Voetnoot

a Wanneer iemand “seun van” ’n sekere eienskap genoem is, het dit ’n uitsonderlike karaktertrek beklemtoon. (Sien Deuteronomium 3:18, voetnoot in NW.) In die eerste eeu was dit algemeen om byname te gebruik om die aandag op iemand se eienskappe te vestig. (Vergelyk Markus 3:17.) Dit was ’n soort openbare erkenning.