Дури и ако другите постапувале лошо со тебе, можеш да бидеш уверен дека Јехова те сака и те цени. Ако си „со скршен дух“ и се чувствуваш безвредно, имај на ум дека Јехова ги видел твоите убави особини и затоа те привлекол кон себе (Јован 6:44). Тој секогаш е спремен да ти помогне бидејќи си скапоцен за него. Можеме да научиме нешто во врска со чувствата на Јехова така што ќе го разгледаме примерот на Исус. Додека бил на Земјата, Исус ги забележувал оние кои биле потценувани од другите и со нив постапувал сочувствително (Мат. 9:9-12). Кога една жена, која се надевала дека ќе биде излекувана од една тешка болест, ја допрела неговата облека, Исус ја утешил и ја пофалил за нејзината вера (Мар. 5:25-34). Исус совршено ги одразува особините на својот Татко (Јован 14:9). Затоа, можеш да бидеш уверен дека Јехова те цени и дека ги забележува твоите убави особини, вклучувајќи ги твојата вера и твојата љубов кон него (w24.10 7, пас. 4-5).

Во текот на својот живот, Давид доживеал разни тешки ситуации поради кои плачел. Тој се соочил со омраза од другите, па дури и бил изневерен од некои во кои имал доверба (1. Сам. 19:10, 11; 2. Сам. 15:10-14, 30). Во една прилика, кога му било особено тешко, тој напишал: „Премалев од воздивнување, цела ноќ со плачење го залевам леглото, со солзи ја натопувам постелата“ (Пс. 6:6). Злобните постапки на другите му предизвикувале толку голема болка на Давид што солзите му течеле како река. И покрај неволјите со кои се соочувал, Давид бил уверен дека Јехова го сака. Тој напишал: „Јехова ќе го чуе мојот плач“ (Пс. 6:8). Зборовите од денешниот стих цртаат јасна слика за Јеховината нежна грижа. Давид се чувствувал како Јехова да ги собира неговите солзи во мешина или да ги запишува во книга. Тој бил уверен дека Јехова ја забележува и ја памти неговата болка. Давид не се сомневал дека неговиот грижлив небесен Татко е свесен низ што минува, но и добро знае како сето тоа влијае врз него (w24.12 22, пас. 11-12).

Ние мора да вложуваме голем труд не само за да станеме духовно зрели туку и за да останеме зрели. За ова е потребно да внимаваме да не станеме претерано самоуверени (1. Кор. 10:12). Ние треба да продолжиме да се преиспитуваме за да бидеме сигурни дека и понатаму напредуваме. Во своето писмо до Колошаните, апостол Павле повторно нагласува колку е важно да останеме духовно зрели. И покрај тоа што Колошаните веќе биле зрели христијани, Павле ги предупредил да внимаваат да не бидат измамени од размислувањето на луѓето во светот (Кол. 2:6-10). И Епафрас, кој очигледно многу добро ги познавал оние што биле во собранието, постојано се молел тие да можат до крај да се одржат зрели во духовен поглед (Кол. 4:12). Што може да научиме од ова? И Павле и Епафрас сфатиле дека, за да останеме духовно зрели, потребно е да вложуваме труд и потребна ни е помош од Бог. Тие сакале Колошаните да останат возрасни, односно духовно зрели христијани, и покрај предизвиците со кои се соочувале (w24.04 6-7, пас. 16-17).