Mahal natin ang Diyos na Jehova at ang pangalan niya. Iyan ang pinakamahalagang dahilan kung bakit tayo nangangaral. Alam nating isang paraan ang ministeryo para purihin ang minamahal nating Diyos. Talagang sang-ayon tayo na karapat-dapat si Jehova na tumanggap ng kaluwalhatian, karangalan, at kapangyarihan mula sa mga lingkod niya. Nakakapagbigay tayo sa kaniya ng kaluwalhatian at karangalan kapag sinasabi natin sa iba ang mga patunay na siya ang ‘lumalang sa lahat ng bagay’ at na utang natin sa kaniya ang buhay natin. Naibibigay naman natin kay Jehova ang kapangyarihan natin kapag ginagamit natin nang husto ang panahon, lakas, at pag-aari natin para sa ministeryo. (Mat. 6:33; Luc. 13:24; Col. 3:23) Talagang gustong-gusto nating sabihin sa mga tao ang tungkol sa minamahal nating Diyos! Bukod diyan, gusto rin nating sabihin sa kanila ang pangalan niya at kung anong klase siya ng Diyos. w24.05 17 ¶11

Tinutulungan tayo ni Jehova na maging kontento at panatag ngayon, at bibigyan niya tayo ng buhay na walang hanggan sa hinaharap. Makakapagtiwala tayo na talagang gusto tayong gantimpalaan ni Jehova at na may kakayahan siyang gawin iyon. Dahil sa tiwalang iyan, ibinibigay natin ang buo nating makakaya sa pagsamba, gaya ng ginawa ng mga lingkod niya noon. Tingnan natin ang halimbawa ni Timoteo. (Heb. 6:​10-12) Buo ang tiwala ni Timoteo na gagantimpalaan siya ng Diyos na buháy. (1 Tim. 4:10) Kaya may matibay siyang dahilan para ibigay ang buong makakaya niya sa paglilingkod. Sa ano-anong paraan? Una, pinasigla siya ni apostol Pablo na maging mas mahusay na tagapagturo sa ministeryo at sa kongregasyon. Dapat din siyang maging mahusay na halimbawa sa mga kapananampalataya niya, bata man o matanda. At may mahihirap na atas siyang kailangang gampanan, gaya ng pagbibigay ng deretsahan pero maibiging payo sa mga nangangailangan nito. (1 Tim. 4:​11-16; 2 Tim. 4:​1-5) Sigurado si Timoteo na gagantimpalaan siya ni Jehova.​—Roma 2:​6, 7. w24.06 22-23 ¶10-11

Laging nagpapadala si Jehova ng mga propeta para babalaan at ituwid ang bayan niya. Halimbawa, inutusan ng Diyos si Jeremias na sabihin sa mga Israelita: “Manumbalik ka, O suwail na Israel . . . Hindi na ako magagalit sa iyo, dahil tapat ako . . . Hindi ako maghihinanakit magpakailanman. Pero aminin mo ang kasalanan mo, dahil nagrebelde ka kay Jehova.” (Jer. 3:​12, 13) Ipinasabi naman ni Jehova kay Joel: “Manumbalik kayo ngayon sa akin nang buong puso.” (Joel 2:​12, 13) Inutusan niya rin si Isaias na sabihin: “Linisin ninyo ang inyong sarili; alisin ninyo sa paningin ko ang masasama ninyong gawain; tigilan na ninyo ang paggawa ng masama.” (Isa. 1:​16-19) At ganito naman ang ipinasabi niya kay Ezekiel: “Natutuwa ba ako kapag namatay ang masama? . . . Hindi ba mas gusto kong talikuran niya ang kaniyang landasin at patuloy siyang mabuhay? Hindi ako natutuwa sa kamatayan ng sinuman, . . . kaya manumbalik kayo at patuloy na mabuhay.” (Ezek. 18:​23, 32) Tuwang-tuwa si Jehova kapag nagsisisi ang mga tao, kasi gusto niya silang mabuhay nang walang hanggan. w24.08 9 ¶5-6