येशू जेव्हा नथनेलला पहिल्यांदा भेटला, तेव्हा जे घडलं त्यावरून प्रामाणिक असणं का महत्त्वाचं आहे, हे आपल्याला कळतं. फिलिप्प आपला मित्र नथनेल याला येशूची भेट घालून देण्यासाठी त्याच्याजवळ आणतो, तेव्हा एक विशेष गोष्ट घडते. येशू पूर्वी कधीच नथनेलला भेटला नव्हता. पण तरीसुद्धा येशू त्याला म्हणतो: “पाहा, हा एक खरा इस्राएली आहे. याच्यात जराही कपट नाही.” (योहा. १:४७) नथनेलचा प्रामाणिकपणा येशूला खूप विशेष वाटला. आपल्याप्रमाणेच नथनेलसुद्धा अपरिपूर्ण होता. पण त्याच्यामध्ये कुठलाही खोटेपणा किंवा दिखाऊपणा नव्हता. हीच गोष्ट येशूला आवडली आणि म्हणून त्याने त्याची प्रशंसा केली. देवाला आनंदी करण्यासाठी त्याच्या आपल्याकडून काय अपेक्षा आहेत याबद्दल १५ व्या स्तोत्रात बरंच काही सांगितलंय. आणि यांपैकी बऱ्‍याच गोष्टी आपण इतरांशी कसं वागतो याच्याशी संबंधित आहेत. स्तोत्र १५:३ मध्ये म्हटलंय, की यहोवाच्या तंबूमध्ये असलेला पाहुणा “आपल्या जिभेने बदनामी करत नाही, आपल्या शेजाऱ्‍याचं वाईट करत नाही, आणि आपल्या मित्रांची निंदा करत नाही.” आपण जर आपल्या बोलण्याच्या क्षमतेचा गैरवापर केला, तर इतरांचं खूप नुकसान होऊ शकतं.—याको. १:२६. टेहळणी बुरूज२४.०६ १० ¶७; १०-११ ¶९-१०

तुम्ही जर प्रचाराची चांगली तयारी केली तर इतरांशी बोलताना तुम्हाला जास्त भीती वाटणार नाही. सेवाकार्यात जाण्याआधी येशूने त्याच्या शिष्यांना तयारी करण्यासाठी मदत केली. (लूक १०:१-११) येशूने शिकवलेल्या गोष्टी लागू केल्यामुळे शिष्यांना बऱ्‍याच चांगल्या गोष्टी करता आल्या आणि त्यामुळे त्यांना खूप आनंद झाला. आपण प्रचाराची चांगली तयारी कशी करू शकतो? आपण काय बोलणार आहोत याचा आपण विचार करू शकतो आणि मग ते आपल्या शब्दात बोलायचा प्रयत्न करू शकतो. त्यासोबतच घरमालक कशी प्रतिक्रिया देईल आणि आपण कसं उत्तर देऊ शकतो याचा आधीच विचार केल्यामुळेसुद्धा आपल्याला मदत होईल. मग नंतर लोकांशी बोलताना आपण शांतपणे आणि आनंदी चेहऱ्‍याने त्यांच्याशी बोलू शकतो. टेहळणी बुरूज२४.०४ १६ ¶६-७

आनंदाच्या संदेशाचा प्रचार करण्यामागचं सर्वात महत्त्वाचं कारण म्हणजे आपल्या मनात यहोवाबद्दल आणि त्याच्या पवित्र नावाबद्दल असलेलं प्रेम. आपण ज्या देवावर प्रेम करतो त्याची स्तुती करण्याचा एक मार्ग म्हणून आपण प्रचारकार्याकडे बघतो. आपण या गोष्टीशी पूर्णपणे सहमत आहोत, की यहोवा त्याच्या उपासकांकडून गौरव, सन्मान आणि सामर्थ्य मिळवण्यासाठी अगदी योग्य असा देव आहे. यहोवाने “सर्व गोष्टी निर्माण” केल्या आणि आपण त्याच्यामुळेच अस्तित्वात आहोत. या गोष्टींचे खातरीलायक पुरावे जेव्हा आपण दुसऱ्‍यांना सांगतो, तेव्हा आपण देवाला गौरव आणि सन्मान देत असतो. तसंच आपण आपल्या परिस्थितीप्रमाणे आपल्या वेळेचा, शक्‍तीचा आणि साधनांचा प्रचारकार्यात पुरेपूर उपयोग करतो, तेव्हा आपण त्याला आपली ताकद देतो म्हणजेच आपलं सामर्थ्य देत असतो. (मत्त. ६:३३; लूक १३:२४; कलस्सै. ३:२३) सोप्या शब्दांत सांगायचं झालं, तर आपण ज्या देवावर प्रेम करतो त्याच्याबद्दल इतरांना सांगायला आपल्याला आवडतं. तसंच त्याच्या नावाबद्दल आणि त्याचा काय अर्थ होतो हे इतरांना सांगायलाही प्रवृत्त होतो. टेहळणी बुरूज२४.०५ १७-१८ ¶११