მოვიყვანოთ ასეთი სიტუაცია: დავუშვათ, ოჯახის სარჩენად სამსახურს ეძებთ და ორ შემოთავაზებას იღებთ. როგორ უნდა მოიქცეთ? თავიდან ალბათ ორივე სამსახურზე გაარკვევთ დეტალებს. მაგალითად, რა ტიპის სამუშაოს შესრულება მოგიწევთ, როგორი იქნება თქვენი გრაფიკი, რამდენი დრო დაგჭირდებათ გზაში და ა.შ. იმ შემთხვევაშიც კი, თუ არცერთ სამსახურში არ მოგიწევთ ისეთი რამის გაკეთება, რითაც ბიბლიურ პრინციპს დაარღვევდით, ერთ-ერთი შეიძლება ანაზღაურების ან სხვა მიზეზის გამო უფრო მისაღები იყოს თქვენთვის. ასეთ შემთხვევაშიც კი გადაწყვეტილების მიღებამდე სხვა ფაქტორებიც უნდა გაითვალისწინოთ. მაგალითად, სამსახურის გამო კრებების გაცდენა ხომ არ მოგიწევთ? იმდენ დროს ხომ არ წაგართმევთ, რომ სათანადოდ ვეღარ იზრუნებთ ოჯახის ემოციურ და სულიერ მოთხოვნილებებზე? მსგავს კითხვებზე დაფიქრება დაგეხმარებათ, მატერიალურზე წინ უფრო მნიშვნელოვანი დააყენოთ – იეჰოვასთან ურთიერთობა და ოჯახის კეთილდღეობაზე ზრუნვა. ამ შემთხვევაში თქვენ შეძლებთ ისეთი გადაწყვეტილების მიღებას, რომელსაც იეჰოვა აკურთხებს. w25.01 17, 18 ¶11–13

როგორც არ უნდა გეპყრობოდნენ სხვები, ერთ რამეში დარწმუნებული უნდა იყოთ – იეჰოვას უყვარხართ და მისთვის ძალიან ძვირფასი ხართ! მან პირადად მიგიზიდათ, რადგან თქვენში კარგი დაინახა (იოან. 6:44). ამიტომ ეჭვი არ შეგეპაროთ, რომ ის მზად არის, ყოველთვის გამოგიწოდოთ დახმარების ხელი! დედამიწაზე ყოფნის დროს იესოს მხედველობიდან არასდროს რჩებოდა ისეთი ადამიანები, რომლებსაც საზოგადოება არაფრად აგდებდა, და თანაუგრძნობდა მათ (მათ. 9:9–12). მაგალითად, როცა მძიმე სენით გატანჯული ქალი იესოს მოსასხამზე შეეხო, რომ განკურნებულიყო, იესომ ანუგეშა ის და რწმენის გამო შეაქო (მარ. 5:25–34). მსგავსი მაგალითებიდან კარგად ვხედავთ, რა დამოკიდებულება აქვს იეჰოვას ასეთი ადამიანების მიმართ, რადგან იესო სრულყოფილად ირეკლავდა მამის თვისებებს (იოან. 14:9). ამიტომ დარწმუნებული იყავით, რომ იეჰოვასთვის ძვირფასი ხართ და ის ყოველთვის ამჩნევს თქვენში კარგს, მათ შორის თქვენს რწმენასა და სიყვარულს. w24.10 7 ¶4, 5

თავისი ცხოვრების მანძილზე დავითი არაერთხელ გახდა უსამართლო მოპყრობის მსხვერპლი. მას ბევრი მტერი ჰყავდა და ახლობელმა ადამიანებმაც უღალატეს (1 სამ. 19:10, 11; 2 სამ. 15:10–14, 30). ერთხელ მან ასეთი სიტყვებიც კი თქვა: „დამქანცა ოხვრამ; მთელი ღამე ცრემლით ვასველებ საწოლს, ცრემლები იღვრება ჩემი ტახტიდან“ (ფსალმ. 6:6). სხვების მხრიდან მტრული დამოკიდებულების მიუხედავად დავითს არასდროს შეჰპარვია ეჭვი იეჰოვას სიყვარულში. აი რა დაწერა მან: „მოისმენს იეჰოვა ჩემს მოთქმას“ (ფსალმ. 6:8). დღევანდელ მუხლში დავითმა ხატოვანი ენით აღწერა, როგორ გრძნობდა იეჰოვას მხრიდან სათუთ დამოკიდებულებას. მას ისეთი განცდა ჰქონდა, თითქოს იეჰოვა მის ცრემლებს ტიკში აგროვებდა და თავის წიგნში იწერდა. დავითს ეჭვი არ ეპარებოდა, რომ მის მოსიყვარულე ზეციერ მამას მხედველობიდან არაფერი რჩებოდა და ისიც კარგად ესმოდა, რა ტკივილს განიცდიდა. w24.12 22 ¶11, 12