ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਡਰ ਰੱਖਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਇੰਨਾ ਪਿਆਰ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਦਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿਚ ਕੀ ਸਹੀ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਗ਼ਲਤ, ਕੀ ਸੱਚ ਹੈ ਤੇ ਕੀ ਝੂਠ ਤਾਂਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਪਾ ਸਕੀਏ। (ਕਹਾ. 2:3-6; ਇਬ. 5:14) ਜੇ ਅਸੀਂ ਯਹੋਵਾਹ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇਨਸਾਨਾਂ ਦਾ ਡਰ ਰੱਖਣ ਲੱਗ ਪਈਏ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਦੂਰ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀਆਂ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 12 ਮੁਖੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਇਆ ਜੋ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਜਾਸੂਸੀ ਕਰਨ ਗਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 10 ਜਾਸੂਸ ਕਨਾਨੀਆਂ ਤੋਂ ਇੰਨਾ ਡਰ ਗਏ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਘੱਟ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਕੀ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: “ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ।” (ਗਿਣ. 13:27-31) ਇਹ ਤਾਂ ਸੱਚ ਸੀ ਕਿ ਕਨਾਨੀ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ। ਪਰ ਇਹ ਗੱਲ ਝੂਠ ਸੀ ਕਿ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸਨ। 10 ਜਾਸੂਸ ਇਹ ਗੱਲ ਭੁੱਲ ਗਏ ਸਨ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। w24.07 9 ਪੈਰੇ 5-6

ਕੀ ਅਸੀਂ ਯਕੀਨ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਜਦੋਂ ਵੀ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਬਿਲਕੁਲ। ਅਬਰਾਹਾਮ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ “ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂਕਾਰ” ਯਹੋਵਾਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਇਆਵਾਨ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਦੀ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਹੈ। (ਯੂਹੰ. 5:22) ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਰ ਇਨਸਾਨ ਅੰਦਰੋਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ। (ਮੱਤੀ 9:4) ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ‘ਸਹੀ ਨਿਆਂ ਕਰਨਗੇ।’ ਆਓ ਆਪਾਂ ਪੂਰਾ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖੀਏ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਨਾਲੇ ਯਾਦ ਰੱਖੀਏ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਿਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਸਗੋਂ ਯਹੋਵਾਹ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। (ਯਸਾ. 55:8, 9) ਅਸੀਂ ਯਕੀਨ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਇਕਦਮ ਸਹੀ ਨਿਆਂ ਕਰਨਗੇ। ਸਾਡਾ ਰਾਜਾ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਹੂ-ਬਹੂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਹੀ ਨਿਆਂ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦਇਆ ਵੀ ਕਰੇਗਾ।​—ਯਸਾ. 11:3, 4. w24.05 7 ਪੈਰੇ 18-19

ਦਿਲੋਂ ਸੱਚ ਬੋਲਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਨਥਾਨਿਏਲ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸਿੱਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਫ਼ਿਲਿੱਪੁਸ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨਥਾਨਿਏਲ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਕੋਲ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਨੋਖੀ ਗੱਲ ਕਹੀ। ਚਾਹੇ ਯਿਸੂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਥਾਨਿਏਲ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ: “ਦੇਖੋ, ਇਕ ਸੱਚਾ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਖੋਟ ਨਹੀਂ ਹੈ।” (ਯੂਹੰ. 1:47) ਨਥਾਨਿਏਲ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਦੇਖਿਆ। ਨਥਾਨਿਏਲ ਵੀ ਸਾਡੇ ਵਾਂਗ ਨਾਮੁਕੰਮਲ ਸੀ, ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਗੌਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਖੋਟ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਜਿੱਦਾਂ ਦਾ ਬਾਹਰੋਂ ਸੀ, ਉੱਦਾਂ ਦਾ ਹੀ ਅੰਦਰੋਂ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕੀਤੀ। ਜ਼ਬੂਰ 15 ਵਿਚ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹਨ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਨੂੰ ਖ਼ੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਪੇਸ਼ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਆਇਤ 3 ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਤੰਬੂ ਵਿਚ ਜੋ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ, ਉਹ “ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀ ਦਾ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਖ਼ਰਾਬ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।” ਜੇ ਅਸੀਂ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਦੇ ਬੁਰੇ ਅੰਜਾਮ ਨਿਕਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।​—ਯਾਕੂ. 1:26. w24.06 10 ਪੈਰੇ 7, 9; 11 ਪੈਰਾ 10