Alesan sing paling penting awaké dhéwé nginjil kuwi merga sayang Yéhuwah lan menghormati jenengé. Nginjil kuwi carané awaké dhéwé muji Yéhuwah. Awaké dhéwé mesthi setuju nèk Yéhuwah ”pantes nampa kemuliaan, kehormatan, lan kuwasa”. Wektu nyritakké nèk Yéhuwah ”sing nyiptakké kabèh” lan awaké dhéwé isa urip merga Dhèwèké, sakjané awaké dhéwé lagi ngekèkké ”kemuliaan” lan ”kehormatan” kanggo Yéhuwah. Terus pas awaké dhéwé nggunakké wektu, tenaga, lan sumber daya kanggo nginjil, kuwi sakjané awaké dhéwé ngekèkké ’kuwasané’ awaké dhéwé kanggo Yéhuwah. (Mat. 6:33; Luk. 13:24; Kol. 3:23) Intiné, awaké dhéwé seneng crita soal Yéhuwah merga sayang karo Dhèwèké. Kuwi ya sing marakké awaké dhéwé péngin nyritakké soal jeneng Yéhuwah lan sifat-sifaté. w24.05 17 ¶11

Yéhuwah nggawé uripé awaké dhéwé ayem lan puas saiki, lan sukmbèn isa urip saklawasé. Awaké dhéwé isa yakin tenan nèk Yéhuwah péngin lan isa mberkahi awaké dhéwé. Mulané, awaké dhéwé péngin ngupayakké sing paling apik kanggo nglayani Yéhuwah, kaya umaté Yéhuwah jaman mbiyèn, misalé Timotius. (Ibr. 6:​10-12) Timotius percaya tenan nèk Yéhuwah bakal mberkahi dhèwèké. (1 Tim. 4:10) Makané, dhèwèké kerja keras kanggo Yéhuwah lan para sedulur. Apa waé sing dilakukan Timotius? Rasul Paulus ngongkon bèn dhèwèké berupaya luwih trampil nginjil lan mulang ing jemaat. Timotius ya dikon dadi conto kanggo sedulur-sedulur liyané, embuh sing tuwa utawa enom. Terus, Timotius ya dikèki beberapa tugas sing abot, misalé ngekèki naséhat sing tegas tapi nganggo kata-kata sing alus. (1 Tim. 4:​11-16; 2 Tim. 4:​1-5) Timotius yakin nèk Yéhuwah mesthi mberkahi dhèwèké.—Rm. 2:​6, 7. w24.06 22-23 ¶10-11

Yéhuwah bola-bali ngutus nabiné kanggo ngandhani lan ngélikké umaté. Misalé, liwat Yérémia, Yéhuwah ngomong, ”Bertobata, hé Israèl sing murtad . . . Aku ora bakal nesu manèh, merga Aku setya . . . Aku ora bakal nesu terus. Ning kowé kudu ngakoni salahmu, merga kowé wis mbrontak nglawan Yéhuwah.” (Yér. 3:​12, 13) Liwat Yoèl, Yéhuwah ngomong, ”Kowé kudu bertobat lan bali marang Aku saktulusé atimu.” (Yl. 2:​12, 13) Terus, Yésaya dikon ngomong, ”Resikana awakmu. Aja nindakké kejahatan manèh ing ngarep-Ku. Aja nindakké sing salah manèh.” (Yés. 1:​16-19) Liwat Yèhèzkièl, Yéhuwah takon, ”Apa Aku seneng nèk wong jahat mati? . . . Aku pénginé wong kuwi bertobat lan ora mati. Aku ora seneng nèk wong padha mati . . . Mula, padha bertobata bèn kowé tetep urip.” (Yèh. 18:​23, 32) Yéhuwah seneng banget nèk umaté bertobat, soalé Dhèwèké péngin meréka urip saklawasé. w24.08 9 ¶5-6