Em Yehowa hez dikin, lema jî em dixwazin navê wî pîroz kin. Mîrê-cina derheqa Yehowa tiştên derew gotiye, û em dixwazin wekî meriv haş vê yekê hebin (Destpêbûn 3:1-5; Îbo 2:4; Yûhenna 8:44). Xizmetiyêda em piştgiriya Yehowa dikin û kesên dilsaxra derheqa rastiya Wî gilî dikin. Em dixwazin, wekî her kes bizanibe, ku Xwedê hezkirin e, serwêrtiya wî rast û heq e, ku Padşatiya wî wê zûtirekê hemû kul-derda bide hildanê û usa jî şabûn û edilayê bîne ser erdê (Zebûr 37:10, 11, 29; 1 Yûhenna 4:8). Gava em xizmetiyêda derheqa van tişta xeber didin, em navê Yehowa bilind û pîroz dikin. Usa jî em firnaq dibin, ku em Şedên Yehowa ne, û xîret dikin, wekî layîqî vî navî bijîn. w24.05 18 ¶12

Birano, hûn didine kifşê wekî hûn “mêvanhiz” in, gava ne tenê bona dostên xwe, lê bona kesên din jî qenciyê dikin (1 Petrûs 4:9). Kanîkêda derheqa merivekî mêvanhez usa tê gotinê: “Gerekê derê mala wî û dilê wî kesên nenasra vekirî be”. Ji xwe bipirse: “Gelo xûşk û bira min ça kesekî mêvanhez nas dikin?” (Îbranî 13:2, 16). Kesên mêvanhez çi destê wanda heye, tevî mêvanên xwe parevedikin. Ewana kesên destteng û xûşk-birên xîret teglîfî mala xwe dikin, mesele berpirsiyarên mihalê û gotarvanên ku têne civata wan (Destpêbûn 18:2-8; Metelok 3:27; Karên Şandiya 16:15; Romayî 12:13). w24.11 21 ¶6

Meteloka derheqa qîzên serwaxt û bêfemda, Îsa besa 10 qîza kir, yên ku çûne pêşiya zevakî (Metta 25:1-4). Wana dixwest tevî zeva herine dewatê. Ji van qîza, pênc “serwaxt” bûn û pênc “bêfem” bûn. Qîzên serwaxt hazir bûn ku çiqas lazim be hîviya wî bin, hela hê heta nîvê şevê jî. Lema jî wana qendîlên xwe tevî xwe anîn, wekî şev bona wan ronayî hebe. Usa jî, wana diha zêde rûn tevî xwe anîn, wekî hergê zeva derengî keve, ewana teriyêda nemînin (Metta 25:6-10). Gava zeva hat, qîzên serwaxt tevî wî çûne dewatê. Mesîhiyên bi ruh kifşkirî jî, yên ku heta hatina Mesîh amin û hişyar bimînin, wê bikaribin tevî Zevê, dêmek Mesîh, bikevine Padşatiya wîye ezmanî (Eyantî 7:1-3). w24.09 21 ¶6