Jehowa jeft ons nu aul Fräd un Tofrädenheit un woat ons lota uk daut eewje Läwen jäwen. Wie kjennen gaunz opp Jehowa vetruen, daut hee ons well beloonen un uk de Krauft doatoo haft. Daut brinjt ons bat doa, Jehowa wieda ons Bastet to jäwen, krakjt soo aus siene true Deena ieeschtemma deeden. Dits, waut Timotäus deed (Heb. 6:​10-12). Timotäus haud eenen stoakjen Gloowen, daut de läwendja Gott am beloonen wudd (1. Tim. 4:10). Dauts, wuarom hee sikj sea fa Jehowa un aundre aunstrenjen deed. Woo deed hee daut? De Apostel Paulus rod am too, een bätra Liera to woaren em Deenst un enne Vesaumlunk. Timotäus sull uk een goodet Biespel sennen fa de jinjre un fa de elre Breeda. Un hee kjrieech uk nich emma gaunz leichte Oppgowen, biejlikj sull hee aundre leeftolich Rot jäwen, wan dee daut fäld (1. Tim. 4:​11-16; 2. Tim. 4:​1-5). Oba Timotäus wia sikj secha, daut Jehowa am beloonen wudd (Reem. 2:​6-7). w24.06 22-23 V. 10-11

Jehowa haft sien Volkj foaken derch de Profeeten jewoarnt un trajchtjestalt. Biejlikj säd Jehowa derch Jeremia: “Komm wada trigj, du onjehuarsome Israel … dan woa ekj nich met junt doll bliewen. Ekj sie doch jenstich, un woa mie nich opp emma oajren” (Jer. 3:​12-13). Un derch Joel säd Jehowa: “Dreit om no mie met junem gaunzen Hoat” (Joel 2:​12-13). Hee leet derch Jesaja sajen: “Wauscht junt emol rein. Hieet opp met de beese Sachen, dee ekj mank junt see; hieet opp met june Sinden” (Jes. 1:​16-19). Un derch Hesekiel fruach Jehowa: “Meest du mie jefelt daut, daut een Mensch fa siene Sinden stoawen mott? … Ekj see daut väl leewa daut hee sikj oppmoakt un daut beese opphieet un aum läwen blift. Ekj hab doa nich een Jefaulen aun daut irjentwäa stoawen mott … Moakt junt opp un velot de Sinden, dan woa jie läwen” (Hes. 18:​23, 32). Jehowa freit sikj sea, wan Menschen een Leetsennen haben, wiels hee well, daut dee fa emma läwen kjennen. w24.08 9 V. 5-6

Jehowa jeft aul siene Deena daut jeistelje Äten, de Aunleidunk un dän Schutz, waut dee fält. Eene Wajch, woo Jehowa wiest, daut hee kjeenen Unjascheet moakt, es, daut hee doano sitt, daut de Menschen äwa de gaunze Ieed de Mäajlichkjeit haben, de Schreft to läsen. De Heilje Schreft wort opp dree Sproaken jeschräwen: Hebräisch, Aramäisch un Griechisch. Sent soone, waut de Schreft opp dee Sproaken läsen kjennen, bätre Frind met Jehowa aus soone, waut nich kjennen? Nä, dee sent nich (Mat. 11:25). Jehowa lot nich bloos soone en, siene Frind to sennen, waut huach utjelieet sent ooda waut de Sproaken kjennen, opp dee de Schreft jeschräwen wort. Enne Städ daut lat hee aule Menschen äwa de gaunze Welt siene Weisheit haben, nich bloos soone, waut huach utjelieet sent. Sien Wuat, de Bibel, wort aul opp hundade Sproaken äwasat. Doawäajen kjemt de Menschen äwa de gaunze Ieed daut togood, waut de Bibel lieet, un kjennen weeten, woo see kjennen Jehowa sien Frint woaren (2. Tim. 3:​16-17). w24.06 6-7 V. 13-15