ਬਾਈਬਲ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਵੀ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਮਾਮੂਲੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਮਿਸਾਲ ਲਈ, ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਸਮੂਏਲ ਨਬੀ ਨੂੰ ਯੱਸੀ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜਿਆ ਤਾਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਜਣੇ ਨੂੰ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਦਾ ਅਗਲਾ ਰਾਜਾ ਚੁਣੇ। ਯੱਸੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੱਠਾਂ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਮੁੰਡੇ ਦਾਊਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਇਆ। ਪਰ ਉਹ ਦਾਊਦ ਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਚੁਣਿਆ ਸੀ। (1 ਸਮੂ. 16:6, 7, 10-12) ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਦਾਊਦ ਦਾ ਦਿਲ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਰਾ ਸੋਚੋ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਹੁਣ ਤਕ ਕਿਵੇਂ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਢੁਕਵੀਂ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। (ਜ਼ਬੂ. 32:8) ਜ਼ਰਾ ਸੋਚੋ, ਜੇ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੀ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਲਾਹ ਕਿਵੇਂ ਦੇ ਸਕਦਾ ਸੀ। (ਜ਼ਬੂ. 139:1) ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਦੇਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਫ਼ਾਇਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ। (1 ਇਤਿ. 28:9; ਰਸੂ. 17:26, 27) ਯਹੋਵਾਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣ ਵੀ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਦੋਸਤ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।​—ਯਿਰ. 17:10. w24.10 25-26 ਪੈਰੇ 7-9

ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ, ਤੁਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਦੂਸਰਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਸਹਾਇਕ ਸੇਵਕ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਕਿਉਂ ਨਾ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ ਜੋ ਭੈਣਾਂ-ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਕੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: “ਲੈਣ ਨਾਲੋਂ ਦੇਣ ਵਿਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।” (ਰਸੂ. 20:35) ਯਿਸੂ ਨੇ ਜਿੱਦਾਂ ਕਿਹਾ, ਉੱਦਾਂ ਕੀਤਾ ਵੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਕੇ ਸੱਚੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ। ਮਰਕੁਸ 6:31-34 ਵਿਚ ਦਰਜ ਇਕ ਮਿਸਾਲ ʼਤੇ ਗੌਰ ਕਰੋ। ਇਕ ਵਾਰ ਯਿਸੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਸੇ ਏਕਾਂਤ ਜਗ੍ਹਾ ʼਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਰ ਇਕ ਭੀੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਗੱਲਾਂ ਸਿੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ‘ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਦੀ ਵੀ ਵਿਹਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਸੀ।’ ਜਾਂ ਯਿਸੂ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਜਾਂ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਸਿਖਾ ਕੇ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਭੇਜ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਪਿਆਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਦੁਪਹਿਰੋਂ ਬਾਅਦ” ਵੀ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।​—ਮਰ. 6:35. w24.11 16 ਪੈਰੇ 9-10

ਮਾਪਿਓ, ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਹੋ ਕਿ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੱਸਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਲੱਭਦਾ ਰਹੇ। (ਰੋਮੀ. 10:10) ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਇਹ ਸਮਝਣ ਵਿਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਬਾਰੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਇਕ ਸਾਜ਼ ਵਜਾਉਣ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸਾਜ਼ ਵਜਾਉਣਾ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ-ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੌਖੀ ਜਿਹੀ ਧੁਨ ਵਜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਹੁਨਰ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਧੁਨਾਂ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉੱਦਾਂ ਹੀ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨੌਜਵਾਨ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਸੌਖੀਆਂ ਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੇ। ਜਿੱਦਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਸਕਦਾ ਹੈ: “ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਅਕਸਰ ਕੁਦਰਤ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਡੀਜ਼ਾਈਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਵੀਡੀਓ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।” ਫਿਰ ਉਹ ਇਹ ਕਿਸ ਦਾ ਕਮਾਲ ਹੈ? ਲੜੀਵਾਰ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀਡੀਓ ਦਿਖਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਸਕਦਾ ਹੈ: “ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਜਾਂ ਬਣਾਵਟ ਦੇਖ ਕੇ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਗਿਆਨੀ ਇਕ ਨਵੀਂ ਚੀਜ਼ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਕੁਦਰਤ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਕਿਸ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?” ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਕੇ ਉਹ ਬੱਚਾ ਸੱਚਾਈ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੇ। w24.12 19 ਪੈਰੇ 17-18