Mau rajcht wan aundre die schlajcht behaundelt haben, kaust du die doawäajen secha sennen, daut du fa Jehowa väl wieet best un daut hee die leeft. Wan du die bedrekjt feelst, dan denkj doaraun, daut Jehowa waut Goodet en dien Hoat sach un daut hee selfst die no sikj trock (Joh. 6:44). Hee es emma reed, die to halpen, wäajen du sea wieetvoll best fa am. Wie kjennen väl äwa Jehowa siene Leew lieren, wan wie ons Jesus sien Biespel unjastonen. Aus Jesus oppe Ieed wia, wees hee deejanje Metjefeel, waut schlajcht behaundelt worden un sikj doawäajen wieetloos feelden (Mat. 9:​9-12). Waut deed hee biejlikj, aus eene Fru sienen Äwarock aunschieed, waut doa wull von eene schlemme Krankheit jesunt woaren? Hee treest ar un lowd ar fa äaren Gloowen (Mar. 5:​25-34). Jesus deit sienen Voda krakjt no (Joh. 14:9). Doawäajen kaust du die secha sennen, daut Jehowa die väl räakjent un daut hee diene goode Sieden sitt – biejlikj daut du Gloowen hast un am leefst. w24.10 7 V. 4-5

David jinkj en sien Läwen derch väl schwoare Loagen, waut am batem Roaren brochten. Väl Menschen kunnen am nich lieden. Mau rajcht soone, opp dee hee vetrud, deeden am enteischen (1. Sam. 19:​10-11; 2. Sam. 15:​10-14, 30). Opp eene Sauz schreef hee: “Ekj sie von mien stänen meed un utjespält. Ekj hiel aule Nacht soo väl, daut miene Baden naut woaren; mien Kjessen es met Tronen” derchjesuppt (Psa. 6:7). Wan David uk väl Schwoaret beläwd, wia hee sikj oba secha, daut Jehowa am leewd. Hee schreef: “De HAR haft … [mie] hieet hielen” (Psa. 6:9). De Wieed en dän Varsch fa vondoag wiesen ons kloa, daut Jehowa om ons todoonen es. David säd, daut et soo wia, aus wan Jehowa siene Tronen en een Kruckje saumeld ooda en een Buak oppschreef. David wia sikj secha, daut Jehowa sien Lieden sach un daut em Denkj hilt. David wia sikj uk secha, daut sien leeftolja, himlischa Voda daut nich bloos sach, waut hee derchjinkj, oba uk wist, woo am daut toosad. w24.12 22 V. 11-12

Wie motten ons nich bloos aunstrenjen, riepe Christen to woaren, oba daut uk bliewen. Wie wellen kjeenmol soo denkjen, daut wie ons nich brucken aunstrenjen, bätre Frind met Jehowa to woaren (1. Kor. 10:12). Wie sellen ons selfst unjasieekjen toom seenen, daut wie wieda em Jeisteljen veraunkomen. En dän Apostel Paulus sienen Breef aun de Kolossa säd hee wada, daut et needich es, riepe Christen to bliewen. Wan see uk aul riepe Christen wieren, woarnd Paulus äant doafäa, sikj doavon veleiden to loten, woo de Menschen enne Welt dochten (Kol. 2:​6-10). Un Epafras, waut de Breeda en de Vesaumlunk doa woomäajlich goot kjand, bäd foaken, daut dee “wieda aus riepe Menschen fauststonen” kunnen (Kol. 4:12). Wauts de Lia? Paulus un Epafras wia daut kloa, daut Gott eenem halpen mott, wan eena well een riepa Christ bliewen, un daut wie ons selfst aunstrenjen motten. Dee wullen, daut de Christen en Kolossä riepe Christen bleewen, krakjt endoont waut fa Schwierichkjeiten dee beläwen musten. w24.04 6-7 V. 16-17