خادمان جماعت وظایف مهمی را در جماعت به عهده دارند.‏ پولُس رسول برای این مردان وفادار ارزش قائل بود.‏ برای مثال،‏ او وقتی به مسیحیان ساکن فیلیپی نامه‌ای نوشت،‏ علاوه بر پیران،‏ خادمان جماعت را مشخصاً مورد خطاب قرار داد.‏ ‎(‏فیلیپ ۱:‏⁠۱)‎‏ بسیاری از برادران،‏ چه پیر چه جوان از خدمت به دیگران به عنوان خادم جماعت شاد می‌شوند.‏ برای مثال دِوان در ۱۸ سالگی و برادر دیگری به اسم لوئیس بعد از ۵۰ سالگی خادم جماعت شدند.‏ لوئیس احساسش را این طور بیان کرد:‏ «برای من افتخار بزرگی است که می‌توانم به عنوان خادم جماعت خدمت کنم،‏ مخصوصاً وقتی به محبت جماعت نسبت به خودم فکر می‌کنم.‏» بسیاری از خادمان جماعت چنین احساسی دارند.‏ اگر شما برادر هستید و هنوز خادم جماعت نشده‌اید،‏ شاید بتوانید آن را هدف خود قرار دهید.‏ ب۲۴/‏۱۱ ص ۱۴ ¶۱-‏۳

حِزِقیا پادشاه یهودا در سن ۳۹ سالگی به بیماری لاعلاجی مبتلا شد.‏ اِشَعْیای نبی پیام یَهُوَه را به حِزِقیا رساند که او بر اثر این بیماری جان خواهد داد.‏ ‎(‏۲پاد ۲۰:‏⁠۱)‎‏ ظاهراً هیچ امیدی برای حِزِقیا وجود نداشت.‏ وقتی حِزِقیا این خبر را شنید،‏ خیلی ناراحت شد و زارزار گریه کرد.‏ او به یَهُوَه التماس کرد تا کمکش کند.‏ وقتی یَهُوَه دعای حِزِقیا را شنید و اشک‌هایش را دید،‏ دلش برای او سوخت و گفت:‏ «دعایت را شنیدم و اشک‌هایت را دیدم.‏ من تو را شفا می‌دهم.‏» یَهُوَه از طریق اِشَعْیا با دلسوزی به حِزِقیا وعده داد که عمرش را طولانی می‌کند و اورشلیم را از دست آشوریان نجات می‌دهد.‏ ‎(‏۲پاد ۲۰:‏​۴-‏۶)‎‏ اگر از بیماری لاعلاجی رنج می‌برید،‏ چه کار می‌توانید بکنید؟‏ حتی اگر چشمانتان گریان است،‏ به یَهُوَه دعا کنید.‏ کتاب مقدّس اطمینان می‌دهد:‏ «او خدای همه نوع دلگرمی‌هاست،‏ و در تمام سختی‌ها و مشکلاتمان به ما دلگرمی می‌دهد.‏»—‏۲قر ۱:‏​۳،‏ ۴.‏ ب۲۴/‏۱۲ ص ۲۴ ¶۱۵-‏۱۷

استقبال از کسانی که رستاخیز می‌شوند،‏ شادی عظیمی خواهد داشت.‏ همچنین با بررسی خلقت،‏ از آشنایی بیشتر با یَهُوَه لذّت خواهیم برد.‏ ‎(‏مز ۱۰۴:‏۲۴؛‏ اشع ۱۱:‏⁠۹)‎‏ از همه مهم‌تر،‏ پرستش یَهُوَه بدون داشتن کوچک‌ترین احساس گناه تجربهٔ بی‌نظیری خواهد بود.‏ آیا ارزشش را دارد که همهٔ این برکات را به خاطر «لذّت زودگذر گناه» از دست بدهیم؟‏ ‎(‏عبر ۱۱:‏۲۵)‎‏ مسلّماً نه!‏ برکات آینده ارزش هر فداکاری را دارد.‏ امید بهشت زمینی دیگر نه فقط یک امید،‏ بلکه یک واقعیت خواهد بود.‏ این برکات امکان‌پذیرند،‏ چون یَهُوَه ما را آنقدر دوست داشت که حاضر شد،‏ جان پسرش را برای ما فدا کند.‏ ب۲۵/‏۱ ص ۲۹ ¶۱۲