένο πνεύμα», να θυμάστε ότι ο Ιεχωβά είδε καλά πράγματα στην καρδιά σας και σας έλκυσε προσωπικά. (Ιωάν. 6:44) Εκείνος είναι πάντοτε πρόθυμος να σας βοηθήσει επειδή του είστε πολύτιμοι. Μπορούμε να μάθουμε για τα αισθήματα του Ιεχωβά εξετάζοντας το παράδειγμα του Ιησού. Στη διάρκεια της επίγειας διακονίας του, ο Ιησούς έδινε σημασία σε εκείνους που οι άλλοι περιφρονούσαν, και τους φερόταν με συμπόνια. (Ματθ. 9:9-12) Όταν μια γυναίκα που έλπιζε να γιατρευτεί από μια οδυνηρή ασθένεια άγγιξε το ρούχο του, ο Ιησούς την παρηγόρησε και την επαίνεσε για την πίστη της. (Μάρκ. 5:25-34) Ο Ιησούς αντανακλά τέλεια την προσωπικότητα του Πατέρα του. (Ιωάν. 14:9) Επομένως, μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι ο Ιεχωβά σάς θεωρεί πολύτιμους και παρατηρεί τις καλές σας ιδιότητες, όπως την πίστη σας και την αγάπη σας για εκείνον. w24.10 σ. 7 ¶4, 5

Στη διάρκεια της ζωής του, ο Δαβίδ χρειάστηκε να υπομείνει αρκετές δύσκολες καταστάσεις που τον έκαναν να χύσει δάκρυα. Αντιμετώπισε εχθρότητα από άλλους, ακόμα και προδοσία από εκείνους τους οποίους εμπιστευόταν. (1 Σαμ. 19:10, 11· 2 Σαμ. 15:10-14, 30) Κάποια στιγμή, έγραψε: «Απέκαμα από τους αναστεναγμούς μου· όλη νύχτα μουσκεύω το κρεβάτι μου με δάκρυα· πλημμυρίζω το ντιβάνι μου από το κλάμα». (Ψαλμ. 6:6) Παρά τις αντιξοότητες που αντιμετώπιζε ο Δαβίδ, ήταν πεπεισμένος ότι ο Ιεχωβά τον αγαπούσε. Έγραψε: «Ο Ιεχωβά θα ακούσει το κλάμα μου». (Ψαλμ. 6:8) Τα λόγια του σημερινού εδαφίου δημιουργούν μια συγκινητική εικόνα της τρυφερής φροντίδας του Ιεχωβά. Ο Δαβίδ ένιωθε σαν να μάζευε ο Ιεχωβά τα δάκρυά του σε ασκί ή να τα κατέγραφε σε βιβλίο. Ο Δαβίδ ήταν βέβαιος ότι ο Ιεχωβά παρατηρούσε και θυμόταν τον πόνο του. Ήταν πεπεισμένος ότι ο στοργικός ουράνιος Πατέρας του ήξερε, όχι μόνο όσα είχε περάσει, αλλά και πώς τον είχαν επηρεάσει όλα αυτά. w24.12 σ. 22 ¶11, 12

Πρέπει να καταβάλλουμε σθεναρές προσπάθειες, όχι μόνο για να φτάσουμε στην ωριμότητα, αλλά και για να τη διατηρήσουμε. Αυτό απαιτεί να αποφεύγουμε την υπερβολική αυτοπεποίθηση. (1 Κορ. 10:12) Πρέπει “να εξετάζουμε” τον εαυτό μας για να βεβαιωνόμαστε ότι εξακολουθούμε να κάνουμε πρόοδο. Στην επιστολή του προς τους Κολοσσαείς, ο απόστολος Παύλος τονίζει και πάλι την ανάγκη να παραμένουμε ώριμοι. Παρότι οι Κολοσσαείς είχαν γίνει πλήρως αναπτυγμένοι Χριστιανοί, ο Παύλος τούς προειδοποίησε να μην παγιδευτούν από τον κοσμικό τρόπο σκέψης. (Κολ. 2:6-10) O δε Επαφράς, ο οποίος προφανώς γνώριζε καλά τους αδελφούς εκείνης της εκκλησίας, προσευχόταν συνεχώς “να σταθούν τελικά πλήρεις”, ή αλλιώς ώριμοι. (Κολ. 4:12) Ποιο είναι το δίδαγμα; Τόσο ο Παύλος όσο και ο Επαφράς κατανοούσαν ότι η διατήρηση της ωριμότητας απαιτεί προσωπική προσπάθεια και τη στήριξη του Θεού. Ήθελαν να παραμείνουν οι Κολοσσαείς ώριμοι, ή αλλιώς πλήρως αναπτυγμένοι, Χριστιανοί παρά τις όποιες προκλήσεις. w24.04 σ. 6, 7 ¶16, 17